On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







Posts tonen met het label vertrouwen.. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vertrouwen.. Alle posts tonen

zaterdag 1 juni 2019

Iedere woning, een liefdevolle kroning

Dat iedereen verdrietige gebeurtenissen en tegenslagen kent, is duidelijk. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Toch klinkt dat negatief. Is het niet beter om dit om te draaien? Kent niet ieder gezin mooie momenten, blije gebeurtenissen, zaken om trots op te zijn? Zo is het ook met de kinderen op school, die ons zijn toevertrouwd. Wat maken zij mee? Wat hebben ze meegemaakt? Wat is hun thuissituatie? 

Een blijde gebeurtenis is nooit zo bijzonder als men ook de andere kant kent. Men is zich bewust van geluk enerzijds, maar treurnis anderzijds. Kleine dingen of grote dingen, sommige zaken overkomen je. Sommige moeilijke gebeurtenissen blijven te lang bij je. Het gaat je leven beheersen. Het kan een ongeneeslijke ziekte zijn, maar ook het overlijden van iemand die heel dichtbij je staat.
Nu zijn kinderen gelukkig flexibel. Het is goed om te leren van fijne dingen en om leren gaan met tegenslag. Het vormt kinderen. Het vormt ons. 
Vandaag las ik in Trouw (1 juni 2019) een interview met Gerri Eickhof. Bijzonder wat iemand in zijn jeugd meegemaakt heeft en hoe hij daarmee in zijn leven heeft gevormd. Geen vader en een liefdevolle moeder.
Wat heb ik dan een bijzonder liefdevolle warme jeugd gehad. Een gezin met zes kinderen. Ik was de jongste. Het oogappeltje van mijn vader. Elke zondag wandelen en later fietsen. Voorgelezen worden tot ergens op de lagere school. Mooie momenten. Kamperen in Nederland en de lagere school waren hoogtepunten. Gepest worden, een lichamelijk gehandicapte broer, een autistische broer, verhuizingen, overlijden oma waren lastige vraagstukken. Het heeft me wel gevormd. Het zorgt voor balans in het leven.
Later ontmoet ik de liefste man van de wereld, we hebben werk, we hebben het goed. Maar ook dan komen er zaken voorbij die minder mooi zijn. Het langdurige traject om kinderen te krijgen, twee miskramen, maar daar tegenover staan vier gezonde mooie mensen die ik op de wereld heb gezet. 
Verschillende mensen overlijden, waaronder mijn oudste broer(alweer 16 jaar geleden), verschillende mensen lijden, verschillende tegenslagen en moeilijke gebeurtenissen passeren de revue. Het vormt mij. Het vormt jou. Het vormt ons en onze kinderen.
Zo zullen ook de kinderen die ons zijn toevertrouwd op de basisschool het goed hebben, maar ook moeilijke dingen meemaken. Daar moeten ze mee leren omgaan. Omgaan met teleurstellingen. Het een plek geven. Het omarmen. 
Het is zaak om hen bewust te maken van de minder mooie kant en hen kunnen laten genieten van de mooie kant van het leven. Die liefdevolle kant. Het geven om elkaar. Het samen werken. Het samen leren. Het samen leven. In verdraagzaamheid. Met respect. Vol vertrouwen. Met liefde.
Laten we daar met z'n allen voor waken. Stop met klagen, maar geniet. Omarm elkaar. Ondersteun iemand die het op dat moment nodig heeft. Stop met het benadrukken van dat kruisje dat ieder huisje heeft. Laat zien dat iedere woning een liefdevolle kroning heeft, hoe klein soms ook. Laat het licht schijnen, geniet. Wees trots op jezelf. Het maakt de wereld zoveel mooier en positiever.