Schoolleider vraagt aan de Sint ...

Geachte minister van OCW en leden van de Tweede Kamer,

Om uw aandacht te vragen

en met mails te plagen

wil ik u opvrolijken met dit gedicht.

Het verantwoordelijke werk,

wat ik in mijn takenpakket merk

is als schoolleider zeker niet licht.

Een onderwijsvisie bepalen,

De leerkrachten erbij halen

Samen een mooie school, heel knap.

Een krachtig samenspel creëren

Samen werken en leren

Professionele leefgemeenschap.

Het sturen van onderwijskwaliteit

vraagt om een gedegen beleid,

didactisch en pedagogisch onderbouwd.

Veranderingsprocessen

worden met veel vijven en zessen

door alle personeel rond gesjouwd.

Klassenbezoeken inplannen

Leerkrachten en lessen kennen

Feedback geven aan hen en aan elkaar.

Aansturen specialisten

We laten ons niet kisten

Een mooie ontwikkeling ligt klaar.

Leerlingen begeleiden

Kinderen motiveren en verleiden

Onderwijsbehoefte in kaart gebracht 

Arrangementen organiseren

Met wie en waar kan de leerling leren

Elke leerling, ieder perosoneelslid in zijn kracht

Financieel beleid voeren

Keuzes maken en niet koeren

Bijblijven op het snelle digitale gebied

Zoeken naar de beste strategieën

Methodes, meubilair of ICT allergieën

De school regelt alles, of niet?

De sleutel in zo'n mooie vloot

is een verantwoordelijke duizendpoot

Met plezier sta ik in beleid en in de klei

De kapitein van het prachtige schip

Houdt koers, kent alle leerlingen maar bijt op haar lip

Een waardering (goede salariëring) hoort daarbij.

Tot slot vraag ik u allen hierbij

Een schoolgemeenschap met een toekomst dichtbij

Vraagt om verantwoording, visie en duidelijkheid

Investeer in al deze mensen

Met grote en kleine wensen

Het belang hiervan bevordert de onderwijskwaliteit.

Een enthousiaste hardwerkende schoolleider

Dichten en rijmen in Sinterklaastijd

Sinterklaas. Een tijd van rijmen, gedichten schrijven en een zenuwslopende race om iets op papier te schrijven. Niet voor mij, want ik vier geen Sinterklaas. Het hoeft dus niet en toch kriebelt het. Dus wat doe je? Toch iets voor je collega's maken, mijn dochter helpen en heel subtiel meekijken en meeluisteren naar allerlei rijmelarijen en zuchtende mensen. Intussen ontstaat er een glimlach op mijn gezicht.

Het hoeft niet en toch doe ik mee.
Woorden zinnen, meer dan twee
Borrelen letterlijk en gedwee
Vanuit de computer op hier in beeld.
Het kabbelt, het krabbelt, het ontstaat
Het grabbelt, het knabbelt, het vergaat
Ik schnabbel en babbel, ze liggen op straat
Intussen heb ik me niet verveeld.

Woorden zinnen, zinnen woorden
Touwen binden tot lange koorden
Kunnen zinnen ook vermoorden?
Wat schrijf je in Sinterklaastijd?
Letters tot woorden en zinnen krijgen.
Zinnen tot gedichten en verhalen rijgen.
Verhalen tot poëzie laten dreigen?
Genieten van rijmende gezelligheid?

Het rijmpje of gedicht.
Krijgt een eigen gezicht
Soms rijmt het en soms niet

Dichten denken dansen doen
Draaien drammen dribbelen dromen
Woorden wensen wagen wiebelen
Zinnen zweven zwieren zuiveren
Letters lopen langs lijnen

Schrijven
van letters,
woorden en zinnen,
Verhalen en vele gedichten
Schrijf

Vol verwachting....

In een tijd dat de dagen korter worden, het eerder donker wordt, lijkt het ook allemaal wat geheimzinniger te worden. Het feest van Sinterklaas doet daar in kinderharten nog een schepje bovenop.

Spanning, verhalen, Sinterklaas als Goedheiligman en Zwarte Piet als zijn knecht. Een verhaal dat in de Nederlandse cultuur vanzelfsprekend is. Uiteindelijk allemaal voor de kinderen, al maakt menig volwassene er ook een mooi feest vol surprises en fantastische gedichten van.

Is het voor iedereen wel zo'n mooi feest?
Mensen met een kleine beurs, mensen uit andere culturen, mensen bij wie alles niet zo vlot verloopt, en zo kunnen we meerdere gezinnen bedenken bij wie het allemaal geen pepernoot kan schelen hoe en of er Sinterklaas wordt gevierd.
Er is dan geen spanning, maar ook geen geheimzinnige verwachting. Geen hoop op mooie verrassingen.
Misschien kunnen wij daar met z'n allen eens op letten en ook hen een Sinterklaasgevoel bezorgen. Afgelopen week was er een uitzending op televisie waarbij mensen met een kleine beurs Sinterklaascadeaus konden uitzoeken voor hun kinderen. Een mooi initiatief.
En dan maar hopen dat er geen stoute mensen(-kinderen) misbruik maken van deze goedgevigheid.

Zoet

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe. In de tijd van Sinterklaas weten wij precies wie zoet is of hoe je je moet gedragen om zoet te zijn. Maar weten we wel de verschillen tussen zoet, zoet en zoet?

Zoet heeft drie betekenissen.
BRON: http://www.woorden.org/woord/zoet
1. met de smaak van suiker 
Voorbeeld: a. zoete druiven,

Het tegenovergestelde van zuur, zout, bitter
Voorbeeld: b. zoet water (water zonder zout)
Het tegenovergestelde is zeewater (zout)
2. aangenaam, prettig om te horen, ruiken enz.
Voorbeeld: zoete geuren
3. (meestal van kinderen) lief en rustig, braaf

Voorbeeld: Ze was zoet aan het spelen met de blokken.

Iets kan dus zoet smaken, iets kan zoet aanvoelen of een zoete ervaring zijn en men kan zelf zoet zijn.
Maar wat is het lekkers wat wordt beloofd, als je zoet bent? Zijn dat dan chocoladeletters, pepernoten, kruidnoten, marsepeinen balletjes of misschien een berg suikergoed? Al het lekkers in de Sinterklaastijd zijn zoete lekkernijen. Terwijl er ook zoveel niet-zoete lekkernijen bestaan. We kunnen denken aan de hartige varianten zoals chips, pinda's, stukje worst, stukje kaas of een hartige taart. Maar natuurlijk ook de gezonde lekkernijen zoals stukjes paprika, druiven, appels, bananen, snoeptomaatjes en andere groente- en fruithapjes, die zoet en gezond zijn. Waar we al van kleins af aan mee zijn grootgebracht.
Zelfs als een tomaat niet zoet smaakt, maar men heeft wel enorme trek... dan kunnen de denkbeeldige rauwe bonen zoet zijn. Een zoetekauw is iemand die erg graag zoetigheid lust, iets waar genoeg suiker in zit en zoet smaakt. Of kunnen we de koffie en thee ook zoet maken met een zoetje? Is dat zoetje zoetigheid met minder suiker en minder calorieen? Is daarmee een zoetje daadwerkelijk minder slecht?
Ach, hier kunnen we nog wel een tijdje mee zoet zijn en u kunt dit allemaal als zoete koek slikken. Zo wordt dit een honingzoet of een mierzoet verhaal. Het water loopt me in de mond met al deze zoete woordjes (smaken ze nu zoet of klinken ze zoet?). Zo zoetjesaan moet er een eind komen aan dit suikerzoete stukje.

De strekking van al deze zoetigheid is: Wie zoet is, krijgt lekkers, wat niet altijd zoet hoeft te zijn. Dat kunnen net zo goed lieve zoete woorden zijn van de juf of meester. Of een stuk komkommer, die helemaal niet zoet is, maar die best zoet kan smaken als je honger hebt. Denk maar aan die rauwe bonen.

Sinterklaas

Hij komt, hij komt, die lieve goede ....

Een mooi Nederlands feest. Genietende kinderen in een versierde school. Spannende blikken en fantastische verhalen. De schoen zetten en als volwassenen meespelen in het verhaal van Zwarte Piet en de schoorsteen. Zeker voor de kinderen, die in Sinterklaas geloven is dit een prachtige tijd.

Voor leerkrachten ook een drukke tijd, want het is ook de periode van het eerste rapport en als de boot nog niet is vertrokken, moet de kerstboom al versierd in de klas staan.

Toch is dit een van de mooiste tijden van het jaar.

Eigenlijk bestaat Sinterklaas voor iedereen. Niet altijd in de vorm van een man met een witte baard, een rode mantel, een mijter en een staf. Maar in ieder mens schuilt een Sinterklaas, iemand, die een verrassing heeft voor iemand anders. Een geheimpje die je bewaard voor iemand die je liefhebt. Of dit nu in de vorm van een cadeautje, een surprise of een andere uitlating is, het gaat om de geheime lol vooraf, een prachtig gedicht en natuurlijk het onverwachte, spannende en daardoor verrassende affect wat je teweeg brengt.

Het enige nadeel is, dat het in deze tijd altijd zo koud begint te worden. In de kou op de kade staan en de boot opwachten, in de kou zorgen voor de zak die voor de deur staat en in de kou op pad om die verrassingen binnen te halen.

Binnen is het dan gelukkig wel warm bij de meeste mensen en een cadeautje is dan snel bedacht in de vorm van een fleecedeken, dikke kabeltrui, extra warm vest, oorwarmers, sjaals, muts en wanten.

Laat de Sint nog maar even blijven.

Sinterklaas

"Zie ginds komt de stoomboot, uit Spanje weer aan" en "Daar wordt aan de deur geklopt" of "Sinterklaas Kapoentje, gooi wat in mijn schoentje". Spanning. Verwachtingsvol.
Maar... Sinterklaas bestaat! We vertellen het onze kinderen en we vertellen het op school, maar Sinterklaas bestaat echt. Een goed persoon, die van kinderen en mensen houdt. Een lief mens, die iets goeds wil doen.
Natuurlijk kent iedereen het verhaal van de bisschop van Myra en alle verhalen rondom deze kindervriend. Toch heb ik het niet over de man met de baard en zijn mooie glimmende rode mantel en zijn prachtige witte paard. Nee, ik heb het over de Sint in onszelf of in die van een goede vriend, die voor jou iets moois bedenkt.
In elk mens huist een Sint. Er is altijd wel iemand in de buurt waar je iets fijns voor wilt doen, iets leuks voor wilt kopen of zomaar eens iets goeds voor wilt betekenen. Dat zich dat dan niet altijd uit in een hand pepernoten of een gevulde schoen mag duidelijk zijn. Het kan alles zijn. Let maar op, ook jij krijgt iets van Sinterklaas. Misschien niet op 5 december, maar wacht rustig af. Het komt echt. Geloof erin!
Mocht je nu niets merken, speel dan zelf voor Sinterklaas. Hoe heerlijk is het om te geven en te zien dat je een ander een plezier doet?
Veel plezier in deze decembermaand en alle andere maande in het jaar. Het is immers het hele jaar door tijd om Sinterklaas te spelen.

Sintkriebels

Nu de pakjesboot 12 met Sint en zijn Pieten weer in Harderwijk is gearriveerd, is het ook leuk als de school die enige echte Sintuitstraling krijgt. Een stel enthousiaste ouders en een leerkracht versieren de school op vrijdagavond.
Op maandagmorgen loop je dan trots door de school, omdat het weer gelukt is, dat ook onze school er weer leuk uitziet.
Als om 10 voor half 9 de deur open gaat, en je ziet de eerste kinderen binnenkomen, dan zijn het niet de versieringen die deze ochtend zo uniek maken, maar de gezichten van de kinderen. De verrassende bekkies, de open monden, de stralende ogen, de enthousiaste kreten en de achter de moeders kruipende kinderen die het spannend vinden. Er zijn kinderen die spontaan vertellen, dat ze Sinterklaas hebben gezien, hun schoen hebben gezet en kinderen die nieuwsgierig zijn wat er in die "nepcadeautjes" zou zitten. Als jij er dan bij vertelt, dat jij bent vergeten om je schoen te zetten en je aan een groter kind vertelt, dat het grootste pak voor mij is, kan ik zo genieten van al die reacties. Dan is het soms toch jammer dat onze eigen kinderen, die Sintkriebels wat zijn ontgroeid. Des te groter is er het plezier van het werken op een basisschool. Heerlijk!