Hyves

Wanneer je als IB-er op een school werkt, ben je voor kinderen niet zo zichtbaar. Toch zijn juist die kinderen waar je het voor doet. Daarom is het leuk om eens te observeren, te flitsen met letters voor een aantal kinderen, af en toe in te vallen als de andere IB-er een gesprek heeft met een leerkracht.

Zo werd er laatst in de gang gezegd: "Hey, jij bent de juf van de denkwolkjes" Ik keek blijkbaar erg verbaasd en vroeg in welke groep zij zat. In groep 7. Ja inderdaad, ik was een uur bij groep 7 geweest en had een rekenles gedaan over breuken en daarbij denkwolkjes gebruikt om de kinderen te laten zien wAar ze aan moesten denken. Grappig, dat ze dat hebben onthouden.

Nu ik structureel op vrijdag inval in een groep 6 wordt het ineens anders. Je bent meer een juf van de school en eigenlijk is dat heel leuk! Waarom? Omdat je er gewoon wilt bijhoren. Je wilt onderdeel uitmaken van het geheel. Ik kan genieten van die enthousiaste snoetjes als je met Techniek iets meeneemt over tandwielen(blikopener, K'nex, technisch lego). Ik vind het heerlijk om de kinderen iets te leren over hun eigen verantwoordelijk bij de route om een verhaal van begrijpend lezen aan te pakken. En wanneer een meisje op vrijdagmorgen zegt dat ze zich verheugd op de vrijdag omdat ik er ben, dan is mijn dag weer goed. Fijn voor kindes er twee leerkrachten staan, de een vindt leerkracht A prettiger en de ander leerkracht B.

Afgelopen vrijdag kwam Hyves ter sprake. Twee kinderen van groep 6 vertelden dat ze ook Hyves hadden. "O, wat leuk", reageerde ik, "ik heb ook een 'juf Hanneke'-hyves, dan ga ik jullie opzoeken." Het ene meisje zegt dat ze niet zo makkelijk te vinden is, omdat haar achternaam er niet bij staat.

Ik was nog niet thuis vrijdagmiddag en op de mail stond al een verzoek van dat meisje om elkaars vrienden te worden. Ook dat is iets in deze tijd, waar kinderen mee bezig zijn. En... waar ik maar al te graag aan mee wil doen! Zo heb ik meteen de foto's van de kinderboekenweek, de kerst en de sneeuw ook op die hyves gezet, want ook foto's maken van al die enthousiaste bekkies is iets waar ik echt blij van wordt!

Een rekenles in groep 6

Dat rijmt. Maar daar ging het niet om. Het ging vandaag over allerlei soorten fototoestellen, oude analoge camera's en natuurlijk de moderne digitale spiegelreflexcamera's. Geweldig om hiermee en rekenles te vullen.

Omdat we thuis wel een digitale spiegelreflexcamera hebben, maar deze toch wel erg groot is om mee te nemen, vroeg ik mijn dochter of ik haar kleine digitale cameraatje mee mocht nemen. Met snoer natuurlijk.

In de rekenles moesten de kinderen zich voorstellen waar een foto genomen is. Alvorens daarmee aan de slag te gaan, ging ik midden in klas staan, op de plek van een leerling, van daaruit konden we iets voor ons zien (klik en flits een foto maken), we konden iets links zien, en klik een volgende foto werd gemaakt, zo ook rechts, schuin voor, schuin achter etc. De hele klas in beeld.

De foto's meteen op de computer gezet, konden we de beelden direct bekijken op het digitale schoolbord, wat een prachtige techniek is dit toch!! Harde schaterlach tot gevolg. Grappig hoe de kinderen het weer gek vinden om naar zichzelf te kijken. Dat was ik even vergeten.

De les uit het boek was nu des te beter te begrijpen.

Een klassenfoto van de hele klas, achterin het lokaal en enkele verhaaltjes op de website van de school, maakt het helemaal compleet. Hup, de foto's erbij, even wat plaatjes op de goede plek. Wat lekker dat ik vandaag eventjes geen IB-er was.

Community 56

Op Kennisnet, de website van het onderwijs, waarop we heel veel kunnen vinden, zijn o.a. ook de communities van de groepen 1/2, 3 /4, 5/6 en 7/8 te vinden. Een schat aan informatie en lesmateriaal als je bij een van deze(of meerdere, dat kan ook) communities aansluit. Je kunt dan ook in de leermiddelendatabase om lesmateriaal te downloaden voor eigen gebruik. Natuurlijk is het leuk als je ook materiaal upload, zodat een ander weer gebruik kan maken van jouw materiaal. Kortom, een uitwisseling voor allerlei lesideeen en mogelijke thema's om op aan te sluiten.

Nu zit ik al enige jaren in de redactieraad van de Community 56. Tijdens mijn studie IB heeft dit op een lager pitje gestaan, maar nu heb ik weer regelmatig contact met Christien Hoefs, de manager van Community 56. Bovendien ga ik de Twitterpagina van de community_56 beheren. Zie ook: https://twitter.com/community_56 Een leuke uitdaging, want ik ben gek op nieuwe dingen. Misschien kan ik facebook en LinkedIn hier ook nog wel aan verbinden. En Hyves bestaat al. De verbinding met mijn mobiele telefoon houd ik maar voor mezelf, dat is misschien toch wel verstandig.

Natuur en techniek

Naast het werk van IB-er(3 dagen), is het leuk om ook het contact met de kinderen bij te houden. Zo val je af en toe in in een groep en werd ik al de juf van de 'denkwolkjes' genoemd door een kind uit groep 7. Het flitsen met de kinderen van groep 3 geeft een speciale band. Een dagje invallen in complexe groep 5 geeft een beeld van de kinderen in die groep.
Nu ik op de nieuwe school sinds januari 2010 4 dagen werk, heb ik tijdelijk voor 1 dag een groep 6 onder mijn hoede. Dat heeft zo zijn voordelen. Je leert de kinderen van de school kennen. Het is goed om in de schoenen van een leerkracht te staan, waardoor je die leerkracht weer beter kunt begrijpen. Daarnaast is het handig om wat meer thuis te geraken in de methodes van de school.

Zo werd het mijn taak om begrijpend lezen en Natuur-Techniek te geven, naast en het gebruikelijk taal, lezen en rekenen. Rekenen was een voor mij bekende methode, taal was een vernieuwde versie, begrijpend lezen was onbekend, maar vooral natuur-techniek was een voor mij geheel onbekend terrein.

De natuur-techniek-methode "Natuniek" was voor mij helemaal nieuw en opende een nieuwe wereld. Wat een leuke gevarieerde methode, waar je met wat extra's erg leuke lessen mee kunt geven. Voor mij was het hoofdstuk over tandwielen aan de beurt. M.b.v. de jongens thuis die wat K'nex met tandwielen voor mij in elkaar hebben gezet, was het leuk om te kunnen laten zien hoe het werkte. Hoe een klein tandwiel vaker ronddraait dan een grote. Hoe de fietsversnelling werkt en hoe vaak je tandwielen tegenkomt in het dagelijks leven (wekker, blikopener, muziekdoosje, anker, sluis, etc.). Leerzaam voor de kinderen en ook voor de leerkracht weer leuk om er iets van te maken. En niet te vergeten de filmpjes op schoolbank.nl/beeldbank, waarbij veel onderwerpen, zoals ook tandwielen, goed te laten zien zijn op een digibord.

Gelukkig

Met zo'n gele rups door een wit landschap zjoef ik van station naar station. Met twee keer overstappen, een gratis kop koffie en hele koude voeten, glibber ik naar De Reehorst in Ede-Wageningen, alwaar een bijeenkomst is van de LBiB en de LBaB, de landelijke vereniging van IB-er en AB-ers, genaamd "Beter Begeleiden". Als IB-er kom ik nog een enkele andere bekende IB-er tegen, horen we middels een plenaire bijeenkomst en twee workshops over groepsplan, groepshandelingsplan, groepsoverzicht, groepsdocument en ook over het begeleiden van collega's. Allemaal leerzaam en nuttig. De middag eindigde in een film over de Japanse les, waarin een Japanse meester d.m.v. emoties de kinderen heel veel meegaf om met hun emoties en gebeurtenissen om te gaan en gelukkige mensen te worden. Dat was een mooie afsluiting van een dag vol geregel, wordt gelukkig!

Een creatieve winter.

Nu ik vanaf januari weer één dag per week in een groep 6 een klas mag overnemen en er 'knutselen' op het programma staat, begint de creativiteit weer te kriebelen. Op de vrijdag wordt er ook wekelijks een handvaardigheidsles van mij verwacht. Na de eerste keer schaatsen te hebben gevouwen en zelf de ijzers en de veters hebben laten knutselen, zit ik nu te denken aan een wintercircuit. De klas wordt in groepen verdeeld en elke groep krijgt een andere opdracht. De week erop rouleert het. Het voordeel zit hem in 1x iets bedenken voor langere tijd en een moeilijke opdracht met een kleinere groep kinderen te kunnen realiseren. Ik zit er alleen mee, dat ik dan niet te veel verschillende opdrachten moet bedenken, anders is de sneeuw weg, vriest het niet meer en is de winter nagenoeg voorbij. Drie groepen dan maar, dan kan ik nog drie weken werken aan het thema "winter". Sneeuwsterren knippen en iets met dieren in de winter voor op het raam, een tekening op zwart papier met wit potlood en het maken van een skier van een wcrolletje en muizentrapjes.

Na de afgelopen week ook een aantal andere klassen van binnen te hebben gezien en begeleid, wil ik me deze komende week richten op de klussen van het IBwerk en deze groep 6. Dat houdt het overzichtelijk en daardoor blijft er plezier in het werk. Want dat laatste... dat is er nog steeds! Zeker als je weer eventjes lekker de creatieve kant kan benutten. Mmmmm.

Binnen is het warm

Zeg, worden wij te oud?

Het is nog steeds zo koud

Maar wij zitten arm in arm

Van binnen is het warm

Het vriest en er valt sneeuw

de wind is koud en guur

Ik ril en ik geeuw

Warmte binnen de muur

Wanneer de winter verder gaat

En hier de warmte aan staat

Dan kunnen wij ons weer bezinnen

Het is warm en veilig hier binnen

Een fijn huis en lieve mensen

Dat is toch wat iedereen zou wensen?

Flexibel?

Deze eerste week in 2010 begon ik met een dag Interne Begeleiding op maandag, waarop de groepsleerkracht van groep 4 even naar de dokter moest. Of ik even groep 4 wilde overnemen. Prima. Stukje rekenen, even voorlezen, na de pauze met schrijven beginnen, maar daar was de juf weer terug. Alsnog even flitsen bij groep 3, zoals ik elke ochtend doe.
's Middags op de vergadering deel ik mee aan de collega's, dat ik op vrijdag extra kom werken (naast maandag, dinsdag en donderdag)hier op school in groep 6c.
Dinsdagmorgen was de ambulant begeleider voor cluster 4 in school en had een afspraak met de leerkracht van groep 7 en de ouder van een kind uit die groep 7. Zo begon ik met vertellen uit Kind Op Maandag en zingen in groep 7, gevolgd door een rekenles over breuken. Mmmm, eigenlijk wel leuk. Daarna kon ik de negen kinderen uit de twee groepen 3 uit de klas halen en met hen de aangeleerde letters flitsen.
Tussen de middag een gesprek met de ambulant begeleider van cluster 2 en de leerkracht van groep 1/2 over een kind uit groep 2 met een motorische ontwikkelingsachterstand.
's Middags een onderdeel van de TAKtoets (passieve woordenschat) afnemen bij twee zwakke kinderen uit groep 1. Tring, mijn mobiel rinkelt in mijn broekzak. Zal ik hem opnemen? Even kijken. Onbekend nummer. "Met Hanneke." Directeur aan de lijn. Of ik de volgende dag(woensdag) in groep 5 kan invallen. Uhm. "Neem donderdag vrij", zegt hij nog. Het moet eventjes landen. "Donderdagmiddag heb ik leescursus dyslexiecoach in Gouda, dus dan kan ik de donderdagochtend omruilen voor de woensdagochtend." Om de school uit de brand te helpen, zeg ik "ja". Het gaat natuurlijk wel ten koste van IBtijd. Na de afname van het toetsonderdeel loop ik terug naar het hoofdgebouw. De concierge vertelt me dat de directeur heeft gebeld. "Ja hoor, ik heb hem al gesproken."
Na de verwerking van de toetsonderdelen, wat paperassen opruimen in de dossiers, HP's in de handelingsplannenmap gedaan te hebben, ga ik naar de juf van groep 5 om de informatie door te geven. Na schooltijd - het is pas dinsdag - ga ik eerst naar groep 5 om te luisteren wat ik op woensdag ga doen. Met de parallelcollega van groep 5 afgesproken wat we met de gym gaan doen. En... natuurlijk even goed luisteren waar de gymzaal precies is, want ook dat wist ik niet...:). Vervolgens ga ik naar groep 6c, om te luisteren wat ik op de vrijdagen ga doen de komende tijd. Allerlei computerprogramma's flitsen voorbij.
Woensdag begint in groep 5 een dubbele gymles. Samen met de parallelcollega zijn we voor achten in de gymzaal. De gymleerkracht, die normaalgesproken 1 deel doet is wegens een voetoperatie even uit de running. We hebben twee zalen. De ene zaal slagbal, de andere zaal 3 onderdelen klaarzetten. De kinderen druppelen binnen. Even duimen en schrap zetten, want dit is niet de makkelijkste groep.
Na twee goede lessen, met de bekende kinderen, die zichzelf eventjes van de niet-gewenste kant laten zien, zijn we terug op school, vieren we nog een verjaardag, hebben we een bijbelverhaal, gaan we lekker wegen tijdens de rekenles, hebben we een alfabetische taalles en is er vervolgens nog een kwartiertje over om een quiz te doen.
Mijn kopje terugbrengend naar de keuken komt de collega van groep 4 met een IBvraag. "Ga je al naar huis." "Bijna"(want ik moet vanmiddag ook nog naar een condoleance bezoek)"Is het dringend?" "Ja, ik heb een gesprek met ouders gepland na de kerst, waar ik eerst even met jou over wil praten, kan dat deze week?" "Ben er vrijdag pas weer", waarop de directeur zegt: "maar dan heeft ze een klas."(heel goed, want ik moet de dingen gescheiden houden). "Anders zet ik het even op papier" "Ja, zet het maar op de mail, dan komt het wel goed"
Het is nu woensdagavond, morgenmiddag de leescursus en vrijdag groep 6 en dan een prettig lang weekend.
Flexibel? Tja, maar je moet er niet geschuffeld van worden, de dingen gescheiden houden en het mag niet ten koste gaan van Interne Begeleiding. Maar af en toe moet kunnen en het is nog leuk ook!

Meer taal, rekenen en lezen, maar...

In de media wordt steeds geroepen dat er meer aandacht moet zijn voor taal, rekenen en lezen. Ouders geven aan, dat een docent/leerkracht streng moet zijn, dat dat zelfs belangrijker is dan een goede band met de leerkracht. Maar wacht even. Ik snap als geen ander dat het heel goed is om het taal- en rekenniveau op te krikken. Met name het lezen is van essentieel belang om kinderen goed verder te helpen. Lezen heb je dagelijks nodig. Een maatschappelijk belang. Denk alleen al aan "de kleine lettertjes". Maar, is het niet minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker om te zorgen dat een kind goed in zijn vel zit, je begrip toont als er in zijn/haar omgeving iets is gebeurd en vooral veel complimenten geeft? Ik denk het wel.

Regelmatig lees ik de blogs van mijn lieve vriendin Esmeralda, die een enorm leuk filmpje heeft geplaatst in een van haar blogs in december (zie: http://avafit.blogspot.com/2009/12/feel-good-movie.html). Hierin blijkt maar weer dat het geven van complimenten tot betere werk- en leerresultaten leidt. En dat is nu juist de bedoeling, zeker op de veilige basisschool, maar ik denk ook nog op de breder georiënteerde middelbare school. Waardering van mensen geeft een goed gevoel. Een gevoel van "smile", een gevoel van "ik kan de wereld aan", een goed zelfvertrouwen, een positief zelfbeeld. Dat is het allerbelangrijkst. Vervolgens moet er wel een effectieve leeromgeving worden geschapen met een minimaal aantal lesuren op het gebied van taal, rekenen en lezen. Zwakke kinderen moeten zelfs, zo zegt o.a. Kees Vernooy, minimaal een uur extra effectieve leesinstructie krijgen.

Maar laten we asjeblieft de sociaal-emotionele voorwaarden niet vergeten of in een hoek plaatsen, waar die niet hoort. Dus deel dagelijks een compliment uit naar minimaal 3 mensen die u tegenkomt. Verbeter de wereld, begin bij uzelf! U zult zien, dat u bergen kunt verzetten en de ander ook.

1 januari 2010

Waarom begint zo'n jaar altijd een beetje stoned? Gisteravond en vannacht natuurlijk te laat gemaakt, maar niet eens alcohol gedronken. O, nee, dat is niet waar, ik heb een slokje geproefd van de champagne van mijn echtgenoot. Brrrr, nee, geef me dan maar de kinderchampagne van de HEMA, die ook onze (toch al) grote kinderen drinken.

Oliebollen en appelbeignets, stukje stokbrood, noten, en de hele mikmak, waarvan we toch weer te veel in huis hadden gehaald opgesmikkeld en voor de liefhebber nog wat over.

Iedereen weer veilig en ongedeerd thuis, de een wat doorgezakter dan de ander, de derde met een rugzak minder en zijn roes(misschien?) uitslapende.

The Pirats of the Caribbean galmen en schitterden op de breedbeeldtelevisie. Blijft altijd weer leuk. Voor alle leeftijden geschikt.

Spikkel is gewoon weer buiten geweest, heerlijk rustig, alles gedaan. Ze is weer helemaal de oude. Heerlijk.

Bijkomend van een lekkere kerstvakantie staat het nieuwe jaar weer voor ons. Een jaar waarin er weer het een en ander staat te gebeuren. Een jaar waarin dingen worden verwacht, verzwegen, maar ook dingen om van te genieten. Laten we met het laatste maar beginnen. Dan ga ik zo eerst mijn boek uitlezen.