Pinksteren

Hoeveel weten kinderen nog van Hemelvaart en Pinksteren? Het woord Hemelvaart verklaart een heleboel in de naam. Jezus gaat naar de hemel, weg van de aarde en weg van zijn leerlingen, die Hij veel heeft geleerd. Maar waar het woord Pinksteren nu vandaan komt? Met Pinksteren (in het Grieks Pentekostè) of Sinksen wordt de uitstorting van de Heilige Geest herdacht. Nu gingen de discipelen zelf aan de slag in naam van Jezus, die hen had verlaten.
Pinksteren volgt tien dagen op Hemelvaart en valt op de 50ste dag van Pasen, dus 49 dagen daarna.
Op school worden de verhalen van Jezus rondom deze feesten verteld. Het Paasverhaal (het sterven aan het kruis en de opstandig) en daarop volgend Hemelvaart en Pinksteren zijn de belangrijkste verhalen van het christelijke geloof. We geloven immers dat Hij er is. Dat Jezus op aarde is geweest om die boodschap te vertellen. Dat hij de discipelen, zijn leerlingen heeft geleerd hoe zij dit verder moeten vertellen en dat wij nu thuis, op school of ergens anders onze kinderen weer vertellen van Jezus.
Toch vind ik het in deze tijd veel moeilijker om die aandacht van het geloof vast te houden. Verstandelijk en nuchter bekeken klopt het toch allemaal niet? Of is dat nu juist het geloof?Doordat ik opgegroeid ben in een warm christelijk gezin, laat het me niet los. Ik weet niet of ik zelf zo goed geweest ben in het doorvertellen, zoals Jezus zijn leerlingen heeft geleerd voordat Hij hen verliet. Laat de dag van Pinksteren ons die Heilige Geest dan ervaren, misschien wel door het schrijven van dit stukje.

Beroepstrots

De eigen onderwijsbond CNV-O roept het woord "Beroepstrots" door de ether.
Wat? Beroepstrots? Mag ik even overgeven?
Al een beetje misselijk zie ik dat het onderwijs de verkeerde kant op gaat.
De werkdruk loopt op, er moet veel, maar als je het allemaal nog leuk vindt en je beleeft er plezier aan, niets aan de hand.
Maar...Neem dan die lumpsum. Daar word ik wel een beetje onpasselijk van. Een pure bezuinigingsmaatregel. Die pot met geld, die een school krijgt is berekend op een gemiddelde leeftijd van leerkrachten. Heb je toevallig wat meer ouderen(en vaak ook mensen met meer ervaring, dus goed voor de school) moet je dat bezuren, want dan is het geld eerder op en worden de klassen weer groter. Dat was volgens mij de bedoeling niet. Waar blijft nu die klassenverkleining die jaren geleden is ingezet?
Dan is er nog een lekkere worst voorgehouden in de vorm van de functiemix.
Wie gaat dat betalen? Dat is nog niet bekend. Zoals het er nu naar uitziet de school zelf. Dat betekent dat er leerkrachten in een LB schaal komen ten koste van andere zaken binnen de school en dus ten koste van de kinderen, de leerkrachten en het onderwijs. De klassen nog groter? IBtaken weg?
Als we dan ook nog door moeten tot 67 jaar, lijkt het verhaal van de “duurdere” leerkracht nog niet op te lossen.
En mochten we in 2011 ook nog Passend Onderwijs moeten bieden, denk ik dat er toch echt wel overspannen leerkrachten zullen zijn straks.
Vakbond, doe wat je moet doen! Roep de minister op het matje!

Dyscalculie

Bij dyscalculie gaat het om ernstige en hardnekkige problemen met het leren en vlot/accuraat oproepen/toepassen van reken-wiskundekennis (feiten/afspraken). Het gaat niet om de intelligentie, maar om een defect in de hersenen. Vergelijkbaar met dyslexie, wat bij meerdere mensen bekend is. De vraag die meteen boven komt is: Wat kunnen we deze leerlingen bieden? Gaan we ze helpen met rekenkaarten? Zogenaamde hulpkaarten met de tafels, Romeinse cijfers of bepaalde strategieën. Moeten we deze leerlingen structureel extra rekeninstructie aanbieden? Hoe kunnen we dit organiseren?

Telkens moeten we bekijken wat de onderwijsbehoefte van een leerling afzonderlijk is en hoe we dit in een groep kinderen kunnen aanbieden.

Feit is dat de term dyscalculie nog niet zo heel lang bekend is. Ook is er nog geen duidelijk vast te stellen diagnose. De Nederlandse Vereniging tot Ontwikkeling van het Reken/wiskunde Onderwijs komt in 2010 met een voorstel en een nieuw protocol.

Maar wat doet de leerkracht, de IB-er en de school tot die tijd? We kunnen moeilijk lijdzaam toekijken en het programma maar wat minimaliseren. Een goede structuur voor deze kinderen is van belang, willen zij niet gefrustreerd raken door het rekenen. Laten we in ieder geval zorgen dat er rekenplezier blijft door middel van leuke materialen, spellen en handvatten voor de dagelijkse praktijk.

Digitaal leerlingdossier

Digitalisering is niet meer weg te denken in deze maatschappij. Zelf vind ik het ook heerlijk. Een leerlingdossier, dat op elke plek, zelfs thuis, is in te kijken en bij te werken lijkt dan ook helemaal ideaal. Maar net als bij het medisch dossier wat nu in de media besproken wordt, zijn er toch nog wat haken en ogen bij een digitaal leerlingdossier. Wie heeft er uiteindelijk toegang tot de dossiers van elk kind? Is dit alleen de leerkracht van zijn/haar groep, samen met de IB-er en de directie? Of is elke leerkracht bevoegd? Welke externe contacten laat je wel en niet toe? Mogen ouders wel of geen inzage hebben? Hoe wordt dit beveiligd? Wat schrijf je op? Moet er een schaduwdossier worden aangelegd?

Het lijkt mij echt heerlijk om alles bij elkaar te hebben en zo veel eenvoudiger een dossieranalyse te kunnen maken. Alles bij elkaar op een plek. Overzichtelijk binnen handbereik. Een druk op de knop en je hebt een uitdraai.

Binnenkort gaan wij er op school mee aan de slag. Een nieuwe uitdaging. Maar wel een die privacygevoelig is. Hoe gaan wij hier mee om?

Digitalisering in het onderwijs

Computers met website en e-mail, laptops, digiborden, digitale fotocamera's en mobiele telefoons zijn het onderwijs al binnengedrongen. Ook het gebruik van de USBstick is steeds gewoner in onderwijsland. Wat interessant is, is hoever de digitalisering doorgaat? En kunnen al die goede leerkrachten dit tempo van de digitalisering bijhouden? Nu ook MSN, Hyves, Twitteren en het maken van Blogs de maatschappij binnenhuppelen, haken steeds meer leerkrachten af. Wat is hiervan de positieve ontwikkeling. Gaat dit niet ten koste van het onderwijs?
Natuurlijk moet het onderwijzen bij die competente leerkrachten blijven, maar om de "taal" van de leerlingen te begrijpen, is het wel zaak om er iets van af te weten. Waarom niet gewoon proberen en bekijken, bevoelen en beproeven wat het is? Waarom bang zijn, als je er ook zulke leuke dingen mee kunt.
Leerkracht: Verbreed je kennis en ga mee met het digitale tijdperk, het is er een vol wonderlijke avonturen.

Hemelvaartvakantie, nog even...

He, lekker, weer vakantie. Alweer vakantie. Wat een bofferds zijn wij toch in het onderwijs. Mmmm. Beetje uitslapen, genieten van de zon, nog een geocache tussendoor, een boek lezen, mijn studie afronden en o ja, ook nog even nog een verslagje schrijven voor school, nog even reageren naar iemand van de schooladviesdienst, nog even een moeder bellen over het testen van haar dochter, nog even de directeur mailen over een bijeenkomst in Utrecht, even reageren naar een collega, even de website checken als webjuf, even de notulen van de studiedag lezen, even wat spullen uitzoeken voor de ADVdag in groep 5, even mijn POPformulier uitprinten, even de voorwaarden van de Lerarenbeurs bekijken en doormailen, even de agenda van de komende zorgvergadering erbij pakken, even nog een observatie uitwerken, even nog ... tja ... even nog genieten voordat ik weer moet werken. Maar ach, wat geeft het, we hebben toch zo weer vakantie!

Tekort op school/scholen

Hoe vervelend is het als je het afgelopen jaar (met de teldatum van ruim anderhalf jaar geleden, 1 oktober 2007) nog ruim in je jasje zat, en het komende jaar (met de teldatum van ruim een half jaar geleden, 1 oktober 2008) zelfs een jasje moet uittrekken. Waar ligt het aan? De lumpsum draait ons de nek om, want een vast bedrag aan personeelskosten is onvoordelig met een gemiddeld wat ouder team. Twee rugzakleerlingen die verdwijnen, scheelt ook weer 13.000 euro. 16 leerlingen achteruit, scheelt ook weer een aanzienlijk bedrag. En de salariskosten zijn iets hoger geworden. Gevolg: Teruggang. Consequentie: Een leerkracht eruit. Een berg verdriet en ongenoegen achterlatend.
Kunnen wij als achterblijvend personeel of MR nog iets betekenen? Of moeten we lijdzaam toezien, dat de klassen weer groter worden. En dan te bedenken dat we ook richting passend onderwijs gaan. Dit wordt toch een beetje onpasselijk onderwijs. Bezuinigingen en klassenvergroting en dan ook nog verwachten dat ieder kind de onderwijsbehoefte krijgt die het nodig heeft.
Zou de politiek wakker worden of denken ze dat het weer mooi is gelukt met een bepaald budget? Wie gaat er met dit in zijn achterhoofd nog het onderwijs in?

Vergaderen

Vergaderen is in onderwijsland en zeker in Nederland een gemeengoed. Er wordt veel vergaderd. Doen wij dit allemaal wel effectief en handig genoeg? Of is er veel te veel vergader en daardoor geleuter? Moet het allemaal?
Wat is eigenlijk een goede vergadering? Een vergadering waarin iedereen aan het woord is geweest? Een vergadering waarin de structuur helder is? Een vergadering met verschillende werkvormen? Of een vergadering waarin besluiten zijn genomen?
De structuur van vergaderen d.m.v. informatieve onderdelen, meningsvormende en besluiten lijkt wel een goede weg te zijn.
Vergaderen om het vergaderen niet, terwijl vergaderingen wel moeten worden ingepland.
Ik ben blij dat ik hierover geen beslissing hoeft te nemen.
En... zolang de koffiepauze en het praatje met de collega's maar niet van de agenda wordt geschrapt, blijft dit altijd nog een sociaal gebeuren van het hele team, en dat is ook wat waard!

Maaike is OOP-er

OOP = Onderwijs Ondersteunend Personeel. Conciërges bijvoorbeeld. Die hebben wij ook, daarover een andere keer, dat is weer een verhaal apart. Maar wij hebben ook Maaike. Een schat van een mens van een jaar of 55. Heel stilletjes, maar zij doet intussen heel veel voor de school. Geweldig als je zoiets aan school hebt verbonden. De meest ingewikkelde klusjes kun je haar toevertrouwen. Nooit bot of vervelend. Heel bescheiden. Op de achtergrond. Altijd maar werken, werken en werken. Het magazijn ziet er altijd perfect uit. De koffie wordt zo rustig rondgebracht, dat je vaak niet eens in de gaten hebt dat er weer verse koffie staat. Het koffiezetapparaat wordt schoongehouden. Keukentjes netjes opgeruimd. Alles keurig in dozen gesorteerd. Noem het maar op, zij doet het.
Eigenlijk vraag ik me af: Wat is Maaike eigenlijk? Geen conciërge , volgens mij. Of is dit nu daadwerkelijk Onderwijs Ondersteunend Personeel? Maaike, je verdient een pluim, of eigenlijk...wel meer ook!

Examen 2009

Heen en weer lopend, springend, gekdoend en vragend om wat lekkers. Zo loopt onze oudste zoon van 18 door het huis. Eigenlijk niet eens chagrijnig, maar gewoon een beetje zenuwachtig. Op de vraag of ik hem nog ergens mee kan helpen zegt hij steevast "Nee". En als ik begin over dan en dan alvast iets te doen, moet ik me er vooral niet mee bemoeien. Maar verder zit hij rustig op de bank zijn tekenfilmpje te kijken. Hij loopt op zijn manier relaxed door het huis. Leest de Donald Duck. Loopt met zijn MP3speler in zijn oor naar buiten op een veel te vroeg tijdstip. Gaat dan naar school voor zijn eerste examenonderdeel: Nederlands.

Ik duim en duim, maar of het helpt? Ik hoop dat hij het gaat halen. Zeker nu hij weet dat hij de lerarenopleiding wil gaan doen met de vakken biologie en scheikunde. Vooral biologie, wat gaaf! Door blijven duimen maar, 3 weken lang...

Passend Onderwijs

Over Passend Onderwijs is het laatste woord nog lang niet gezegd. We beginnen net. Toch gaat de Wet Passend Onderwijs in 2011 al van kracht. Dat is over ruim anderhalf jaar!
Enerzijds goede ontwikkelingen om ieder kind in zijn buurt te kunnen helpen, de zorgplicht als school. Het ene loket waar ouders kunnen aankloppen, als dit specifieke kind niet de onderwijsbehoefte kan krijgen waar hij/zij behoefte aan heeft. De kwaliteit van de leerkrachten verbeteren. Ontwikkelen. Meegroeien. Dit klinkt allemaal prima en daar sta ik helemaal achter.
Anderzijds is er de Lumpsum, die toch meer geld blijkt te kosten, omdat er gemiddeld meer duurdere leerkrachten zijn, daardoor kun je minder formatie inzetten, waardoor de klassen groter worden en je minder goed kunt differentieren en inspelen op de onderwijsbehoeften van elk kind afzonderlijk. Gaat het straks allemaal wel lukken, als het niks meer mag kosten?
Het inclusieve onderwijs zoals bv. in Engeland met heel veel onderwijsassistenten is dan helemaal niet haalbaar. Of ben ik nu toch te somber?

Een homoseksuele leerkracht geschorst

Vandaag stond het in de krant. Een homoseksuele leerkracht is (tijdelijk?) geschorst. Is dit vanwege zijn homoseksualiteit? Of is er meer? Natuurlijk mag dat niet de reden zijn. Minister Plasterk heeft wijselijk gezegd dat hij niet de reden weet en dus geen oordeel kan uitspreken. Toch gaat het niet om de geaardheid van iemand voor de klas? Het gaat toch om zijn of haar kwaliteiten en competenties als leerkracht. Het zou toch te gek zijn als een leerkracht die niet houdt van de natuur geschorst zou mogen worden? Of iemand die niet van muziek houdt? Of iemand die niet van een bepaald geloof houdt? En dus wel iemand die niet van bepaalde geaardheid is? Onvoorstelbaar! Gelijke monniken, gelijke kappen. Alle mensen zijn gelijk.
Of gaat deze school/dit bestuur het op iets anders gooien, zoals vaak gebeurt in situaties waarin men niet meer eerlijk wil of kan zijn. Welke waarden en normen worden hier gehanteerd? Niet die van de Wet gelijke behandeling. Hoezo christelijke school?

Lumpsum

Het allerergste wat je kunt overkomen in het onderwijs is, dat je eruit moet. Deze keer treft het een jonge enthousiaste collega, net begonnen, leert ontzettend veel, past in het team, heeft humor, runt eventjes een klas van 28 leerlingen, is superhandig met de computer, kortom, die willen we helemaal niet kwijt!!!

Het geld is op, er is zelfs een tekort. De klassen worden volgend jaar weer groter. De zorgen niet minder. Hoe moet dat goed komen. Hoe heeft dit zover kunnen komen? Is dit de oorzaak van de lumpsum en is dit uiteindelijk toch een ordinaire bezuinigingsmaatregel? Of heeft iemand een grote fout gemaakt en moeten we dat bezuren? Het kan toch niet zo zijn, dat een school zoveel moet inleveren? En met de school van ons nog een aantal scholen van dit zelfde bestuur?

Of klopt er iets niet bij het nieuwe salariskantoor?

Help, we verzuipen, zou de OCNV iets kunnen betekenen voor ons?

Nominatie collega

Een collega nomineren is een klein feestje. Een prachtige bos bloemen, geen wijn (dat is toch wat raar midden op de dag op een basisschool), maar wel een poster waarop staat dat zij is genomineerd. De collega in kwestie was gecharmeerd van deze actie, maar ook erg in verlegenheid gebracht. "Je verdient het" en de termen "harde werker, staat altijd klaar, kaartje voor iedereen, enthousiast, valt in als het moet" e.d. mochten niet baten. Ze zei "Het is niet eerlijk. Jullie hebben allemaal een groep met een lastig kind, iedere dag weer,..."
Het feit dat zij een bepaalde dag moet vrijhouden en dat haar nog een telefoontje te wachten staat, kon zij niet echt waarderen. Naar Amersfoort? Dat kan niet. Ik heb een afspraak.
Ik ben bang dat ik haar er met de haren moeten bijslepen en anders... einde verhaal. En ik gun het haar zo. Ze is een spil van de school.
Hoe kunnen we die waardering nog meer laten blijken?

Nominatie

Het is gelukt! Het is gelukt! Een fantastische collega IB-er is genomineerd en zit bij de laatste 6 kandidaten voor de nominatie van leerkracht van het jaar 2009. Geweldig! Ze verdient het. Met haar 57 jaren is ze nog zo vitaal, hardwerkend, meedenkend, leuk voor die kleintjes, collegiaal, met de tijd mee(denk aan de computer!) en noem maar op. Ik hoop zo, dat zij bij de laatste drie zit. Ze verdient het!
Er ligt een mooie poster klaar en een bos bloemen staat in het water te wachten om uitgereikt te worden en om haar dit heugelijke feit morgen mee te delen.
Wauw! Ik kan mijn geluk niet op. Nu hoop ik maar, dat zij het ook kan waarderen...
(wordt vervolgd)

Moederdag

Op scholen altijd weer stressen voor een moederdagcadeautje. Vele leerkrachten in vooral de onderbouw (groep 1 t/m 4) hoor je erover praten, enthousiast zijn of soms ook wel zeuren. Zeker als moederdag aan het eind van de meivakantie valt, valt dat soms niet mee. Vlak na Pasen alweer klaarmaken voor een origineel cadeautje voor de moeders. Toch is het voor de moeder, en ik spreek dan even uit eigen ervaring, echt geweldig leuk! Zo lief om van zo'n hummeltje een eigengemaakt werkje te krijgen, met een versje en een dikke kus. Die moeders zouden op hun beurt ook die leerkrachten even moeten laten weten hoe leuk het was. Dat geeft de leerkracht moed om er volgend jaar weer iets leuks van te maken. Dus moeders, gewoon zeggen!

Meivakantie

We mogen niet klagen in het onderwijs over de hoeveelheid vakantie. Op elk verjaardagsfeestje is dit weer onderwerp van gesprek. Toch realiseren mensen zich niet, dat je nooit tussendoor eens een vakantiedag kunt opnemen. De weken waarin je wel werkt zijn in 9 van de 10 gevallen zwaardere weken, dan het aantal uren aangeeft. Een extra taak in de vorm van een Sinterklaasviering, kertsviering, sportdagorganisatie, website bijhouden, MRvergaderingen, etc. etc. Daarnaast zijn de plotselinge oudergesprekken of ingelaste vergaderingen nooit een vorm van overuren, maar het hoort erbij.
Je hoort mij niet klagen, want ik geniet van het werken in het onderwijs, maar laat anderen (lees: politici) dan wel afblijven van de vakanties, werken tot 67, indexatie van pensioenen, etc. Wil je het beroep van leerkracht hoog in het vaandel houden, dan moet men wel realistisch blijven. Inleveren vakantie? Best, maar dan werken we alleen nog maar overdag, niet meer 's avonds voor een ouderavond, informatieavond, afscheidsavond, e.d. Voor wat, hoort wat.

Werken en studeren

Tja, het is allemaal mooi geregeld met de Lerarenbeurs. Zeker nu die weer wordt verlengd met minder strenge eisen. Leraren moeten zichzelf ook bijhouden en voortdurend scholen. Dat is nodig om de ontwikkelingen te kunnen bijhouden. Als vrouw kun je ook eigenlijk geen kinderen krijgen, zeker niet een aantal achter elkaar, want je bent er helemaal uit. Niets interesseert je meer. Dat is heel gek, maar het is wel zo. Toch haal je dat wel weer in, weet ik uit eigen ervaring. Maar bijblijven is wel belangrijk. Dus ik roep hier vandaan alle docenten, leerkrachten en diegene die zich gekwalificeerd hebben in het onderwijs op: Maak gebruik van die Lerarenbeurs. Nu kan het nog!

Passend Onderwijs

De politiek wil vooruit. Logisch. Onderwijs moet in beweging blijven, net als de Nederlandse taal. Het is levend. Wel moeten we oppassen voor steeds maar weer nieuwe ontwikkelingen en bevindingen die moeten worden ingevoerd. En alle leerkrachten maar weer meedenken of dit een goede stap is of niet. Nu Passend Onderwijs vormen gaat aannemen en in 2011 zijn wettelijke kracht krijgt, ben ik benieuwd of het lukt om daadwerkelijk vanuit het werkveld te luisteren wat leerkrachten willen. Dat is immers de bedoeling. Alleen gek dat veel directies, managementteams en intern begeleiders al wel op de hoogte zijn en de man/vrouw voor de klas eigenlijk nog niet. Hoe gaat dit verder?(wordt vervolgd)