Soms zijn er momenten, dat je even achterover moet leunen. Je kunt dan een situatie even laten rusten en van een afstandje bekijken. Deze week waszo'n moment.
Met een begrafenis in de familie, een borstonderzoek, migraine met knallende hoofdpijn en flink spugen en vervolgens nog een rouwkaart op de deurmat vinden, staat het leven even stil. De tijd stopt. Je hebt tijd om na te denken. De wereld van jou staat even stil. Ineens zie je bepaalde dingen gebeuren en realiseer je de kwetsbaarheid van het leven. Ik realiseer me, dat het leven heel bijzonder is.
Realiseren dat je het goed hebt, gezond, man en kinderen, fijn werk en lieve mensen om je heen. Het geeft de burger moed en kracht. Het laat je zien wat echt belangrijk is.
Als het realiseren zijn werk heeft gedaan en nog steeds doet, komt het relativeren om de hoek kijken. Ineens wordt duidelijk dat sommige dingen helemaal niet zo erg zijn. Andere dingen komen vanzelf op de voorgrond. Het haasten valt weg. Je kunt alles uit je handen laten vallen, want morgen is er weer een dag. Het mooie, duurzame leven komt bovendrijven. Waarom druk maken om iets wat op het werk gebeurt? Waarom druk maken om een haastige automobilist? Waarom druk maken om een actualiteit? Tijd heelt alle wonden. Voor alles komt een oplossing. Soms hebben dingen tijd nodig.
Na deze week land je weer met beide benen op de grond, de tijd begint weer te lopen, het werk gaat door en wordt weer opgepakt, de macaroni is weer gekookt, kortom, het leven gaat verder. Toch is er iets veranderd. Ik heb iets geleerd, ik ben weer iets wijzer geworden. Nu toepassen in het leven.
Posts tonen met het label realiseren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label realiseren. Alle posts tonen
maandag 25 maart 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)
