Week uit het onderwijs deel 5 Donderdag

"Donderdag, o donderdag, o schoonste aller dagen, 's morgens nog een halve week en 's avonds nog twee dagen." Dat zei mijn vader vroeger altijd. Dat geldt natuurlijk nu niet meer, nu er op zaterdag geen school meer is. Toch heb ik bij donderdag altijd wel een gevoel, dat de week bijna klaar is. Zeker op deze school, waar vrijdag maar een halve dag school is (vergist u zich niet, leerkrachten hebben een langere werkdag).

Het is een zonnige warme dag. In de auto klinkt een vrolijk lied. Dat belooft een prachtige dag te worden. Leerlingen van groep 1 t/m 7 gaan op schoolreis, groep 8 maakt er deels een werkdag en deels een uitstapje van vandaag.
Op school loopt iedereen wat zenuwachtig heen en weer. De schoolreiscommissie zorgt voor de T-shirts van de kleintjes, voor de groten zijn er niet genoeg. Nog steeds in de bestelling. Bussen en chauffeurs worden opgevangen. 
Tring. Telefoon. Goedemorgen Prinses Máximaschool met Hanneke de Frel. Ach. Dat is sneu. 39.5? Op de bank. Een zieke leerling, die niet meekan met het schoolreisje. Doorgeven aan de leerkracht. 
Deuren openen. Springende en stuiterende leerlingen komen de school in. Ouders - misschien net zo nerveus? - die meegaan wachten op de gang.
Helpen met het omdoen van bandjes. Groep 5 heeft een jarige en daar wordt nog even uitbundig gezongen, dubbel feest. Een onderbouwgroep mist een leerling. Even vragen bij zijn broer. Zijn broer is onderweg naar de bus.
Verschillende groepjes, ouders, leerkrachten lopen rustig naar bus 1, 2 of 3. 
Bij de bus aangekomen vraag ik na of broer wel aanwezig is.
Ik maak wat foto's voor Facebook.
Tsssssssch. De busdeuren sluiten. Er wordt gezwaaid, luchtkusjes gegeven, foto's gemaakt, teruggezwaaid en hier en daar ook wat bedremmeld gekeken. De bussen rijden al toeterend de Stationssingel af. Ik maak nog een foto.
Teruglopend naar school komt er een ouder "Mag ik wat vragen?" "Altijd." Een bruiloft vraagt om een verlofbriefje. Een andere ouder staat al te wachten bij het kamertje en heeft hetzelfde nodig. Formulieren op. Printen. Kopiëren. 
Tring. Telefoon. Nog een zieke. Het vermiste kind. Doorlopen naar de onderbouw. Daar staat de leerkracht met de telefoon in de hand. Ik gebaar dat het niet meer hoeft.
Ik gris de stapel post weg van de vitrinetafel en loop hiermee naar het kamertje. Spullen bij elkaar pakken. Tas mee. Autosleutel mee. Rijden richting collegadirecteur (met handblessure), die meerijdt naar managementoverleg. Even snel een app-je dat ik eraan kom.
Managementoverleg met vele interessante onderwerpen en onderwerpen die gewoon even moeten. De sfeer is goed. De temperatuur hoog. De hoeveelheid vocht aangepast naar behoefte. Een collegadirecteur is bijna jarig. Een traktatie staat al te wachten voor de pauze. Mmmm. Tussendoor even kijken of alles goed gaat bij de schoolreis via twee groeps-apps. Om kwart voor 12 sluiten we af. 
Een vraag of ik een kist wil brengen bij een andere school, de betreffende collega is op de fiets. Met de collegadirecteur, die zelf wat pech heeft met hand en pols rijd ik terug.
Lunchen met intern begeleider. Foto's van de start van het schoolreisje op Facebook plaatsen. Vervolgens wat e-mail verwerken, zaken ordenen, ziekmeldingen en vervangingen doorgeven, telefoontje, jaarplanning, declaratieformulier doorsturen, zorgen voor een nieuwe inlog voor collega, post verdelen en een overleg met intern begeleider slokt een groot deel van de middag op.
BSO vraagt om een goede opvang van de leerlingen die terugkomen met de bus. De groepsapp van het schoolreisje biedt uitkomst.
De eerste reacties van collega's die op de terugreis zijn druppelen binnen. Groep 8 en groep 1/2 komen veilig terug. Verschillende ouders hebben foto's op Facebook geplaatst. Enkele foto's uit de groepsapp die collega's hebben gemaakt op Facebook plaatsen.
Contact met twee collega's in de bus die het erg warm hebben. Heen en weer wandelen richting een bekende supermarkt voor een welverdiende verkoeling voor de leerkrachten is fijn om de dag lekker af te sluiten. Even ontspannen. Even lachen. Even nagenieten dat alle leerlingen, ouders en leerkrachten weer veilig terug zijn. Iedereen gaat moe zijns weegs. Terug rijd ik nog langs de collega-school om een kist af te geven.
's Avonds heb ik nog even contact met de geblesseerde collega, of ik deze leerkracht morgenochtend even kan oppikken. Natuurlijk. Paar dingen doorsturen voor collega die dat nodig heeft voor een afspraak volgende week.
De warmte is vandaag niet minder geworden, plakkerigheid lijkt de energie wat op te slokken. Tijd om weer op te laden. Onder het genot van een glas water en een kop koffie, heerlijk gewoon op de bank.

ZON

Met een lentedag in maart, zoals vandaag, waarop de zon volop schijnt en zijn eerste warme stralen als een energiebron door onze huid heen boren, een blog over de zon. Wat doet de zon met ons?

De zon is een ster, die relatief dicht bij de aarde staat, maar toch nog 150 miljoen kilometer van ons af staat. In een jaar tijd heeft de aarde een hele ronde rondom de zon afgelegd. Elke dag draait hij een keer rond zijn as. De stand van de aarde t.o.v. de zon bepaalt welk seizoen het op een bepaald gedeelte van de aarde is. Wij merken in de lente dat de zon langzaam warmer wordt en de dagen langer worden. Heerlijk!

Niets nieuws onder de zon tot dusver, maar niet getreurd, achter de wolken schijnt de zon. Zo zijn er een aantal spreekwoorden, die we kunnen betrekken bij de zon. Zo geel als de zon of voor niets gaat de zon op.

De zon zelf geeft energie. Letterlijk, want we kunnen het opvangen via zonnepanelen en omzetten naar stroom. Ook als mens kunnen we de zon op je huid voelen, het laat de energie door ons lijf stromen. Figuurlijk krijgen we van de zon gewoon meer energie. Het is lichter buiten, het voelt warmer en daardoor voelen we ons beter en energieker. De winterdip hebben we doorstaan en we gaan op weg naar een hernieuwde start. De lente geeft dat aan, maar het voelt ook zo tussen onze oren.

De zon zelf maakt blij en vrolijk. Het beeld van de zon alleen al, laat ons stralen. Het is dus zowel een lijfelijke aanwezigheid, als een gevoelige beleving. Bijzonder prettig.

In de lente en de zomer zien we ook de natuur veranderen. Knoppen die langzaam maar zeker open gaan, bolletjes die boven de grond komen, bomen die uitlopen en dieren die wakker worden, fluiten en aan de slag gaan om te nestelen.

De zon doet dus een heleboel in deze lenteperiode. Het geeft ons een geluksgevoel. Het levert letterlijk en figuurlijk energie aan mensen, dieren en planten.

Lang leve de zon! Maak er gebruik van: Met moet hooien als de zon schijnt.