Starten op school

In het midden van Nederland gaan de scholen bijna weer beginnen. De start van een nieuw jaar. Opnieuw beginnen in een nieuwe groep, misschien een nieuwe methode, waarschijnlijk andere leerlingen, misschien wel nieuwe (duo-) collega's, een andere (adjunct-)directeur of zelfs een andere school. Spannend allemaal.

In de laatste week van de zomervakantie worden veel dingen al voorbereid.

Dat geldt natuurlijk ook voor de kinderen die je straks in de klas hebt. Zij moeten ook weer wennen aan een andere juf of meester, een nieuw lokaal, vreemde boeken, andere gewoontes en regels. Misschien zelfs wel een nieuwe school.

Tips voor een nieuwe start voor een nieuw schooljaar:

* Houd het in zo'n eerste week daarom lekker duidelijk en overzichtelijk, maar vooral simpel. Een goede voorbereiding is het halve werk.

* Bedenk iets leuks wat typisch bij jou en bij jouw klas hoort in de eerste week.

* Beschilder een raam met iets wat bij jou of bij jouw klas past

* Stel duidelijke regels wat betreft wc-gebruik, punten slijpen, van je plaats aflopen, iets weggooien, wat ligt er op tafel, etc.

* Hang in de klas iets gezelligs op, maar maak het niet te druk (zeker geen slinger door het lokaal, als je toevallig een autist in de klas krijgt).

* Ga 's morgens bij de deur staan om iedereen op jouw manier te verwelkomen. (zo sla je de stille voorzichtige kinderen niet over)

* Houd eens een kringgesprek dmv cooperatief leren (eerst in een groepje aan elkaar vertellen, daarna in de hele groep 1 iemand laten samenvatten)

* Maak oogcontact en zorg dat je de kinderen ook echt ziet (op jouw manier), ook dat vervelende meisje of die irritante jongen

* Maak een verjaardagskalender (taarten, lange trein, babyfoto's, ..)

* Trek vrolijke kleren aan, dat maakt jezelf en de kinderen ook vrolijk

* Maak bij een moeilijke klas van te voren een klassenindeling

* Regel (groeps-)hulpjes

En zo zijn er nog veel meer tips te bedenken.

Iedereen die a.s. maandag al moet beginnen: Succes, maar vooral heel veel plezier! Maar met mensen die dit beroep hebben gekozen, komt het vast helemaal goed!

Schoolreisje

Maanden van te voren wordt het schoolreisje tot in de puntjes voorbereid. Weken van te voren worden de nieuwsbrieven met alle informatie meegegeven en de laatste schoolshirts verkocht.

Ik heb een aantal weken daarvoor nog een overleg met de groepsleerkracht, een ambulant begeleider en de moeder van een kind uit groep 5. Deze jongen heeft diplegie (=verlamming aan beide kanten van het lichaam, bijvoorbeeld aan beide benen, zoals dit kind). In overleg met moeder gaan we proberen of hij toch meekan met schoolreis. Ik zal zorgdragen voor hem tijdens de schoolreis, want ik ga als IB-er/ADVleerkracht van deze groep mee met groep 5. In eerste instantie lukt het niet. De dag is te lang en hij gaat toch maar niet mee. Dan dient zich een andere moeder aan, die hem tussen de middag wel wil ophalen, zij werkt daar toch in de buurt. Fantastisch! Dan te bedenken dat deze bereidwillige moeder zelf in een rolstoel zit! Nadat dit bijna rond is, zegt de vader van de jongen, dat hij natuurlijk ook iets eerder vrij kan nemen van zijn werk en hem graag zelf op komt halen.

Rolstoel en jongen gaan mee met de heenreis. In de buurt blijvend en hem in de gaten houdend, zie ik een stralend gezicht van een jongen die met volle teugen geniet van zijn eigen mogelijkheden. Als hij in de lucht wil fietsen, heb ik even mijn bedenkingen, maar hij niet! Het gaat dan wel niet zo snel, maar hij komt er wel. Heel makkelijk springt hij zelf in de rolstoel en rolt hem verder. In een draaiton. Op een bootje met de meester. Midgetgolven met een groepje kinderen. Hij heeft een gouden morgen! Om half 1 zeg ik hem, dat we naar de uitgang moeten. Zijn vader zal daar op hem wachten.

"He, moeten we nu al weg?" "Ja, maar jij hebt wel mooi dit stukje kunnen meedoen! Leuk he?"

Weer wordt de vraag beantwoord met een vrolijk snoetje. Wachtend op zijn vader praten we nog even na. Hoeveel moet je al leren in zo'n situatie op deze leeftijd? Geweldig om te zien, hoe hij hier mee omgaat. Het doet mij denken aan mijn oudste broer, die als kind van 5 kinderverlamming kreeg en natuurlijk ook allerlei aanpassingen tegenkwam. Aangezien hij 13 jaar ouder was dan dat ik ben, heb ik zijn beginjaren nooit meegemaakt.

Zijn vader pikt hem op. We bespreken deze geweldige dag en dan zwaai ik hem uit.

's Middags was een relaxte middag. De dag was geslaagd. Mede doordat iedereen op zijn manier mee kon doen. Is dit al een beetje passend onderwijs? Wat het ook is, het gezicht van zo'n blij kind is het dubbel en dwars waard!