Een meisje uit groep 6 verliest haar moeder. Ze is de jongste uit een gezin van 4 kinderen. Ze is 9 jaar. Ze heeft grote broers en zussen, maar geen moeder meer.De school schrikt op door het bericht via een rinkelende telefoon. We weten allemaal dat de moeder al jaren ziek was, maar dan is ineens dat moment daar. Kinderen uit groep 6 (mogen) huilen.
Een paar dagen staat het leven voor dit gezin, voor deze klas, voor deze juffen even stil. De school houdt even de adem in. Want een moeder verliezen, dat is niet zomaar iemand. Een van de belangrijkste mensen in je (kinder-)leven. Jouw houvast is weg.
Het is een moment om bij stil te staan, hoe kwetsbaar, maar ook hoe mooi het leven is. Hoe bijzonder zijn al die mooie momenten. We moeten genieten van het leven, zoals het komt en zoals het gaat.
De dood hoort bij het leven, hoe hard dit soms ook is. Hoe groot is het gemis van iemand die zo dichtbij staat? Hoe kun je dan nog genieten?
Kijken en leven met anderen: familie, goede vrienden, klasgenoten, collega's, allerlei mensen in ons leven waar je mee te maken krijgt. Samen ga je verder. Je gaat verder met een nieuw leven zonder die ene persoon, een nieuw stuk, een nieuwe weg. Verder gaan en goed kijken wat er nog wel is om voor te leven, om mee verder te gaan en jouw eigen reis af te maken.
