Een elastiekje is rekbaar. Je kunt vele malen trekken en loslaten. Het buigt mee en het voelt soepel aan. Een elastiekje is flexibel, het past zich goed aan aan zijn omgeving. Een elastiekje dat vele malen is gebruikt begint slap te worden, te lubberen en soms zal het zelfs knappen.
Een oud elastiekje droogt uit en wordt minder flexibel.
In het onderwijs kunnen mensen veel hebben. Ze gaan ervoor. Het elastiekje veert mee en komt in de oorspronkelijke staat weer terug. Onderwijsmensen zijn flexibel, net als als een elastiekje veren ze mee, ze voegen zich overal naar toe en ze zijn vaak flexibel.
Toch kan ook dit elastisch vermogen van de mensen beginnen slap te hangen en te lubberen. Vooral bij de harde perfectionistische werkers zie je dat de rek er soms uit gaat, naarmate er veel dingen op hun pad komen. Het dreigt te knappen.
Op een basisschool gebeurt een hoop. Dit schooljaar is er op onze relatief kleine school een hoop gebeurd op het emotionele vlak. Dat raakt mensen. Flexibiliteit is dan soms niet meer genoeg, want het elastiek heeft geen kans om terug te veren naar de oorspronkelijke staat.
Als leidinggevende is het lastig te peilen waar voor mensen het elastiek strak of zelfs te strak staat. Het is zaak om daar goed mee om te gaan, maar vooral de voelsprieten te gebruiken. Ook een strak elastiekje kan weer terugveren, maar de persoon in kwestie moet daar ook in bijdragen. Ze moeten het zelf doen. Ze moeten het zelf aangeven. Je kunt als leidinggevende het gesprek aan, je kunt vragen waar de fijne momenten liggen en waar er knelpunten komen, je kunt positieve en negatieve energie van elkaar onderscheiden, je kunt eens kijken hoe gedachten op de loop gaat met mensen, je kunt hen realistisch laten denken(moet dit vandaag of kan het ook morgen of volgende week), maar... ik ben geen deskundige hierin. Toch kunnen we met elkaar op een school wel oog hebben voor elkaar. Samen ben je een school. Wanneer het de een niet lukt, pakt een ander het op. Aandacht hebben voor elkaar. Met elkaar in gesprek gaan over je hobby's is leuk en je leert elkaar kennen. Iedereen is uniek, je mag zijn zoals je bent, is het motto van onze school.
Mocht jouw elastiekje nu eens strak komen te staan, ga in ieder geval in gesprek met iemand die je vertrouwt, met iemand bij wie jij jouw verhaal kwijt kunt en die ook nog met je meedenkt. Durf je kwetsbaar op te stellen. De ander zal dit waarderen en het ook bij jou durven doen. Dat elastiekje veert dan echt weer terug. En het mooie is, dat echte elastiekjes uiteindelijk gaan lubberen en uitdrogen, maar mensen bouwen levenservaring en levenswijsheid op en hun "elastisch vermogen" wordt daardoor sterker. Zo kun je anderen ook weer helpen.
