Een echte geocache ... ergens ... met de naam Spectrum 1 Máxima 1

Spectrum 1 Máxima 1 is de naam van deze nog niet bestaande geocache. Het is de bedoeling dat het een serie wordt, waarbij de Spectrumscholen in Berkel en Rodenrijs allemaal een geocache krijgen. Een echte geocache maken, plaatsen en zorgen dat andere geocachers 'm kunnen vinden is nog een kunst apart. De onderstaande geocache bestaat nog niet, maar wordt ingediend bij de officiële website van geocaching.nl, een website van een wandel-, fiets- en zoeksport die ik graag beoefen. 

Hieronder kunnen de oplossingen worden ingevuld. Vervolgens kan de iendcoordinaat worden berekend. Dan kun je op zoek gaan naar de cache.

Het is een klein foto kokertje, uiteraard ludiek verstopt.

Hint: De tweede is namaak groen

Week uit het onderwijs deel 6 Vrijdag

Het is vandaag vrijdag de dertiende. Zou het een ongeluksdag worden? Ik geloof het niet. Vandaag is het Máximadag. Een dag waarop de leerkrachten hun verjaardag vieren.

Om 19.45u. rijd ik de straat in van de collega met de blessure. Hij staat al buiten klaar. Even onhandig met de hulpattributen en het loopgips stapt hij in en rijden we in de richting van Berkel. We kunnen vlot doorrijden op de N470. 
Op school aangekomen moet de traktatie voor de leerlingen worden verdeeld. Het is geregeld voor de minder mobiele collega. Fijn.
Telefoon. Een moeder. Een leerling uit groep 7 komt later. Ziekenhuisbezoekje verhindert op tijd te kunnen komen.
Met een goedemorgen links en rechts gris ik nog een stapeltje post weg om op mijn bureau te leggen. Ik zie een een leerkracht naar de ene deur verdwijnen en ik doe de deur van de hoofdingang open om een paar springende leerlingen binnen te laten. De een nog mooier verkleed dan de ander, van poltieagent, prinses tot een onherkenbare spiderman of brandweerman. Heerlijk om die blije trotse gezichtjes te zien. Ik wil iets zeggen tegen een vader over een moeder, ben ik gewoon haar voornaam kwijt. Even het geheugen opfrissen.
Een blond jongetje van de kleutergroep vertelt heel duidelijk hoe zijn zusje heet. Mooi, weet ik dat alvast. Moeder glimlacht.
Een nieuwe leerling stapt binnen. Ik stel me voor en loop mee naar groep 1c, om de leerling aan de leerkracht voor te stellen. Nou, met zo'n feestdag val je met de neus in de boter. Als de leerling nu maar niet denkt dat het altijd zo gaat.
Twee ouders komen met een aantal grote tassen de school in. "We zijn van de feestcommissie." Ze lopen door naar de onderbouw waar hun dochter naar groep 1/2a gaat. 
Even trainen op de jongste kinderen, die nog niet op school zitten. Dat is ... uhm... broertje of zusje van ... Mijn brein wordt weer lekker aan het werk gezet. Benieuwd wat professor Erik Scherder daarvan zou zeggen. Welk deel zou actief zijn? Binnenkort kunnen we weer van hem genieten.
Als het tijd is om de deuren te sluiten en ik terugloop via de aula wordt ik onderschept door de feestcommissie. Gewapend met een prachtig cadeau en een fototoestel wordt het moment door de vader vastgelegd, speciaal om dit blog te kunnen illustreren.
Een dankbaar gebaar wat ik met dank in ontvangst heb genomen. Samen met een vrolijk bloemetje. Gevolgd door de cadeautjes van verschillende anderen niet lesgevende medewerkers. Omdat er wat vrije dagen en studiedagen volgen, krijg ik de opdracht om de bloemetjes wat water te geven. De cadeautjes worden in het kamertje gezet. Leuk.
Wanneer de bel gaat sluit ik de deuren. Een enkeling loopt de trap nog af om snel naar buiten te gaan.
Telefoon. Mijn collega neemt op en verwerkt de informatie.
Tring tring. Een ouder is iets vergeten te brengen, ik laat haar binnen.
Dan geef ik de bloemetjes van de anderen alvast een slok water, kan ik dat in ieder geval niet vergeten.
Tring tring. Bezoek voor mij, mijn afspraak is er en ik ga in overleg. De telefoon die nu rinkelt kan ik dan met een gerust hart laten gaan.
In de pauze even langslopen bij geblesseerde leerkracht. Lukt alles nog? Prima. De leerlingen van die groep kunnen gelukkig veel zelf. 
De intern begelider komt binnen met een doos van een bekende bakker voor heerlijk geurende gevulde koeken. Mmmmm. Ik hoor dat er een collega met haar dochter langs is gekomen en pak koffie en koek bij de hand om haar even te vergezellen. Gezellig.
Dan volgt nog wat werk achter de computer. Wat mailverkeer beantwoorden, een verplichte vragenlijst, inscannen rekening, ondertekenen rekeningen, opruimen van documenten, post sorteren en reclame weggooien.
Tring tring. Een ouder komt binnen, vertelt dat hij een erg leuk gesprek heeft gehad en komt met zijn dochter een inschrijfformulier brengen. Wat leuk. Het meisje loopt al naar het tafeltje en wil (weer) spelen. Leerlingen en ouder welkom geheten en vertelt hoe het vervolg gaat.
Overleg met intern beleider over afspraak volgende week met andere school. Even goed uitdenken, 'good practices' verwoorden, uitzoeken waarom we het zo hebben gedaan en een kritische vraag bedenken.
Gegevens over nieuwe leerling doornemen. Bespreken van een ander onderwerp. Even goed over sparren. Beslissing nemen.
In de teamkamer voorstellen aan een vriendin van een collega, die samen iets gaan uitzoeken. Leg mijn spullen neer en ga mijn lunchbox met gezonde inhoud beneden ophalen.
Om 12.30u. belt er een ouder vanwege een bijzonder verlof aanvraag. Ik stop met eten. Prima. Ze komt nog even terug naar school om het formulier op te halen. Verder lunchen boven. Discussie over de uren van de CAO. Het blijft lastig in het onderwijs om te werken met een 40 urige werkweek. Meestal gaan leerkrachten later weg, maar vandaag kan het voor de meesten een vroegertje worden, wat betekent dat de tijd van 15.00u. vaak toch nog wel wordt gehaald. Hoezo tijd over?
Beneden nog een paar dingen afronden. Memo afmaken en versturen, zodat iedereen weer op de hoogte is. 
Dan rinkelt de telefoon. KRO radio over de naam van de school en de verjaardag van koningin Máxima. Hij was aan het oriënteren en rondbellen om er iets mee te doen in zijn programma voor dinsdagmorgen. Prima. 10 minuten later belt hij weer. "Zou ik wat vragen via de telefoon mogen opnemen om te kijken of we dit in het programma kunnen gebruiken?" "Ja hoor prima." "Dan bel ik over 10 minuten terug, dan sta ik in de studio." Na 10 minuten klinkt weer dezelfde radioman. Stelt enkele vragen over de school, maar kan niet beloven of het daadwerkelijk wordt gebruikt. Prima, ik merk het wel.
Gesprekje met twee collega's. De een vertelt een raar verhaal over een incident in de schuur. Dat vergt actie. Ik overleg met de leerkracht, bel moeder, vervolgens komen beiden op school. Netjes afgehandeld. Een korte notitie.
Als de laatste collega weggaat, ben ik bijna klaar met de laatste dingetjes. Nog een berichtje naar kantoor en een factuur maken. De rest is weer voor de nieuwe week.
Tenslotte nog een overgebleven heerlijke koek van de echte bakker mee voor het thuisfront, die er ook heerlijk van geniet, nog net even in de tuin. Daar ook meteen het bloemetje neergezet. Leuk! Zo kan de week vrolijk worden afgesloten. Ouders bedankt.

Week uit het onderwijs deel 5 Donderdag

"Donderdag, o donderdag, o schoonste aller dagen, 's morgens nog een halve week en 's avonds nog twee dagen." Dat zei mijn vader vroeger altijd. Dat geldt natuurlijk nu niet meer, nu er op zaterdag geen school meer is. Toch heb ik bij donderdag altijd wel een gevoel, dat de week bijna klaar is. Zeker op deze school, waar vrijdag maar een halve dag school is (vergist u zich niet, leerkrachten hebben een langere werkdag).

Het is een zonnige warme dag. In de auto klinkt een vrolijk lied. Dat belooft een prachtige dag te worden. Leerlingen van groep 1 t/m 7 gaan op schoolreis, groep 8 maakt er deels een werkdag en deels een uitstapje van vandaag.
Op school loopt iedereen wat zenuwachtig heen en weer. De schoolreiscommissie zorgt voor de T-shirts van de kleintjes, voor de groten zijn er niet genoeg. Nog steeds in de bestelling. Bussen en chauffeurs worden opgevangen. 
Tring. Telefoon. Goedemorgen Prinses Máximaschool met Hanneke de Frel. Ach. Dat is sneu. 39.5? Op de bank. Een zieke leerling, die niet meekan met het schoolreisje. Doorgeven aan de leerkracht. 
Deuren openen. Springende en stuiterende leerlingen komen de school in. Ouders - misschien net zo nerveus? - die meegaan wachten op de gang.
Helpen met het omdoen van bandjes. Groep 5 heeft een jarige en daar wordt nog even uitbundig gezongen, dubbel feest. Een onderbouwgroep mist een leerling. Even vragen bij zijn broer. Zijn broer is onderweg naar de bus.
Verschillende groepjes, ouders, leerkrachten lopen rustig naar bus 1, 2 of 3. 
Bij de bus aangekomen vraag ik na of broer wel aanwezig is.
Ik maak wat foto's voor Facebook.
Tsssssssch. De busdeuren sluiten. Er wordt gezwaaid, luchtkusjes gegeven, foto's gemaakt, teruggezwaaid en hier en daar ook wat bedremmeld gekeken. De bussen rijden al toeterend de Stationssingel af. Ik maak nog een foto.
Teruglopend naar school komt er een ouder "Mag ik wat vragen?" "Altijd." Een bruiloft vraagt om een verlofbriefje. Een andere ouder staat al te wachten bij het kamertje en heeft hetzelfde nodig. Formulieren op. Printen. Kopiëren. 
Tring. Telefoon. Nog een zieke. Het vermiste kind. Doorlopen naar de onderbouw. Daar staat de leerkracht met de telefoon in de hand. Ik gebaar dat het niet meer hoeft.
Ik gris de stapel post weg van de vitrinetafel en loop hiermee naar het kamertje. Spullen bij elkaar pakken. Tas mee. Autosleutel mee. Rijden richting collegadirecteur (met handblessure), die meerijdt naar managementoverleg. Even snel een app-je dat ik eraan kom.
Managementoverleg met vele interessante onderwerpen en onderwerpen die gewoon even moeten. De sfeer is goed. De temperatuur hoog. De hoeveelheid vocht aangepast naar behoefte. Een collegadirecteur is bijna jarig. Een traktatie staat al te wachten voor de pauze. Mmmm. Tussendoor even kijken of alles goed gaat bij de schoolreis via twee groeps-apps. Om kwart voor 12 sluiten we af. 
Een vraag of ik een kist wil brengen bij een andere school, de betreffende collega is op de fiets. Met de collegadirecteur, die zelf wat pech heeft met hand en pols rijd ik terug.
Lunchen met intern begeleider. Foto's van de start van het schoolreisje op Facebook plaatsen. Vervolgens wat e-mail verwerken, zaken ordenen, ziekmeldingen en vervangingen doorgeven, telefoontje, jaarplanning, declaratieformulier doorsturen, zorgen voor een nieuwe inlog voor collega, post verdelen en een overleg met intern begeleider slokt een groot deel van de middag op.
BSO vraagt om een goede opvang van de leerlingen die terugkomen met de bus. De groepsapp van het schoolreisje biedt uitkomst.
De eerste reacties van collega's die op de terugreis zijn druppelen binnen. Groep 8 en groep 1/2 komen veilig terug. Verschillende ouders hebben foto's op Facebook geplaatst. Enkele foto's uit de groepsapp die collega's hebben gemaakt op Facebook plaatsen.
Contact met twee collega's in de bus die het erg warm hebben. Heen en weer wandelen richting een bekende supermarkt voor een welverdiende verkoeling voor de leerkrachten is fijn om de dag lekker af te sluiten. Even ontspannen. Even lachen. Even nagenieten dat alle leerlingen, ouders en leerkrachten weer veilig terug zijn. Iedereen gaat moe zijns weegs. Terug rijd ik nog langs de collega-school om een kist af te geven.
's Avonds heb ik nog even contact met de geblesseerde collega, of ik deze leerkracht morgenochtend even kan oppikken. Natuurlijk. Paar dingen doorsturen voor collega die dat nodig heeft voor een afspraak volgende week.
De warmte is vandaag niet minder geworden, plakkerigheid lijkt de energie wat op te slokken. Tijd om weer op te laden. Onder het genot van een glas water en een kop koffie, heerlijk gewoon op de bank.

Week uit het onderwijs deel 4 Woensdag

In het onderwijs wordt veel gepraat. Bij het lesgeven, bij overleg, bij gedag zeggen, bij een presentatie en zelfs bij veel studies. Vandaag was ook zo'n dag waarbij je rolt van het ene overleg in het andere.

De zon schijnt. Toch wordt het vandaag een rit met de auto, zodat de collega van groep 6 mee terug kan rijden.
Op school aangekomen stuit ik op een paar gezellige babbelaars bij het kopieerapparaat, collega's die net aankomen en zich omkleden, collega's die zich voorbereidingen en loop ik richting een collega of het gelukt is voor de studiedag. Na die bevestiging komt een andere collega of diegene mij even kan spreken. We spreken een tijdstip af. Voorzichtig vraag ik waar het over gaat. Privé. Dat hoor ik later. 
Een papier van de grond wegvissend, post meegraaiend loop ik naar boven, waar de andere helft zich klaarmaakt voor de dag. Ik loop ook de onderwijsassistent tegen het lijf en begroet haar ook, zij loopt iets iets minder makkelijk nu het kleine mensje in haar steeds groter wordt. Spannend.
Terug in het kamertje start ik de computer op en een snelle scannende blik op de e-mail laat mijn hoofd razendsnel denken. Uhm, wat is belangrijk?
Ik pak nog een kop vloeibaar vocht - weet even niet of het thee is of warm water, de thee zal te kort hebben getrokken - en loop in de richting van de deuren. 
Om 10 voor half 9 hoor ik de bel en zorg dat de leerlingen en sommige ouders de school in kunnen. Hier en daar een voorzichtige glundering, een vertwijfeld goedemorgen of een verlegen gezicht dat achter een vader of moeder kruipt. Maar ook enthousiaste gedagzeggers, gezichtjes die vertellen "Ziet ze mij ook?" Ja, tuurlijk zie ik jou ook. Alleen sommigen nieuwe leerlingen lijken erg op elkaar en dan vergis ik me toch nog weleens een keer in een naam. Een hele enthousiaste goedemorgen van een kind dat rechtstreeks uit het BSOlokaal komt. Die heeft er zin in.
Een ouder belt over een subsidie voor de sport. Een ziekmelding van een leerling van groep 6 en de dame van de dagbesteding komt met koffie.
Een cultuurorganisatie die contact zoekt, twee ouders die graag een keertje de school willen komen bekijken en telefoontje met een vraag voor een collega die voor de klas staat. Jammer, later even terugbellen.
Voorbereidingen managementoverleg afronden en het verhaal over Birdy - een platform voor directeuren - uitwerken, zodat ik daar morgen iets over kan vertellen. Wellicht krijg ik de rest ook mee en kan er een pilot worden gestart.
Een aantal e-mailberichten kunnen worden weggegooid, afgemeld of beantwoord. Een afspraak wordt bevestigd. De interne memo (voor de medewerkers) bijgewerkt om vrijdag te versturen.
Voorbereiding voor een gesprek vanmiddag met de intern begeleider is de eerste praatsessie. 
Slechts drie verjaardagen lopen met traktatie langs om gefeliciteerd te worden. Een is er morgen jarig en tja... dan is er schoolreis. Glunderend zoeken hun cadeautje uit de pot en vertellen over hun cadeaus en feestje.
Dan volgt het schoolondersteuningsteam waarin de schoolmaatschappelijk werkster, de orthopedagoog, de intern begeleider, de betreffende leerkracht bij wie een leerling in de klas zit (dit rouleert) en ondergetekende zitting hebben. Intensief maar goed overleg om goed te kijken welke stappen de beste zijn. Hoe kunnen we deze leerlingen het beste helpen en wat en/of wie hebben we daarvoor nodig? Doelgericht en oplossingsgericht.
Het gesprek met de collega over privézaken verloopt goed. Goed om zaken open te leggen, zodat ik rekening kan houden met de collega.
De dag wordt afgesloten met een oudergesprek, waarin ook hier weer oplossingen worden gezocht.
Intussen is in de school al lang de rust weer gekeerd, want alle leerlingen waren om 12.15u. al uit. Heerlijk dat ze op de woensdagmiddag lekker van de buitenlucht kunnen genieten. Genoeg energie opdoen voor morgen, de dag van de schoolreis.
De leerkracht van groep 6 moet naar huis worden gebracht, dus dat wordt snel de computer afsluiten, spullen in de tas mikken, deur op slot, gedag zeggen voor wie er nog is, auto starten en richting Zoetermeer.
Dan zit meer dan de helft van de week erop.
Thuisgekomen word ik begroet door een vrolijke dochter, twee anderen komen binnen met een doos aardbeien. Mmmmm, dat is echt even lekker.

Week uit het onderwijs deel 3 Dinsdag

Dinsdag is voorbij. Het is de titel van een boek van Nicci French. Het past ook bij de werkdag van vandaag. Een werkdag in het onderwijs.

De dag begint met wat minder zon en meer wind dan gisteren. Toch is het lekker weer om te fietsen. Gewapend met de schoolsleutel en een jas fiets ik tussen een paar vluchtige druppels door. 
Op school open ik de zware schuurdeur en parkeer mijn fiets.
Tijdens het goedemorgenrondje waarbij ook drie stagiaires meegenomen worden, blijf ik even bij de collega van groep 6. Met zijn been in loopgips is hij flink bezig met puinruimen. Fijn dat hij weer op school is, dat vindt hij zelf ook. Zitten, zitten, zitten is iets om niet heel vrolijk van te worden.
De collega van groep 4 vraagt om het nummer van de RABO waar het geld van de schoolreis en de vrijwillige bijdrage op gestort moet worden. Het nummer opgehaald loop ik langs de anderen en ook bij de nieuwe leerkracht van groep 5. Laatstgenoemde heeft AAAbatterijen nodig voor de afstandsbediening. Ook dat is geregeld.
Opstarten computer, kopje thee en de vaste plek bij de ingang van de school, waar we weer namen kunnen oefenen. Goedemorgen. Ook de leerling van groep 5, die gisteren ziek was, is er weer. Even gedag zeggen. De meeste leerlingen zeggen iets terug. Sommigen beginnen ineens een heel verhaal. Grappig.
Van een ouder krijg ik een inschrijfformulier van het zusje van een kind dat net op school zit. Als het half 9 is, sluit ik beide deuren en doe ook de andere auladeur dicht.
Teruglopend pak ik een stapel post, schuif een paar krukken aan en zeg boven nog een collega goedemorgen, die ik net was misgelopen.
Ik zorg dat het koffie- en theewater goedgevuld is, want straks komen er ouders. Dan komt de mevrouw van de dagbesteding en brengt koffie. Een van de stagiaires komt de ouders van de afspraak brengen. Zij krijgen ook meteen thee en koffie, al wordt de koffiemok iets te vol ingeschonken.
Een leuk gesprek met nieuwsgierige ouders die niet uit deze buurt komen en van de buurt en scholen dus weinig weten. Tussendoor stellen ze veel goede vragen. Een rondleiding maakt het verhaal compleet. Zo kan ik de dingen die ik eerder heb verteld laten zien, zoals bijvoorbeeld het gebruik van het stoplicht, de instructietafel, het dagritme in onder- en bovenbouw.
In de pauze komt een leerkracht van de andere school over het voetballen tussen een rij leerlingen. Kan niet. Aanspreken op gedrag en consequentie benoemen. Lik op stuk.
Buiten is het pauze. Twee kinderen zitten in een autoband op de betonrand. Het is een grappig gezicht.
De planning laat een licht schijnen op zaken die nu moeten en zaken die ook later kunnen. De voorbereiding op de teamvergadering, voorbereiding op MT-overleg en ICT dienen vandaag in gang te worden gezet.
Een jarige kleuter klopt aan en wordt gevolgd door nog een jarige uit groep 7. Ze krijgen de aandacht die ze verdienen. 
Bij de voorbereidingen van de teamvergadering heb ik iets nodig uit het magazijn. Daar stuit ik op wat lege dozen en wat papier en plastic op de grond. Wanneer ik het direct meeneem, geeft dat ruimte voor de volgende. Daarna pak ik de zaken die ik nodig heb.
Verzamelen van de gegevens van de takenlijst, Citoscores en excellentie maakt de agenda compleet.
Een telefoontje van een collega die het even zwaar heeft. Even de zorgen delen lucht op. 
Tussen de middag heerlijk ontspannen. Even lachen. Even gek doen. Om na de bel van 10 voor 1 weer in het gareel te schieten. 
's Middags een telefonisch overleg over gebruik van programma's die via de tablet voor kinderen geleverd kunnen worden. Volgende week komt er een presentatie voor het team. Voorbereiding ICTvergadering. Personeel in de CAO-schema's zetten. Optimaliseringsplan en schoolgids blijven nog even liggen tot later. Een paar leerlingen van groep 6 komen vragen of er nog een klusje is te doen, maar dat is niet nodig. Natuurlijk willen ze wel graag even kletsen. 
Met een leerkracht kort de gymopleiding bespreken. Even korte aansluiting bij bouwvergadering.
Een gesprek over nieuw buitenspeelmateriaal kleuters waar toch een aanvulling voor nodig is en een praatje met de nieuwe collega van groep 5 verdienen tijd. Belangrijk dat iedereen zich welkom voelt en kan doen waar hij of zij goed in is. 
Al fietsend laat ik deze dinsdag nog een keer aan me voorbij gaan. 
In de avond beantwoord ik nog een aantal e-mails, waarbij vooral de planning van workshops die worden aangeboden aandacht verdient. 

Week uit het onderwijs deel 2 Maandag

Hoe je de dag ook voorbereid, onderwijs levert altijd onverwachte ontmoetingen, vaak aangename verrassingen en de dag is nooit dezelfde als de vorige. 

Als de wekker 's morgens zijn eigen deuntje laat horen na twee weken meivakantie, spring ik niet direct uit mijn bed. Toch duurt het niet lang. Was van plan te gaan fietsen. Wanneer ik in mijn zomerse kleren ben geschoten en alle schoolspullen heb verzameld, pak ik de goede sleutels, stap op de fiets zonder jas en beweeg me richting school.
Onderweg is het weer genieten van De Groenzoom, waarin minstens tien verschillende bloemsoorten te ontdekken zijn. De bankjes in dit gebied lijken op een muziekstandaard. In mijn gedachten zie ik iemand het natuurorkest al leiden. Gniffel.
Op school kom ik tot de ontdekking dat ik niet alle sleutels had gepakt. De schoolsleutels liggen nog in het laatje. Thuis. Via de ingang van de BSO kan ik naar binnen. Bij een goedemorgen naar verschillende collega's kan ik van de kleuterjuf een sleutel lenen om in ieder geval het kamertje binnen te komen. Een andere leerkracht stelt een vraag over een lespakket.
In het kamertje start ik de computer vast op.
Via het theekransje bij het kopieerapparaat loop ik naar de invaller van groep 6 om te zien of hij alles kan vinden. Terug pak ik een stapel post mee. De telefoon rinkelt, niet elk kind is uitgerust na de vakantie. Een kop thee als start van deze werkdag lijkt me prima. Als boven iedereen gegroet is open ik beide deuren en blijf bij de hoofdingang staan om alle ouders en leerlingen die deze ingang nemen te verwelkomen. Een kleine geheugentest. Ken ik alle namen nog?
Een glunderend gezicht van een meisje uit de kleutergroep, die een grote beker in haar hand heeft, vang ik op. Ik herken haar van de fietsversierwedstrijd die ze heeft gewonnen. Fantastisch.
Wanneer de bel van half 9 gaat laat ik nog snel een aantal laatkomers binnen alsof ik de deur bijna dichtdoe. Vervolgens pak ik de statafel uit de gang en een leerlingtafel die zijn blijven staan van de sponsorloop van voor de vakantie.
De school is begonnen en ieder kan zijn hart weer ophalen.
Een glaszetter komt langs en moet gewezen worden naar het raam dat nog steeds niet is gemaakt.
DHL komt langs om een zichtzending op te halen. Tja, die staat boven. Meelopen is de enige optie. 
Intussen bestaat de ochtend uit: Telefoontjes aannemen (verschillende ouders voor een afspraak, mensen die iets willen verkopen/aansmeren o.i.d.) mailtjes wegwerken die nog stonden te wachten op een antwoord of die erom vroegen om weggegooid te worden, drie flitsbezoeken, een vraag van een collega, de koffie die ik krijg, de stapel post (waarvan de helft in de papierbak verdwijnt), een vraag over de TSO van een ouder van een nieuwe leerling, bijwerken ziekmeldingen, bijwerken website. Halverwege de ochtend komt een leerkracht van de onderbouw over voetballers buiten. Ik loop mee en zeg dat daar niet meer gevoetbald mag worden i.v.m. de ruiten. Even doorlopen naar de leerkracht van die groep, zodat die het ook weet. Meteen even 5 minuten buiten staan in de zon, mmmm. Dan komt er een jarige langs, die natuurlijk niet alleen zijn traktatie komt uitdelen, maar ook wat uit de verjaardagspot wil. Hup, mee naar binnen, waar deze jarige gevolgd wordt door vier anderen. Dat lijkt veel, maar naast het feit dat het vakantie was geweest, zat er ook een tweeling tussen. 
Tussendoor loopt de onderwijsasistent langs die nog een brief moet ondertekenen. Geregeld. Check. Natuurlijk even vragen hoe het gaat.
Het jaarrooster van de CAO even goed bekijken, dan kan ik 's middags nog een vraag stellen aan de controller van Spectrum.
Aan het eind van de ochtend belt de zieke leerkracht dat hij weer mag bewegen, een beetje. Hij kan morgen worden gebracht en gehaald en samen met de stagiaire de klas draaien. Of ik de les even kan doorsturen. Tuurlijk.
Een ouder schiet nog om het hoekje door te zeggen dat haar kind toch nog ziek thuis is vandaag en bedankte me voor de snelle reactie (via Facebook Messenger). 
Tussen de middag staan er een aantal collega's met vragen over de schoolreis en over de openstaande schuur. Ik loop langs groep 6 of alles loopt. Vertel hoe Estafette werkt. Neem boeken mee en scan het werk in.
Dan is het etenstijd, al is de pauze al bijna voorbij. De schoolreiscommissie werkt hard aan de verdeling van de bussen. De leerkracht van de bovenbouw vertelt iets over de voorstelling van muzische vorming. De ramen in de teamkamer staan open. Heerlijk.
's Middags is er overleg over de op te zetten Prismaklas. Er worden afspraken gemaakt, taken verdeeld en puntjes op de i gezet. Na het overleg kan ik nog even sparren over de normjaartaak en de CAO. De uitwerking van het overleg en de afspraken kunnen worden verwerkt. Het is een mooi project.
Tussendoor komen er nog wat telefoontjes, het houdt op, waardoor er een aantal zaken nog niet uitgevoerd kunnen worden.
Een mailtje over rekenresultaten van een leerling uit groep 6 verdient aandacht. De resultaten zijn nodig en de meester is nog ziek. Ik zorg voor wat scans en licht de meester in. Hij komt immers morgen langs.
Nog even wat gegevens doorgeven op de tweede locatie. Een officiele afspraak maken met twee leerkrachten, waarbij de een ook zelf nog een vraag heeft over een opleiding. Dan kan de dag worden afgesloten.
Veel dingen zijn gelukt volgens planning, een paar dingetjes niet, maar die hadden geen prioriteit voor vandaag. Het is de kunst om hierin de balans te zoeken. Het hoeft niet allemaal vandaag af. Wat Moet Ik Nu Doen?
De vele bijzondere ontmoetingen met de diversiteit van alle leerlingen, ouders, leerkrachten en andere medewerkers geven een bruisend geheel. En dit is pas de eerste dag van de week.
Het is winderig buiten. In de zon fiets ik tevreden terug naar huis, opnieuw door De Groenzoom.

Week uit het onderwijs deel 1 Voorbereidingen

door een schoolleider uit het basisonderwijs

Alvorens de schoolweek van start te laten gaan, vergt de week natuurlijk wat voorbereiding. Niet alleen als leerkracht of docent voor de klas, maar ook om de school draaiende te houden. Het is zaak te zorgen dat elke klas bemand is, veiligheid gegarandeerd is, er goed onderwijs wordt gegeven en de schoolontwikkelingen doorgaan.

Zo begonnen de voorbereidingen al een kleine week geleden om te polsen hoe het met de zieke leerkracht is die zijn achillespees tweemaal ingescheurd en eenmaal afgescheurd heeft. In het gips gegaan en ziek vanaf 18 april jl. er is nogmaals gips gezet en hij moet morgen terugkomen. Vervanging nodig dus. Daar ik op dat moment nog op mijn vakantiebestemming geniet, stel ik dit uit tot vrijdag.
Op vrijdag trek ik het vervangingsregister open. Eenvoudig dat de meest recente versie nu via de website van Spectrum zo is op te vragen. Ik bel verschillende mensen af. Helaas zonder resultaat. Nog twee pogingen van een opa en een oma van kinderen van de school, maar ook zij kunnen niet.
Via de app van de collega's vraag ik of zij nog ideeën hebben, want de mijne zijn uitgeput. Omdat er net een nieuwe leerkracht is aangenomen voor groep 5 op de dinsdag en woensdag, probeer ik op aanraden van de duocollega van groep 5 deze meester(!). In eerste instantie krijg ik geen gehoor via de telefoon en geen reactie via app of e-mail. Uiteindelijk lukt het toch om contact te krijgen en hij wil het graag doen. Fijn! Klas bemand.
Een leerkracht van groep 3b is de komende week in Malawi met Edukans. Prachtige blog wordt er bijgehouden. Mooie belevenis. Dat betekent dus ook vervanging, maar dit is voor de vakantie al geregeld met de twee duo's van groep 3a. 
Op zondagavond kijk ik in mijn agenda naar de hele week. Wat staat er op het programma? Gesprek met leerkrachten Prismaklas, oudergesprek nieuwe ouders, belafspraak Snappet, het schoolondersteuningsteam over zorgleerlingen, een oudergesprek met ouders van een leerling. Donderdag is er managementoverleg en is de hele school op schoolreis. Uitzwaaien en als back-up op school zijn. Vrijdag is het juffendag. Alle leerkrachten vieren hun verjaardag. Die dag heb ik een coachingsgesprek.
Deze week komt ook de administratief medewerker op maandagochtend. Dat is fijn, want ze komt maar eens in de twee weken. Alle rekeningen, aanmeldingen en andere zaken worden dan weer netjes weggewerkt.
Goed, als ik dit weet, kijk ik wat ik morgen alvast kan doen. De ziekmeldingen en invallers bijwerken in het systeem van You Force. Het beantwoorden van veel mail, die ik in de vakantie bewust heb laten liggen. Flitsbezoeken starten morgen met een aantal groepen. Plan tweede locatie updaten, waaronder de bestelling van meubilair compleet maken. Er moet deze week alvast een agenda gemaakt worden voor de teamvergadering van de week daarop. De voorbereidingen van het MO. Er moet een afspraak gemaakt worden met drie collega´s over een beoordelingsgesprek. Het optimaliseringsplan moet bijgewerkt worden, wat is bereikt, waar moet nog wat aan worden bijgesteld en hoe.
Als ik alles op een rijtje heb gezet, keert de rust terug. Mijn koffie glijdt langzaam naar binnen. De zondagavond kan worden afgesloten, ik ben klaar voor de week. Wat zal de week gaan brengen?

Geocachen

Het begon al in 2005. We werden "besmet" door vrienden van de scouting, waarin we beiden actief waren en onze kinderen allemaal lid zijn geweest. Een leuke tijd, waar we deze hobby nog aan hebben over gehouden. Het ene moment wat vaker dan het andere. Maar intussen de 1000 gepasseerd.

Met een Garmin Colorado of een Etrex GPS, maar intussen ook met een app op een mobiele telefoon, kun je via coordinaten allerlei caches of afzonderlijke waypoints zoeken. Een boeiende intensieve bezigheid, vooral als je op vakantie bent in een nieuwe omgeving, is het altijd leuk om te kijken wat er in de buurt ligt.
Hoe werkt het? Heel eenvoudig.
Je gaat via de computer (of laptop, of tablet o.i.d.) naar www.geocaching.nl. Je registreert jezelf gratis. Voor een klein bedrag kun je premium member worden en krijg je iets meer toegang, maar dat hoeft niet. Je voert je woonplaats in en kunt van hieruit al kijken wat het dichtste bij jouw eigen woonplaats ligt.
Wanneer je de kaart kiest kunt je de plaats zoeken waar je ongeveer bent of de stad kiezen waar je in de buurt bent. Van daaruit kun je de dichtsbijzijnde caches zoeken.
Nu zijn er verschillende soorten caches te zoeken. De meest eenvoudige zijn die gemarkeerd zijn met het groene doosje, dit is een traditional, een enkelvoudige cache. Hierbij hoef je alleen naar het punt zelf hoeft toe te gaan. Maar vergis je niet, dat kan echt langs de kant van de weg zijn, maar soms moet je er echt welkilometers voor lopen, omdat je er niet met de fiets of auto kunt komen. Zo kan een groen doosje een snelle oppikker zijn, maar het kan ook veel meer moeite kosten, zoals wij in de afgelopen week in de Belgische Ardennen hebben gedaan.
Dan heb je multicache, deze bestaat meestal uit verschillende waypoints, waarbij opdrachten moeten worden opgelost, of gewoon moet worden doorlopen en je zo cijfers verzameld voor het eindcoördinaat. Deze zijn vaak leuk in een bos of midden in de stad. Ooit heb ik een tocht gelopen door Maastricht waarbij we langs allerlei gevelstenen moesten lopen. Fantastisch.
Dan zijn er nog puzzelcaches, deze zijn gemerkt met een vraagteken. Hierbij moet je een makkelijke of moeilijke puzzel oplossen. 
Dit zijn eigenlijk de belangrijkste drie verschilllende, er zijn ook nog earthcaches en eventcaches. De laatste horen echt bij een georganiseerd event.
Dan zul je zien dat de grootte van de caches heel verschillend kan zijn. De enkelvoudige zijn meestal klein, ter grootte van een filmkokertje. Maar soms is het een nano en dan is het echt goed zoeken. Vaak kun je met behulp van een hint de goede plek vinden. Het leukste zijn de echte legerkistjes met een klem aan de zijkant. Hier kunnen namelijk ook goodies in worden verstopt. Goodies zijn kleine hebbedingetjes. Vooral voor kinderen erg leuk, maar soms voor volwassenen ook.
Dan is de manier van verstoppen ook elke keer weer een verrassing. Het kan gewoon onderaan een lantaarnpaal onder een steen liggen, in een boomholte of een gat in de muur. Er kunnen ook creatieve manierenb bedacht zijn. In de holte van een paal, aan een katrol, heel diep, in het water of hoog, zodat je iets moet bedenken om erbij te kunnen. Alles kan. Laatst had ik er zelfs eentje die zo was gevonden, maar toen moest ik nog loggen. Het was verstopt in een flesje. Zie dat er maar eens uit te krijgen. 
Tenslotte kunnen er in caches ook Travel Bugs of Geocoins zitten met een eigen tracking nummer. Deze kun je opschrijven of meenemen en in een volgende cache verstoppen. De Travel Bug reist dan echt van het ene punt naar het andere. Een andere manier is zo'n tracking nummer op je auto plakken. Andere cachers kunnen deze dan loggen wanneer ze deze hebben gezien.
Een hobby die veel plezier geeft en waar je zelf ook een bijdrage aan kunt leveren. Zelf iets verstoppen of zelf een travel bug later reizen is gaaf. Ik heb een tijd lang een girafje als travelbug laten reizen. Mooi om te zien hoeveel kilometers zo'n ding maakt. Helaas is deze ooit zoekgeraakt.
Wanneer je een cache hebt gevonden schrijf je je (nick-)name in het logboek en later noteer je dit bij je eigen account op www.geocaching.nl. Zo kun je zelf bijhouden waar je allemaal bent geweest en hoeveel caches je al hebt gevonden.
Het leuke van het geocachen is dat je veel in de natuur aan het wandelen en fietsen bent en op plekjes komt, die je van te voren niet had bedacht. Verrassende mooie bijzondere plekken.
Mocht je na het lezen van dit geocacheverhaal zin hebben om eens te kijken of dit iets voor je is, ga dan eens kijken op www.geocaching.nl. Of maak een afspraak met ons en loop gewoon eens mee. We hebben al veel mensen laten kennis maken met deze leuke hobby. Voor kinderen erg leuk, eigenlijk leuker dan een wandeling met paaltjes, want aan het eind meezoeken en een beloning krijgen is pas echt vet!