Brandende kaars

Kaarsje in de lucht
wachten tot de zomer Dan groeit de vrucht in een bolster
Wie gaat er straks de kastanjes uit het vuur halen?

Voorjaarsvakantie

Het is buiten steenkoud, de kachel staat nog aan, een enkel voorjaarsbloemetje steekt zijn sprietje uit boven de grond, maar bedenkt zich razendsnel. Het is nog helemaal geen voorjaar.

Als het zo tegen eind februari loopt, verlangen veel mensen naar het voorjaar. Zo ook ik. Dat steeds warmere zonnetje, dat zo lekker op je huid kan kriebelen en zp prettig aanvoelt. De eerste knoppen die zichtbaar worden. Enkele sneeuwklokjes, die dansen in de wind. 
Maar nee, geen sneeuwklokjes, maar nog een zee van sneeuwvlokjes dansen nog door de lucht. Het is gewoon nog steenkoud buiten. Het lijkt niet alsof het voorjaar voor de deur staat. 
Helemaal niks van dat alles. Vandaag keerde ik een bak water om in de tuin en daar lag nog een hele ijslaag op. De tuindeur moest snel weer dicht, want het werd binnen gewoon koud. Brrrr. Terug naar de kachel.
Na een lange koude winter mag de lente nu wel beginnen. Er is toch behoorlijk wat sneeuw en ijs geweest. Genoeg geweest. Vele ochtenden stond ik voor de auto te krabben om het ijslaagje eraf te bikken. En nu is het wel genoeg.
De voorjaarsvakantie is begonnen. Sommige regio's hebben de vakantie zelfs al achter de rug. De lente is nog nergens te bekennen. Alhoewel... de dagen lengen, het is echt al langer licht. Het blijft alleen lastig om je bed uit te komen, als het nog zo koud is.
We kunnen er weinig aan doen. Rustig afwachten maar. Het weer kunnen we niet besturen en zeker niet bestellen. Ons humeur uiteraard wel. Bij de bloemenwinkel kun je de eerste te snel ontsproten lentebloemen in huis halen om alvast te genieten van de lentekleuren. De fleurige bakjes staan aanlokkelijk voor de etalages. Zo kunnen we de zon het huis binnen lokken.
Dan kunnen we weer eens lekker op een beschut plekje in de tuin zitten. 
Koolmeesjes vliegen af en aan. Wintervoedsel bungelt nog in een boom. Het nestkastje hangt klaar. Zouden ze dit plekje uitkiezen om zich te nestelen?

Op school is de winter voorbij. Pindasnoeren zijn opgeruimd. Op weg naar het voorjaar. Het thema lente komt eraan. Iedereen is klaar voor. 
Nog even een paar dagen bijtanken en dan kan het voorjaar beginnen. Ik hoor de vogels al. Ik kijk de bollen uit de grond. Ik fantaseer over kleuren en geuren. Ik zie springende kinderen genietend buiten spelen, tuimelend over elkaar heen.

Nog even dromen over het voorjaar, dan is het zover. Mmmmm.

Lente en doorzetten

Deze keer loop ik niet naar de voordeur, maar naar de achterdeur. In de schuur staat mijn fiets klaar. Tas in de fietstas en karren maar.

Al fietsend komt de lente je tegemoet. Fluitende vogels, futen die baltsgedrag vertonen, een meerkoet met een stokje in zijn snavel op weg naar een nest, een laagscherende woerd, die eventjes verder in het water strijkt, de rij knotwilgen die al zijn uitgelopen en schapen die rechts van het fietspad lopen. Zo kun je rustig, figuurlijk stilstaan, maar in werkelijkheid langs fietsend, genieten van de natuur die weer op weg is naar de zomer. Het voorjaar laat de temperatuur stijgen, al had ik nog best koude handen vanmorgen en heb ik mijn handschoenen er toch maar even bij gepakt. De lucht opsnuivend en zo met je gedachte alvast eens vooruitkijkend naar de dag. Ganzen links in het weiland, heen en weer lopend op zoek naar wat voedsel. Koeien rechts, wachtend bij het hek, snuffelend en grazend aan het gras. Lentebloemen prijken links en rechts bij de boerderijen.

De bebouwde kom komt dichterbij en ik fiets rustig tussen de nieuwbouwhuizen van de groeigemeente. Steeds dichterbij bij de school waar ik uit moet komen.

He, lekker, we zijn er. Fris en vol goede moed kom ik aan.

Na deze drukke woensdag, ga ik half 5 richting de schuur. Het regent. Mmmm, dat is minder. Geen regenjas, geen cape, geen regenbroek, maar ja, thuis kan ik me wel weer omkleden. Ik gok erop dat ik zonder handschoenen terugkan, maar dat viel tegen. Even doorzetten, bijna thuis.

Slierten van mijn natte haar dwarrelen voor mijn gezicht en blijven plakken. Nog een klein stukje. De bocht om en een stukje wind tegen. Doortrappen. Mijn spijkerbroek is doorweekt en mijn dijbenen voelen steenkoud aan. Nog heel even.

Na een natte terugtocht kom ik, zij het doorweekt, veilig thuis. Twee zoons zitten gezellig binnen. En dan voel je je wangen gloeien, kun je warme droge kleren aantrekken, ruim je de was op en begin ik met eten koken, want er kijken een aantal hongerige ogen mijn kant op. En dat is dan weer een heerlijk gevoel om thuis te komen. Dat was niet voor niets.

Is het zo ook niet met ons werk in het onderwijs. Soms heb je heerlijke bevlogen dagen, vol inspiratie, vol mooie momenten, met een flinke portie motivatie en kracht en dagen om van te genieten. Andere dagen kunnen tegenzitten, moeizamer verlopen, strubbelingen veroorzaken en belemmeringen oproepen. Toch kom je altijd weer tot dat einddoel, waar je je op moet richten. Het kind en die leerkracht in die school, het gezin thuis. Wat heerlijk dat ik van beiden een onderdeel mag zijn.

ZON

Met een lentedag in maart, zoals vandaag, waarop de zon volop schijnt en zijn eerste warme stralen als een energiebron door onze huid heen boren, een blog over de zon. Wat doet de zon met ons?

De zon is een ster, die relatief dicht bij de aarde staat, maar toch nog 150 miljoen kilometer van ons af staat. In een jaar tijd heeft de aarde een hele ronde rondom de zon afgelegd. Elke dag draait hij een keer rond zijn as. De stand van de aarde t.o.v. de zon bepaalt welk seizoen het op een bepaald gedeelte van de aarde is. Wij merken in de lente dat de zon langzaam warmer wordt en de dagen langer worden. Heerlijk!

Niets nieuws onder de zon tot dusver, maar niet getreurd, achter de wolken schijnt de zon. Zo zijn er een aantal spreekwoorden, die we kunnen betrekken bij de zon. Zo geel als de zon of voor niets gaat de zon op.

De zon zelf geeft energie. Letterlijk, want we kunnen het opvangen via zonnepanelen en omzetten naar stroom. Ook als mens kunnen we de zon op je huid voelen, het laat de energie door ons lijf stromen. Figuurlijk krijgen we van de zon gewoon meer energie. Het is lichter buiten, het voelt warmer en daardoor voelen we ons beter en energieker. De winterdip hebben we doorstaan en we gaan op weg naar een hernieuwde start. De lente geeft dat aan, maar het voelt ook zo tussen onze oren.

De zon zelf maakt blij en vrolijk. Het beeld van de zon alleen al, laat ons stralen. Het is dus zowel een lijfelijke aanwezigheid, als een gevoelige beleving. Bijzonder prettig.

In de lente en de zomer zien we ook de natuur veranderen. Knoppen die langzaam maar zeker open gaan, bolletjes die boven de grond komen, bomen die uitlopen en dieren die wakker worden, fluiten en aan de slag gaan om te nestelen.

De zon doet dus een heleboel in deze lenteperiode. Het geeft ons een geluksgevoel. Het levert letterlijk en figuurlijk energie aan mensen, dieren en planten.

Lang leve de zon! Maak er gebruik van: Met moet hooien als de zon schijnt.

Sportief

De voorjaarszon doet wonderen. Het energiepeil stijgt, het humeur vrolijkt aanzienlijk op en de zin om iets te doen neemt toe. Overal lijkt het nieuwe leven weer zichtbaar. Lammetjes worden geboren, de bloembollen komen op en veelkleurige bloemen sieren de grijze wereld. Mooi, maar wat doet het nu met jezelf.

Met een kleine stimulans van manlief, zijn we toch eens gaan kijken naar een fiets met trapondersteuning, om de reis naar het werk aanzienlijk te veraangenamen. Vlak voor de zomervakantie heb ik zo'n fiets geleend bij de vertrouwde fietsenwinkel. De mensen die daar werken kennen ons al jaren. Een tochtje naar school heeft mij ertoe gezet, om deze - toch wel prijzige - fiets aan te schaffen en zo het nuttige met het aangename (zoals mijn vader altijd zegt) te combineren.

Nu de voorjaarsvakantie voorbij is moet ik natuurlijk wel op die fiets springen. Meteen de eerste maandag heb ik plaats genomen op de zitplaats van dit rijdend stalen ros. Mmm, heerlijk in de buitenlucht, frisse wind opsnuiven en tussendoor nog even een andere school bezocht en nog een extra frisse neus gehaald. Mmmm. 's Avonds het vaste avondje met de buurvrouw toch ook door laten gaan, bij meer bewegen voel je je immers fitter, blijkt.

Om nu niet te hart van stapel te lopen, gaf ik mezelf op dinsdag een rustdag, ik moest immers 's avonds ook door naar de studie. Vandaag ging ik weer, maar dit viel zwaarder dan maandag. Niet alleen vermoeider naarmate de week vordert en eigenlijk te laat het bed opgezocht gisteravond, maar de wind van vandaag liet de noodzaak van de trapondersteuning, ofwel het motortje, wel goed zien.

Ach, toch lekker in beweging geweest, vanavond toch iets eerder in bed en volgende week weer - minimaal - twee keer fietsen.

Kan ik morgen weer extra genieten van de luxe van een auto. Mocht het zonnetje schijnen, zet ik sportief mijn zonnebril op en draai het raampje een stukje open.

Voorjaarsvakantie

Bij voorjaarsvakantie denk ik aan het voorjaar, de lente, het begin van de bloeiende geurende wereld. Ook denk ik aan de voorjaarsbloemen, gele narcissen, paarse krokussen en geurende hyacinten. Bomen vol groene knoppen. Een lekker zonnetje en een frisse wind maken de wandeling met de hond tot een heerlijk buiten zijn.
Niets van dit alles. Van voorjaar is nog geen sprake, 's nachts kan het nog vriezen. De voorjaarsbloemen zijn nog ver te zoeken, behalve die je in de winkel kant en klaar koopt en laat bloeien in je eigen huiskamer. Een zonnetje mis ik nog, het regent al twee dagen aan een stuk door. Weinig frisse voorjaarswind.
Is dan de voorjaarsvakantie gedoemd te mislukken? Welnee! Vakantie is ook altijd even een tijd van op adem komen. Terugkijken naar de tijd die is geweest, bezinnen op wat komen gaat. Wat staat ons dit schooljaar nog te wachten? Vakantie is een tijd van "niet letten op de klok", van uitslapen en van dingen doen, waar we normaal gesproken geen tijd voor hebben.
Het is in het onderwijs natuurlijk zo, dat het personeel veel vakantie heeft. De meeste mensen, die dit schamper op een verjaardag rondbazuinen weten niet, dat het onderwijs uit enorme pieken bestaat. Zo hadden wij voor de voorjaarsvakantie een projectweek, eigenlijk twee weken. Daarin draaien de lessen op volle toeren, steekt iedere leerkracht veel energie in mooie toepasselijke werkjes om op de laatste avond een spectaculaire presentatie te kunnen laten zien. Bij ons was dit op donderdag en zo zag ik menige groepsleerkracht met rode konen door de school lopen. De laatste hand leggend aan een goed geetaleerd klaslokaal. Wat hebben ze dan een welverdiende vakantie!
In het onderwijs kun je niet even achteroverleunen, nee je kunt eigenlijk niet eens half ziek voor de klas (leerkrachten doen het wel!) omdat zo'n groep alles van jouw vermogen vergt. Niet alleen een gewone les afdraaien en kijken of iedereen aan het werk is, maar ook de goede leerling helpen bij het pluswerk, de minder goede leerling helpen middels een handelingsplan, registreren wat er die dag is gedaan, voorbereiden voor de volgende dag, spullen klaarleggen, ouders te woord staan en ga zo maar door. Na de voorjaarsvakantie komen de rapporten eraan. Dat betekent rapporten maken en 10 minutengesprekken organiseren.
Onderwijspersoneel kan dan in deze voorjaarsvakantie even genieten van een eigen leesboek, rustig winkelen, wandelen in de natuur of op bezoek bij vrienden. Rust in het hoofd en rust voor je lijf. Dat daar dan ook nog een kleurige bloembol, een lekker zonnetje of een frisse wind bij hoort, is meegenomen. Mocht die er nog niet zijn, halen we hem gewoon in huis!
Zo kunnen we er straks weer lekker tegenaan. Uitgerust en wel genietend van die vrolijke snoeten, ondeugende bekkies en leergierige kinderen. Want daar doen we het voor en dat zijn de pieken in het onderwijs wel waard. Hebben we die voorjaarsvakantie natuurlijk wel verdiend!

Herfst of lente?

De maand oktober is vandaag begonnen. De herfstmaand. Dat kun je zien aan het weer dat meer regen geeft, kleuren van de natuur die veranderen, de slakken die op de straat verschijnen, harde wind die de blaadjes en ook onze appels van de appelboom eraf doet waaien en het wordt weer eerder donker. Tekenen van de herfst geven aan dat het najaar is. De mooie pracht en praal van de zomer zijn voorbij.

Zo zeggen mensen die op leeftijd ook weleens dat zij in de herfst van hun leven zijn, als er al een groot deel van hun leven voorbij is.

Nu wil ik deze vergelijking eens doortrekken naar het werk. Wanneer je dan, zoals ik, in een nieuwe baan alles weer moet ontdekken, nieuwe mensen ontmoet en een nieuwe functie bekleed, voelt dit alsof de prille lente is aangebroken. Net als de seizoenen zie je de dingen ontwikkelen, mensen openbloeien, maar weet je nog niet helemaal wat bepaalde onontwikkelde zaken zullen brengen.

Er zijn soms ook dingen, die anders gaan dan verwacht. Er zijn dingen die meevallen en dingen die tegenvallen. Toch komt er uiteindelijk iets moois uit.

Dat begin geeft de energie die je nodig hebt om die zomer te bereiken, waarin je weet dat er van alles gaat bloeien. Soms duurt het wat langer voordat die zomer komt, dat is weersafhankelijk. In het werk zijn er soms andere tegenslagen. Maar ook kan de natuur in eens meevallen, waardoor de zomer zich eerder aandient. Ook in het werk kunnen er allerlei factoren meespelen (denk aan meehelpende ouders, een goede leerkracht, een rijke gemeente of een inspirerende methode), waardoor het juist voor de wind gaat.

Nu zijn we in de lente. We moeten de natuur blijven voeden en verzorgen. Toch kan het in de lente soms koud zijn en de knoppen willen dan nog niet opengaan. We wachten op die momenten waarbij de bloembollen tevoorschijn komen, de vlinders gaan fladderen, de blaadjes verschijnen en de groene kleur ons tegemoet komt. Dan komt er een rustige periode, waarin we van die lente kunnen genieten.

Bolletjes

Niet de bolletjes wol om een een mooie trui of sjaal te breien krijgen de hoofdrol, maar gewoon de lentebollen die je nu de grond uitkijkt. Een enkel sneeuwklokje is al waar te nemen in parken en voortuintjes. De bloemenwinkel biedt uitkomst: In een bakje kun je de groene sprietjes die moeten uitbloeien tot een prachtig gekleurde lentebloem al kopen. Om het wachten van de bollen te versnellen haal ik de bollen in huis, zodat ik sneller van de lente kan genieten, zeker als het lenteweer nog even op zich laat wachten.
Als je dan in de bloemenwinkel staat, is het lastig een keus te maken. De schattige blauwe druifjes, de geurende hyacint of toch die frisse geel met oranje narcissen? Ach wat, ik neem er gewoon een aantal.
Denkend aan school schiet me meteen het lied "Er liggen bolletjes in de grond" te binnen. Tegenwoordig kun je op beeldbank ook leuke filmpjes en liedjes vinden. Een helder filmpje over de groei van een tulp http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20040414_ontwikkelingbol01 mag natuurlijk niet ontbreken in de les over bollen, net als een filmpje over het planten van de bollen in herfst http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20091215_bollen01 ,maar waar je natuurlijk helemaal van uit je bol gaat is het volgende filmpje/liedje: http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20040414_uitmijnbol01 Leve de lente!

Voorjaarsvakantie

Na een hoop sneeuw en kou in deze winter, gewapend met dikke winterjas, warme sjaal, goede muts en een stel thermo handschoenen, ben ik wel toe aan de eerste warme zonnestralen die de lente aankondigen. Meestal is zo'n voorjaarsvakantie een eerste aanzet tot wat hogere temperaturen, eerste knoppen en groene blaadjes, bollen die uitkomen en vogels die wat luider hun mooie gefluit laten horen.

Nu de regen aanhoudt en het voorjaar nog even op zich laat wachten, zullen we wat actiever moeten zijn in het dromen van de lente. Het denken aan veel groen, springende lammetjes en bloeiende narcissen langs het water van de watertoren helpt daaraan mee. Een bloembol in een volle knop kopen en op tafel zetten, beetje water geven en rustig wachten op die eerste ontluikende bloemblaadjes. Het kopen van vrolijke kleren kan hieraan een ook goede bijdrage leveren. Zo'n knalgroen T-shirt, een helblauw hemdje, een stel gezellige bloemetjessokken kunnen het humeur net even die boost geven die je nodig hebt na zo'n lange winter. En natuurlijk moeten de muffe ramen, die al maanden niet gelapt zijn weer een goeie beurt krijgen.

Dus: Echt van de vakantie genieten en het voorjaar er zelf bijmaken!