On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







Posts tonen met het label juf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label juf. Alle posts tonen

zondag 2 december 2012

Zoet

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe. In de tijd van Sinterklaas weten wij precies wie zoet is of hoe je je moet gedragen om zoet te zijn. Maar weten we wel de verschillen tussen zoet, zoet en zoet?

Zoet heeft drie betekenissen.
BRON: http://www.woorden.org/woord/zoet
1. met de smaak van suiker 
Voorbeeld: a. zoete druiven,

Het tegenovergestelde van zuur, zout, bitter
Voorbeeld: b. zoet water (water zonder zout)
Het tegenovergestelde is zeewater (zout)
2. aangenaam, prettig om te horen, ruiken enz.
Voorbeeld: zoete geuren
3. (meestal van kinderen) lief en rustig, braaf

Voorbeeld: Ze was zoet aan het spelen met de blokken.

Iets kan dus zoet smaken, iets kan zoet aanvoelen of een zoete ervaring zijn en men kan zelf zoet zijn.
Maar wat is het lekkers wat wordt beloofd, als je zoet bent? Zijn dat dan chocoladeletters, pepernoten, kruidnoten, marsepeinen balletjes of misschien een berg suikergoed? Al het lekkers in de Sinterklaastijd zijn zoete lekkernijen. Terwijl er ook zoveel niet-zoete lekkernijen bestaan. We kunnen denken aan de hartige varianten zoals chips, pinda's, stukje worst, stukje kaas of een hartige taart. Maar natuurlijk ook de gezonde lekkernijen zoals stukjes paprika, druiven, appels, bananen, snoeptomaatjes en andere groente- en fruithapjes, die zoet en gezond zijn. Waar we al van kleins af aan mee zijn grootgebracht.
Zelfs als een tomaat niet zoet smaakt, maar men heeft wel enorme trek... dan kunnen de denkbeeldige rauwe bonen zoet zijn. Een zoetekauw is iemand die erg graag zoetigheid lust, iets waar genoeg suiker in zit en zoet smaakt. Of kunnen we de koffie en thee ook zoet maken met een zoetje? Is dat zoetje zoetigheid met minder suiker en minder calorieen? Is daarmee een zoetje daadwerkelijk minder slecht?
Ach, hier kunnen we nog wel een tijdje mee zoet zijn en u kunt dit allemaal als zoete koek slikken. Zo wordt dit een honingzoet of een mierzoet verhaal. Het water loopt me in de mond met al deze zoete woordjes (smaken ze nu zoet of klinken ze zoet?). Zo zoetjesaan moet er een eind komen aan dit suikerzoete stukje.

De strekking van al deze zoetigheid is: Wie zoet is, krijgt lekkers, wat niet altijd zoet hoeft te zijn. Dat kunnen net zo goed lieve zoete woorden zijn van de juf of meester. Of een stuk komkommer, die helemaal niet zoet is, maar die best zoet kan smaken als je honger hebt. Denk maar aan die rauwe bonen.

maandag 7 februari 2011

oude juf

"hooi oude juf ik mis je heel erg", lees ik vandaag via een krabbel van Hyves. Een jongen, die ik in groep 3 in de klas heb gehad, zit nu in groep 7. Schattig natuurlijk, maar oude juf? Ja, niet meer de juf van nu, zo'n oude juf. De digitale media en alle computercontacten maken het makkelijk om contacten te onderhouden en zo nog eens iets te horen van mensen/kinderen, die je al een poosje niet hebt gezien. Zo heb ik ineens weer contact met nichten, die ik al lang niet heb gezien, van kinderen, die ik 25 jaar geleden in de klas heb gehad, van kinderen van vorige werkplekken, oude buren, kennissen, vriendjes van de basketbal etc. etc. De Hyves heb ik bewust in tweeen gesplist. Een gewone en een juf-Hanneke Hyves. Daarnaast is het heerlijk om af en toe eens lekker te kunnen twitteren en mee te discussieren op LinkedIn. Ook Facebook heb ik opnieuw leven ingeblazen, toen bleek dat onze twee Franse loge's facebook hadden en ik zo nog contact met ze kon onderhouden, in het Engels gelukkig.
Er moet wel gezegd worden, dat de digitale geschreven communicatie een bepaalde behendigheid van de taal vereist. Lees nog maar de titel "oude juf". Hoe snel kun je iets niet verkeerd opschrijven en toch (met een andere intonatie) anders hebben bedoeld? Is het de oude juf van vroeger of een juf op leeftijd? Hoe goed moet je letten op je taalgebruik in een mail, als je mensen ergens aan wilt herinneren, zonder een bepaalde ondertoon.
Terugkomend op "oude juf", ben ik zelf ook via de website van de zoon van mijn oude juf in contact gekomen met mijn eigen allerliefste oude juf van de tweede en derde klas van de lagere school. Een juf van vroeger en inmiddels ook al wat jaartjes ouder dan dat ik zelf ben. Hoe heerlijk is het dan, om die lieve oude juf zomaar eventjes aan de telefoon te hebben en wat ervaringen te kunnen uitwisselen. Dat is toch anders dan via mail of welke ander geschreven digitaal medium.