On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







Posts tonen met het label proces. Alle posts tonen
Posts tonen met het label proces. Alle posts tonen

donderdag 28 februari 2013

De terminologie van Passend Onderwijs

Passens Onderwijs heeft veel voeten in de aarde. Een hoop verschuivingen, heel veel nieuwe onderwijskundige terminologie en een snufje bezuinigingen. Dat alles samen heet Passend Onderwijs. Een structurele wijziging in het benaderen van het kind.

Allereerst wordt naast Opbrengst Gericht Werken het Handelings Gericht Werken geintroduceerd. De onderwijsbehoefte van het kind staat centraal. Wat heeft dit kind nodig, in deze groep, bij deze leerkracht, op deze school, met deze ouders en in deze omgeving. En de volgende vraag is of de omgeving van het kind hieraan kan voldoen.
Daarnaast komt de term IHI, wat betekent Integraal Handelingsgericht Indiceren. Het grenst aan HGW (Handelingsgericht werken). Veel partijen om de tafel krijgen, zodat de lijnen kort zijn en iedereen weet wat de ander doet en zou kunnen doen. Ook de ouders zitten hierbij.
De zorgplicht die bij de scholen komt te liggen, zorgt ervoor dat de school, die een leerling binnen zijn muren heeft, zorg draagt voor het kind. Lukt dat niet binnen deze muren, dan zal de school ervoor moeten zorgen, dat dit kind op een andere plek tot zijn recht kan komen. De zorg wordt dan netjes overgedragen middels een onderwijskundig rapport of zoals de digitale wereld in deze aangeeft: een DOD, een digitaal overdrachtsdossier.
De overheid heeft ervoor gekozen om minder samenwerkingsverbanden te formeren. Zo moeten er nieuwe verbanden gemaakt worden, samenwerkingsverbanden, die veel groter en logger zijn, maar wellicht goedkoper moeten worden. Het samenwerkingsverband waar onze school toe behoort omvat 82 scholen van alle richtingen.
Bijeenkomsten met directies en IB-ers worden ingericht en voorgezeten. De volgende opdracht is het SOP, het schoolondersteuningsprofiel. De volgende meting. Wat heb je als school in huis, waar wil je naar toe werken. Een document met een vragenlijst die wordt ingevuld door de school. Hierin worden ook de MR-en betrokken.

Het eind is nog niet in zicht, want wat gaat dit alles ons opleveren als samenwerkingsverband? Worden de lijnen korter en de bureaucratie minder?
Wat gaat het ons opleveren als stichting? Zijn de voordelen groter dan de nadelen?
Wat gaat het ons opleveren als school? Moeten we meer kinderen binnen de muren van onze school kunnen houden?

Het is een proces waar we middenin zitten, maar waarvan we nu nog niet geheel kunnen overzien waar het eindigt. Dat maakt weleens bezorgd. En wie is er dan om die bezorgdheid weg te nemen en een Passend antwoord heeft voor de leerkracht voor de klas, de intern begeleider in de school en de schoolleider, die moet zorgen dat alles in goede banen wordt geleid? Is er een Passende Scholing voor professionals die hiermee moeten werken?
Op weg naar Passend Onderwijs, vol met nieuwe termen en afkortingen, vele voeten in de aarde, maar geen handen in het haar, geef het handen en voeten, denken en doen voor en door het kind, een boeiende uitdaging.




vrijdag 30 september 2011

Een heel proces.

In onze tuin groeien druiven, mooie volgroeide druiven. Die druiven kun je zien als eindproduct, heerlijk om te eten, op een vruchtentaartje, je kunt ze laten drogen tot krenten en er een lekkere krentenbol van bakken.
Aan het begin van de opleiding “Master SEN Specialist Leidinggeven” waren alle studenten als mensen die al iets hadden bereikt. Een huis om in te wonen, omringd door familie en vrienden, sommigen een relatie, een baan of een andere invulling, maar ze waren wel ergens gekomen. Volwaardige mensen. Vergelijkbaar met die volgroeide druiven.
Nu kun je met volgroeide druiven meer doen. Je kunt er wijn van maken. Een heel proces waarbij er vroeger met blote voeten door een grote bak met druiven gelopen moest worden, nu gaat dit op een meer mechanische manier, maar het blijft een heel proces.
Als studenten hebben wij ook zo’n proces doorgemaakt. Soms alsof je met blote voeten door zo’n bak moet worstelen, maar altijd met een goed resultaat.
De docenten van de opleiding hebben ons begeleid bij dit proces. Anderen hebben dit ondersteund. Symbolisch willen we hen een eindproduct teruggeven, ook al zijn we ons terdege bewust van het feit dat wijn soms tijd nodig heeft om verder te rijpen. Je kunt hem nu al drinken, maar als je hem even laat liggen kan die weleens lekkerder worden. Geef het de tijd.


En zo is het ook met afgestudeerden. Geef het de tijd om de kennis in praktijk te brengen.


Aan de docenten van de opleiding wordt een fles wijn overhandigd. Sommigen kunnen de wijn niet de tijd geven om te rijpen... Blij dat ze van ons af zijn en er nu flink op los kunnen drinken of gewoon dorstig van het warme septemberweer?