Een gedicht met een gezicht, taal heeft een verhaal

Een gedicht met een gezicht
En regelrecht gericht
Op de lezer en zijn gebonden boek
Warrige wriemelende woorden in de taal
Vertellen ons een mooi verhaal
Zachtjes en zoet, precies wat ik zoek.

Energie

Statig en trots staat hij
De paal in het weiland
Met uitgestrekte hand
Wat is zijn wens?
Nietszeggend, hardwerkend
Electriciteitsdraad
Nuttig voor jou en voor mij
Bedient de mens.

- - - 

Help!

De merel tjilpt hartverscheurend
Het voegt niets toe
Ze klinkt zo moe
Lijkt geenszins opbeurend.

De rode kater kijkt onschuldig om zich heen.
Hij likt zijn vel,
't Bevalt hem wel
Hij had er zomaar weer één.

De merel heeft haar verdriet gesust,
De kater is zich van geen kwaad bewust.

- - -

Kaarsrecht

Ik lig heerlijk naast mijn soortgenoten.
Kop aan kop, voeten strak,
iedereen op zijn gemak.
Stil in het donker, zonder stoten.

Het wordt licht, de zon is fel,
de rust wordt gruwelijk verstoord.
Mijn kop verbrand, ik ben vermoord,
het was mijn lot, ik wist het wel.

De afgebrande lucifer was brak,
En gleed zo in de afvalbak.

Stilstaan

1. 
   

   

   
   

   Statig staat hij daar
   Met gespreide armen
   Warmte doorlatend
   Lichtgevend
   In de buitenlucht...
   
   Rustig
   Met de wind in rug
   De regenboog op de achtergrond
   Wacht hij
   Hoopgevend
   En doet zijn werk
   
   Sta daar eens bij stil

   
   

   
   

Langste Gedicht

Wat een mooi initiatief in de week van de alfabetisering. Een langste gedicht van Nederland maken, met iedereen die mee wil doen. Hele klassen, grote en kleine mensen, scholen en volksstammen doen mee. Mooi om daar kinderen mee te stimuleren om met al die woorden aan de slag te gaan en te laten zien wat er kan ontstaan. Natuurlijk heb ik ook geprobeerd om een steentje bij te dragen door wat regels uit de computer te persen en zo woorden laten verschijnen in het licht van het scherm. Prachtig aan elkaar verbonden door omarmde rijm, zodat het een geheel wordt. Getracht om een stukje van een grote gedichtentaart te maken. Met de inhoud en het recept van mijn stukje hoop ik daar ook een plekje te krijgen om letters, woorden en zinnen een kans te geven om te worden gelezen en gezien.
Maar ach, wie ben ik, dat juist mijn woorden tussen al die andere prachtige teksten geplaatst zouden worden? Het feit dat ik het heb geprobeerd, geeft mij zelfvertrouwen en kracht, welke een analfabeet moet missen. Het geeft mij een gevoel dat ik iets kan: schrijven van woorden en zinnen.
Hoe zou het zijn om niet te kunnen lezen en schrijven? Geen idee.
Wij zijn er mee grootgebracht en opgevoed. Al voorlezend, in een leesrijke omgeving, ben ik geboren als zesde kind in een gezin vol lezers, letters en boeken. Dat is een voorrecht. Je mag naar school en je kunt leren. De wereld vol woorden wordt groter en omvangrijker.
Als je dan ziet dat mijn ouders, inmiddels 86 en 88 jaar, nog steeds dagelijks letters, woorden, zinnen, artikelen en zelfs hele boeken verslinden, zie je dat dit een soort levensvoer is. Een geestelijke verrijking en verzadiging van het brein.
En dan te bedenken, dat ik als kind liever buiten speelde… maar dat heb ik nu ruimschoots ingehaald!