Oudejaarsavond 2011

31 december 2011. Een tijdstip om even terug te kijken, maar vooral vooruit te kijken.

Het is Oudejaarsavond. In sommige delen van de wereld is het al 2012, 1 januari 2012. Grappig eigenlijk, hier moeten we nog toasten tijdens de jaarwisseling, daar is het al geweest. Zouden we kunnen terugvliegen in de tijd? Zou je iets over kunnen doen?
Zo heeft Oud & Nieuw ook zijn bekende en minder bekende gebruiken. De meest bekende voor onze eigen cultuur zijn:

- oliebollen en appelflappen (appelbeignets) eten

- champagne drinken

- vuurwerk afsteken

Het maken van oliebollen en appelbeignets wordt door veel mensen nog wel gedaan, maar natuurlijk kunnen we ze ook overal kopen. Oliebollen zijn er met en zonder krenten te krijgen. Heerlijk met poedersuiker.

Champagne wordt door veel mensen gedronken direct na 12 uur, maar kinderen en mensen die niet zo van champagne houden (zoals ik), drinken ook vaak kinderchampagne, eigenlijk gewoon appelsap met bubbels, het liefst die van Jip en Janneke, die is het lekkerst.

Vuurwerk afsteken doet men in sommige landen om de boze geesten te verjagen. Hier lopen jongeren al de hele dag (soms ook al de dagen ervoor) rond met rugzakken vol vuurwerk om af te steken. Samen lol hebben? Samen volwassen worden? Laten zien dat je stoer bent? Of hoort dit gewoon bij onze cultuur? Het meeste vuurwerk wordt massaal afgestoken om 12 uur straks. En op een hoog punt staan levert dan prachtige plaatjes op. Wanneer je zelf aan het afsteken bent, geniet je er volgens mij veel minder van, maar dat is mijn idee.

Na 12 uur wordt er in veel landen gefeest. Op TV kun je meegenieten van verschillende shows.

Zo´n stap van oud naar nieuw geeft een mens ook even de tijd om terug te kijken naar wat is geweest. Het laat ons ook nadenken over het komende jaar en daardoor vooral vooruit te kijken. Terugkijken en nagenieten van mooie herinneringen. Verder kijken en bedenken wat er komen gaat en hoe we dingen misschien anders moeten aanpakken. Leren van elkaar en van de omgeving, om daardoor verder te komen.

Nieuwe kansen om te grijpen en een nieuwe tijd die aanbreekt.

Laten we er iets moois van maken in 2012. Een goed leven bezorgen aan anderen en onszelf. Een liefdevol bestaan aan onze naasten gunnen. Begripvolle en betekenisvolle vergaderingen houden. In dienst van de wereld staan. Eerlijkheid en openheid bieden. Geen kwaad spreken over anderen. Iets voor een buurman of oma doen. Eigenlijk gewoon leven in vredelievendheid met een doel om dingen te bereiken, maar niet over andermans rug.

Laten we er echt iets moois van maken in 2012. Iets waar je zelf met enige trots op terug kunt kijken op de oudejaarsavond van 2012. Precies over 1 jaar. Een heel gezond, gelukkig, gezellig en leerzaam nieuwjaar!

Geen tijd?

In de drukke maand december hebben mensen weinig tijd. Haasten, rennen, boodschappen doen, cadeautjes kopen, mooie kleren passen, eten bereiden, kinderen wegbrengen, kinderen ophalen, viering hier en viering daar en ga zo maar door. Maar vergeten we dan niet de tijd? Letterlijk door zo druk te zijn en figuurlijk door geen tijd te nemen voor elkaar?

In een tijd als deze: iedereen heeft het druk met werk, gezin, sociale contacten, computer, telefoon of iPad. Juist nu moeten we aandacht hebben voor elkaar. Dat kost tijd. Even een praatje maken is niet 'zonde van de tijd'. En zeg niet te snel "Sorry, ik heb geen tijd." We hebben wel tijd, maar op dat moment niet voor die ander. Tijd kun je wel nemen en aansturen. Door de hectiek te ontlopen kun je tijd indelen, het jezelf niet te ingewikkeld te maken en tijd te nemen voor simpele zaken als een praatje met de buurman, een boodschap voor oma, een kaartje voor een zieke, een bezoekje aan een tante en wat meer aandacht voor thuis. Dat is de gedachte achter het kerstfeest dat straks weer glittert en schittert. Een tijd van rust en vrede. Kunnen we daar wel van genieten? Een goed gesprek en bewuste keuze maken, waar je tijd aan wilt besteden, geeft je meer rust. Dan ga je bewust om met die minuten die rustig voorttikken ipv van te rennen door de winkel, te haasten om bij het kerstfeest te komen en te hollen om nog op tijd te zijn voor een afspraak. Dan lijk je tijd te kort te hebben.

Geen gerace meer tegen de klok, maar tijd nemen geeft rust en meer tijd en aandacht voor anderen. Dan hoef je niet meer te zeggen "Sorry, geen tijd." Haal maar eens een aantal keren bewust adem. Neem ook tijd voor jezelf.

Een witte wereld

Wat een prachtige witte wereld! Een plaatje om te zien. 10 cm zachte spierwitte sneeuw. Heerlijk om doorheen te banjeren.

Een wandeling met de hond vanmorgen leverde een enthousiasme op van haar kant, dat zijn weerga niet kent. Heerlijk rennen, ravotten en lekker schudden met die kop. Vooruit rennen en weer terug. Zal ik hier plassen of toch daar?

Met mijn mobiel in mijn handen kon ik het niet laten om toch een paar simpele plaatjes te schieten van deze aantrekkelijke witte wereld. Prachtig om zo wakker te worden en niet te hoeven werken vandaag.

Langs mij heen schieten mensen op een fiets die bijna niet kunnen fietsen, auto's die stapvoets over de weg glijden, mensen met dichtgebonden capuchons die me aankijken alsof ze willen zeggen: "laat dit maar snel over zijn". Over de Twitter bereiken er berichten die de chaos van het verkeer weergeven, trein- en busverkeer dat hinder ondervindt van al die sneeuw. Misschien zijn er zelfs mensen waarbij de verwarming uitvalt, echt heel vervelend.

Maar mensen, laat de haast even wat het is en kijk nu toch gewoon eens eventjes naar buiten. Dit stukje natuur is te mooi om waar te zijn. Dikke lagen sneeuw op de bomen, die ervoor zorgen dat je naar een ansichtkaart staat te kijken. Fantastisch. Geniet in deze drukke onrustige tijd toch gewoon nog eventjes van die prachtige witte wereld die rust uitstraalt! Voor je het weet is het weer weg.

Decemberfeesten

Op de basisschool rol ja van de Sint meteen door in de kerstversieringen, kaarsjes, adventsweken, kerstliedjes oefenen, regelen van de kerstviering, kerstband en kerstliturgie en ga zo maar door. Het is een hollen zonder stilstaan, anders is de kerst alweer voorbij.

Nu moet er gezegd worden dat de vakantie dit jaar wel erg vroeg valt(van za 18 dec. t/m zo 2 jan.). De adventsweken moesten met wat gesmokkel sneller doorlopen worden als je op 14 december als een kerstviering in de kerk hebt. Op 10 december was er al een kerstcrea georganiseerd voor de hele school. 15 december was door de kerstcommissie (ouders en juffen!) een kerstpuzzeltocht geregeld door de wijk. Op 16 december werd het kerstontbijt met kerstbrood en kerstkransjes geserveerd. Natuurlijk werd er van elke kerstactiviteit ook foto's gemaakt, en op de website geplaatst, zodat alle ouders konden meegenieten. Heerlijk genieten van al die glunderende kinderen.

Heerlijk dat je dan als leerkracht 2 weken de tijd hebt om bij te komen. Na tussendoor ook nog "even" de rapporten te hebben gemaakt en rapportgesprekken te hebben gevoerd, ben je echt even op en moet je jezelf weer opladen om straks met frisse moed en vol enthousiasme een geinspireerd en boeiend jaar te beginnen en al die verrassende openstaande kinderen te voorzien van goed onderwijs!

December

De twaalfde maand van het jaar is aangebroken. De dagen worden korter. De temperatuur wordt lager. Sneeuw en ijs zijn geweest, maar komen wellicht ook nog. Sint heeft zijn hielen net gelicht en straks vieren we Kerst met familie vrienden en collega's.
Ook op school vinden we de pepernoten nog tussen de boekenplanken en staan de kerstbomen klaar en liggen alle mooie versieringen in hun dozen te glinsteren. Kaarsen worden gekocht. Huizen worden aangekleed in kerstsfeer. De geboorte van Jezus en het feest van het Licht dat voor iedereen komt breekt aan.
Voor veel mensen is dit een heerlijke gezellige warme maand. Voor anderen is deze maand de moeilijkste van het jaar. Teruggeworpen op jezelf, herinneringen die voorbij gaan en het gevoel van gemis van een dierbare.
Ook op school, in de klas kun je aandacht besteden aan het feest van het Licht. Met Advent leven we toe naar het Kerstfeest. Elke week gaat er weer een kaars aan. Bij Kind Op Maandag(godsdienstmethode) gaan er telkens deuren open. Ook op de poster gaat er elke dag een deurtje open met een nieuw verhaal en komen we steeds dichter bij het Licht.
De andere kant kun je ook delen met kinderen. Zo is Actie Schoenmaatje een uitstekende manier om kinderen dichtbij de andere kant van de wereld te brengen. Ze denken mee aan die kinderen die niet zo rijk zijn als wij.
Er zijn ook kinderen die een opa of oma of zelfs een ouder of broer/zus zijn verloren. Er even bij stilstaan en hen die ruimte geven die ze nodig hebben is goed. Daarna kijken we naar de toekomst en naar alles wat we wel hebben, waar we van kunnen genieten, waar we blij van worden en wat ons leven verrijkt.
Hoe mooi kan iets zijn, als je ook de andere donkere kant ervan kent. Hoe rijk kan een kind zich voelen met een gevulde schoenendoos, als het nauwelijks speelgoed bezit? Hoe fijn is het om met familie bij elkaar te zitten als er eentje ontbreekt? Hoe blij kun je zijn met werk, als je al jaren werkloos bent? Hoe gelukkig kun je je voelen als je jaren 'anders' op school en je wordt nu begrepen?
Zo zal ik ook weer extra genieten van de lente met het natuurlijke licht, de groene bomen, de bloemen en al die heerlijke geuren na deze donkere dagen in de winter. Heerlijk om naar uit te kijken!

31 december 2009

Zo'n laatste dag van het jaar, eigenlijk een gewone donderdag in de kerstvakantie, is toch wel een beetje speciaal. Al was het alleen al vanwege de hoeveelheid oliebollen en appelbeignets die we nu in huis hebben en klaar liggen om opgewarmd en opgegeten te worden.

De laatste boodschappen in huis gehaald.

De kinderen zijn buiten geweest met hun pakketjes vuurwerk in de hoop dat er voor vanavond nog iets over is om dan ook nog af te steken. Zo niet, ook goed.

Manlief ligt met kiespijn op bed. Die zullen we zo eens wakker maken voor een stokbroodje gezond en een sausijzenbroodje.

Spikkel ligt ver weggekropen onder de computer om vooral maar niet naar buiten te hoeven. Arm beest. Vanmorgen is hij uit geweest en heeft nog wat gedaan. Vanmiddag wilde hij niet eens mee, heeft de hele weg getrokken aan de riem en wilde zo snel mogelijk terug naar huis, terug naar een veilig plekje. Onder de tafel, onder de computer of onder in de kast bij zoonlief.

Het is Oud jaar 2009. En zo verstrijkt de tijd, om nu nog minder dan 6 uur te gaan voor een nieuwe dag, een nieuwe maand, een nieuw jaar. Een nieuwe tijd om onze schouders er weer onder te zetten en verder te gaan. Nieuwe dingen meemaken, mooie gebeurtenissen beleven, soms genieten, soms even stilstaan. Het leven gaat door en we nemen het zoals het is, maar doen wel wat we kunnen om er een goede draai aan te geven. Op naar 2010! En maar zien wat het ons brengt, maar ook: werk aan de winkel!

Een nieuw jaar

Op de rand van Oud en Nieuw, zie ik weer een nieuw blanco jaar voor me. Het jaar 2010. Een jaar waarin nog geen voetstap is gezet. Het is nog zo vers, dat niemand hier ook nog maar iets in heeft gedaan. Zo vers als pasgevallen sneeuw.

Of toch? De agenda begint al vol te raken in januari, de planningen staan er al en de plannen zijn dus al gemaakt. Wat komt er van terecht? Wat gaat dit nieuwe jaar ons weer brengen?

Verjaardagen genoeg in januari, werkplannen liggen klaar, het gezin gaat door met al haar beslommeringen, wij gaan door met wat ons goed dunkt. Wat zal de toekomst ons weer brengen? Welke verrassingen staan ons te wachten? Welke onzekerheden komen op ons pad? Hoe gaan wij aan al die gebeurtenissen weer een goede draai geven? Hoe gaan wij om met broze ouders? Wat kunnen we verwachten van onze kinderen en hun toekomst? Op welke manier kunnen we daar nog enige invloed op uitoefenen?

Hoe positief ik soms ook kan zijn, zo somber wordt het soms ook in donkere dagen, waarbij ik bergen zie in plaats van zonnige oorden. Maar kop op. Zo is het weer genoeg. Het is kerstvakantie en dan ga ik altijd wat meer denken en misschien soms ook wat piekeren. Ik merk dit ook in de dromen 's nachts. Soms zelfs wakker liggen. Van alles door elkaar heen. Kinderen, collega's, school, aanmeldingen, verwijzingen, etc. Laat ik het zien als een verwerking en het geven van een plek. En dan is dat weer klaar.

Geniet van de dingen die er zijn. Geniet van de zon die weer schijnt in deze winter. Geniet van die fluitende vogeltjes. Geniet van de mensen om je heen. Geniet van de boeken die ik nu weer rustig kan lezen. Doe wat je moet doen. Ik doe wat ik kan. Waar een wil is, is een weg. Ik kijk er naar uit.

Het Nieuwe jaar strekt ver voor me uit. Allerlei mogelijkheden doemen op. Kansen, die er liggen. Uitdagingen. Nieuwe dingen die op mijn weg komen. Ik wil ze proeven, gebruiken, uitproberen en ermee aan de slag gaan. YES, een nieuw jaar!

Kerst

Na op Eerste Kerstdag ons buikje rond te hebben gegeten, hadden we op Tweede Kerstdag een rustdag en aten we alleen maar pizza, lekker en makkelijk. Wat luieren, lezen en even kijken naar Herman Finkers. Vervolgens konden we derde kerstdag ons nog een keer vol eten.

Bij het vol eten hoorde gelukkig ook bezoek aan familie en hadden we daarnaast ook gezellige dagen. En dat was het dan. Of toch niet?

Zouden we bij Kerst ook nog aan andere dingen denken?

Buiten een kerstboom, kerstkrans, chocolaatjes, tiramisu, ijs, zalmschotel, maar wellicht in een andere volgorde denken we ook aan de goede dingen in het leven. De mensen om je heen, die we iets kunnen geven. De vredelievendheid. De zorg om elkaar. Gewoon even stilstaan bij onze medemens.

Doen we dit dan niet op alle andere dagen in het jaar?Jawel, maar vaak staan we er niet zo bewust bij stil als in deze tijd van het jaar. De kerstmuziek, de vrolijkheid, de zorg die zo hard nodig is ligt er nu gewoon even wat dikker op, zodat iedereen er even mee bezig is.

Iedereen? Misschien is dat een illusie. Enerzijds zijn er mensen, die het zo slecht hebben, dat zij al blij zijn als er ook maar iets te eten is. Of er zijn mensen, die het zo slecht hebben of in absurde omstandigheden wonen, dat zij waarschijnlijk niet eens in de gaten hebben dat het kerst is. Anderzijds zullen er ook mensen zijn die wat egoistischer zullen denken en zich absoluut niet bekommeren om een ander..

Tja, en wijzelf? Zijn wij veel beter dan? Na de kerstvakantie gewoon weer aan het werk en doen of er niets is gebeurd? Of gaan we ons dan toch blijvend meer richten op onze medemens. Verbeter de wereld en begin bij uzelf. Ook ik zal me daar ieder jaar weer bewust van moeten worden.

Sinterklaas eruit, kerstboom erin

Het is weer 6 december, nou ja, vandaag dus al 7 december! Ieder jaar is het weer hetzelfde gehaast en gehijg om te zorgen dat alle zwarte pieten op tijd van de ruiten worden gekrabd, mijter snel worden meegegeven naar huis en de geschilderde schoenen weer worden opgeborgen om de geimpregneerde kerstbomen tevoorschijn te toveren, lampjes weer uit de klit te halen en de kerstsfeer weer in de school te brengen. En elk jaar lukt het gewoon weer! Ondanks het feit dat iedereen roept dat het dit jaar zo kort is naar de kerst. Dat is elk jaar zo, al zal het misschien een paar dagen schelen, tussen 5 december en 25 december zit altijd maar 20 dagen, dat is nog geen drie weken. De kerstvakantie mag dan eens vroeg vallen, maar tussen het ene feest en het andere, wat op een christelijke school altijd weer een rood-wit contrast geeft, al zij het een voetbaltenue, zit altijd zo'n 2 weken.

Het is leuk om te zien dat er op deze school zo'n actieve ouderclub zit, die elke gelegenheid aangrijpt om de kastanjes op het raam te plakken, spongebob te veranderen van een herfstmannetje in een Sinterklaasfiguurtje en zo de school mede in een andere sfeer te brengen. Buiten het feit dat wij als leerkrachten het zo ongelooflijk druk hebben, mogen we wel erg blij zijn met deze actieve ouders(meestal moeders, wat is dat toch? Het sociale geslacht zullen we maar zeggen...) en genieten van de meeveranderende rol. Natuurlijk klagen we ook weleens over lastige ouders, maar we mogen ze ook weleens een pluim geven vanwege alles wat ze doen. En dat doet deze school dus ook, zoals de directeur al zei: "Ik neem elke week 12 pluimen mee en die deel ik weer uit." Blijven doen zou ik zeggen! Men vangt meer vliegen met stroop dan met een vat azijn! En dat is in een tijd van Sinterklaas en Kerst alleen maar prima, toch?