Stoelen

Een school kan niet zonder stoelen. Een groeischool als deze heeft steeds meer stoelen nodig en dat begint dan vaak van onder af, vanaf groep 1/2.

De school waar ik nu werkzaam ben bestaat nog maar 4 jaar. De school heeft nu 5 groepen, waaronder twee kleutergroepen met bijna de helft van het aantal leerlingen van de hele school. Daar blijft het groeien.

Ook in het verleden zit daar de grootste groei, dus moeten daar steeds stoelen bijbesteld worden.

Nu ik zelf ook een dag in een van die kleutergroepen sta, valt het op, dat er veel verschillende stoelen zijn van een en hetzelfde bedrijf. Bij elke bestelling was de stoel van maatje 2 (jongste kleuter) net weer iets anders. Soms hadden de doppen een andere kleur, zaten de poten aan de binnenkant of liepen de poten schuin naar buiten of naar binnen. Erg onhandig als de stoelen aan het eind van de dag moeten worden gestapeld, want niets paste in elkaar. En dan was dit alleen nog maar maatje 2, er staan voor de oudsten ook stoelen met maatje 3. Je zult maar slecht zijn in puzzelen!

Nu hadden we weer een nieuwe bestelling nodig en werden er - weer bij hetzelfde bedrijf - nieuwe stoelen maatje 2 besteld.

Na enige tijd werd de zending van 25 stoelen bezorgd. De bezorger vroeg nog om een concierge, maar ik moest hem teleurstellen en mijn eigen sjouw- en sjordiensten aanbieden, een concierge hebben wij immers niet. De stoelen werden in de schuur geplaatst, verpakt en wel.

De leerkracht van groep 1/2 pakte een aantal stoelen voor nieuwe leerlingen. Verbazing alom: De nieuwe stoelen maatje 2 hebben een zitting die 5 cm hoger is dan de oude stoelen maatje 2. Gevolg: Een kleine kleuter met bungelende benen. Tja, dat kan niet.

Eerst contact via de telefoon en de mail, foto's opgestuurd en nog eens herhaald via de mail, dat dit toch echt niet kan. Na een reactie van nieuwe richtlijnen voor kleuterstoelen volgens de fabriek, zal ik ze toch echt duidelijk moeten maken, dat een hoogteverschil van 5 cm echt niets met de richtlijnen van de fabriek te maken kunnen hebben.

Eindelijk contact met de leverancier - overigens een heel aardige man! - en hij komt op school om de zaak te bekijken en te fotograferen (had ik ook al gedaan, maar ja). "U begrijpt dat ik de rekening nog niet kan betalen als het niet in orde is." Deze man is vol begrip. Gaat het regelen via de fabriek en zorgt ook voor een deugdelijke oplossing van al die verschillende modellen, die we in zo'n korte tijd hier op school hebben gekregen. Heel mooi. Hier gaat nog wel even tijd overheen.

Dus kinderen... Voorlopig nog even bungelende benen.

De dierenwinkel

Met de methode Schatkist worden heel veel onderwerpen behandeld, de taal intensief gebruikt en de woordenschat uitgebreid. Een van de onderdelen is de dierenwinkel, waar ik op mijn dag met de kleuters naar toe mocht om eens te kijken wat daar allemaal te koop is.
Vooraf hielden we een gesprek over de dierenwinkel. De kinderen dachten dat je daar wel een poes of een hond kon kopen, anderen dachten zelfs aan een olifant of een giraf. Toch kwamen er ook een heleboel goede dingen uit: botten, voer, vissen, speeltjes, konijnen, etc. Totdat natuurlijk al lachend en drukwordend het woord "poep" kwam en we het over het schoonmaken van hokken hadden.
We vertrokken met 5 auto's vol wiebelende drukke kleuters richting het centrum. Gelukkig kon ik achter een moeder aanrijden die de weg wist, want ik had geen idee waar ik moest zijn.
In de winkel kwam de ene verbazing na de andere. Mooi waren vooral de echte papegaai in zijn kooi, het konijn dat het het hok was ontsnapt, de zeesterren in het aquarium en de gekleurde vogels. Leuk was vooral de zachte hondenmand waar de giebelende kleuters in tweetallen heerlijk in konden liggen. Grappig waren alle speeltjes die de gekste geluiden konden maken. Het meest bijzondere was een stok met draad. Wat is dat nou? Tja, wisten zij veel wat een hengel was en dat je er ook nog mee kon vissen!
Met een dik boek vol dierenplaatjes gingen we tevreden weer terug naar school.

Kleuters

De kinderen van groep 1/2, die ik eigenlijk nog steeds "kleuters" noem, zijn verrassend. Spontane reacties, verlegen blikken, stoute bekkies, worstelend met aan- en uitkleden, een natte broek, je kunt alles verwachten, maar meestal is het toch nog onverwacht. 

Het werken met kleuters houd je als volwassene jong. Het kind-zijn in jezelf komt weer boven en alle zorgen worden vergeten. Heerlijk om met hen mee te gaan in hun humor, maar er vaak nog even een schepje bovenop te doen. Dan heb je echt samen lol.

Nu is het niet zo, dat een dagje kleuters alleen maar even relaxt is, zoals veel mensen, en ook nog collega's van de bovenbouw denken. Je kunt ze niet even allemaal aan het werk zetten, aan hun lot overlaten of gewoon niks doen tijdens de lesuren. Zelfs een keer plassen gaat lastig. Na zo'n dagje kleuters ben je gewoon moe, maar geeft je ook een plezierig gevoel.

Afgelopen week regende het ineens keihard, zodat de spetters als bellen in de plassen ontstonden. Een paar spelende kinderen in de buurt van het raam begonnen lekker naar buiten te kijken. "Hey, een bubbelbad", riep er een. En dan is mijn dag weer goed.