Halverwege de eerste SE-week(SE=schoolexamen) van onze derde zoon komt hij vermoeid thuis. Hij is op. Moest vandaag een presentatie Nederlands geven en had al een schoolexamen Engels achter de rug. Volgende week nog een aantal en dan kan hij weer even opgelucht ademhalen. Het is een kanjer! Hij doet alles alleen (ik denk dat ik het ook niet meer zal begrijpen, zijn niveau van 6VWO ligt behoorlijk hoog en mijn eindexamen ligt toch wel heel wat jaren achter mij), maar kan enorm goed multitasken. Op zijn kleine kamertje (2.30cm x 3.20cm) zit hij achter zijn computer huiswerk te maken, te leren, tegelijk een spel op de computer te doen, rechts zijn hand op een keyboard rustend en er af en toe een bekende song uit te laten rollen en links van hem zijn bed, waar nog wat boeken opengeslagen liggen. Hij leest meestal vijf boeken door elkaar heen. Wat dat laatste betreft lijkt hij op zijn vader.Toch kunnen wij als ouders wel zien, dat hij er nu wel wat voor moet doen. Zijn gedrevenheid siert hem. Hij gaat ervoor, want hij wil zijn doel bereiken. Hij is iemand die snel schakelt, snel informatie opneemt en volgens ons dus ook iemand is, die goed kan multitasken.
Volgens Dave Crenshaw bestaat multitasken niet. Hij schreef het gelijknamige boek: "Multitasken bestaat niet" Het zou inefficient zijn, te veel geld kosten en het zou schade toebrengen aan de productiviteit.
Ik ben het niet met hem eens. Het multitasken van onze zoon is voor hem ook juist de welkome afwisseling, waardoor hij het leren juist volhoudt. Een stukje ontspanning tussendoor. De mogelijkheid om even wat anders te doen, het heerlijk vinden om even te kunnen schakelen (dat heeft hij vast van zijn moeder) en de snelheid waarmee hij verschillende informatie oppikt is voor hem iets, waar hij wel bij vaart. Als klein kind had hij altijd aan 1 woord al genoeg. Herhaling was verveling, want dat wist hij al. Zijn geheugen is formidabel, een groot voorrecht!
Wat zou hem nu die spirit geven, vraagt u zich af. Wat inspireert hem om zover te willen komen? Hij weet wat hij wil gaan doen. Hij heeft een doel. En dat is precies zoals het ook in het onderwijs werkt. Waar een wil is, is een weg. Leerkrachten en leerlingen moeten werken naar een te bereiken doel. Een doel, waarvan je de zin inziet.
Menigeen kan jaloers op hem zijn. Dat zijn wij ook weleens. Toch is ook de motivatie, de gedrevenheid, de interesse, die hem brengt waar hij nu is gekomen. Multitaskend of niet, ik ben trots op zo'n doorzettingsvermogen!
Zal ik zijn slordigheid maar op de koop toenemen....
