Het klinkt hetzelfde, maar de betekenis van beide varianten is heel verschillend. Het ligt dicht bij de wereld van het onderwijs. Mensen en regels.
Ontmoeten is wat je de hele dag doet op school. Leerlingen ontmoeten leerlingen. Ze spelen en communiceren, daar leren ze van. Leerkracht ontmoet leerlingen, leerlingen ontmoeten leerkracht. Daar leren ze van. Ouders en anderen komen de school in. Leerkrachten ontmoeten elkaar (begint al 's morgens bij de koffie... pratend over het weekend...). Leerkrachten leren van elkaar door naar elkaar te luisteren, te onthouden wat er speelt, te reageren, te reflecteren en bespreken. Samen leren we van elkaar.
Ont-moeten is eigen een niet moeten. Dan hebben we het over alle regels die de school zijn in gefietst. Door allerlei ontmoetingen met ministerie, inspectie en mensen die vinden dat er van alles geregeld moet worden. Regels zijn goed, om te zorgen dat we met elkaar de goede dingen doen. Maar een overkill aan regels zorgt voor druk, overwerk en frustratie. Niet alles valt te regelen in vastgestelde regels.
De lat wat hoger leggen, ambitie stellen, doelen bepalen zijn zaken waardoor de onderwijskwaliteit beter wordt. Je werkt ergens naartoe. Afrekenen van mensen omdat de doelen niet zijn behaald, is afbreuk doen aan de hardwerkende leerkracht, intern begeleider, schoolleider en bestuur. Ruimte geven om het werk te kunnen doen, geeft diegene kracht om het maximale eruit te halen. Daarbij is coaching, ondersteuning, stimulering en/of begeleiding soms nodig. De werknemer moet daarvoor open staan. Houd de spiegel voor en kijk waar je staat. Elkaar feedback geven.
Ontmoeten en ont-moeten. Ontmoeten is van levensbelang, je kunt niet zonder die ander. Mensen hebben elkaar nodig. In een lerende organisatie heb je anderen nodig om te leren. Van elkaar, met elkaar en voor elkaar. Ont-moeten lijkt mij goed om aandacht aan te schenken. Maar moet het ook? Ja.
Samen bewegen in het verkeer is ontmoeten, daarin gelden ook regels. Maar dat zijn regels (afspraken) om het beter te laten zijn voor iedereen.
De regels in het onderwijs zijn er niet om voor iedereen beter te zijn. Hoe zouden die regels nu mooie nieuwe afspraken kunnen worden waar we allemaal mee verder kunnen? Waar iedereen beter van wordt?
Ik zou zeggen: Ontmoeten moet, ont-moeten ook. De vraag blijft echter: Maar hoe dan? Wat moet en wat hoeft niet?
