On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







Posts tonen met het label doener. Alle posts tonen
Posts tonen met het label doener. Alle posts tonen

zaterdag 9 februari 2013

Leren door doen.

Het sneeuwt. Prachtig om te zien. Leuk om mooie foto's te maken. Vooral gaaf om met kinderen naar buiten te gaan, te gienieten van het weer en te leren wat het weer allemaal teweeg brengt.

In een kleutergroep van onze school heeft een leerkracht dit aangegrepen om kinderen te leren over het winterse weer. Geweldige lessen over ijs en smelten, sneeuwvlokken, de witte kleur die het 's morgens veel lichter maakt, het laten ontdekken van koud en warm en de kleren die je in de winter nodig hebt. Mooi om te zien hoe je dan ook het milieu erbij kunt betrekken door een Warme Truiendag te realiseren, waarbij iedereen een lekkere dikke trui aantrekt en de verwarming een graadje lager kan.
Een genot om te zien hoe kinderen bewust worden van het smelten van het ijs. De leerkracht had de kinderen gevraagd hoe ze het ijs konden laten smelten. Kinderen kwamen met allerlei verschillende oplossingen. Een kind wilde zelfs wachten tot de zomer!

Wat leren kinderen hiervan? 
-Samen nadenken hoe ze ijs kunnen laten smelten.
-Ervaren hoe koud ijs aanvoelt in hun handen.
-Warm en koud, temperatuur.
-Winterse kleren en twee dezelfde wanten (of 'wantschoenen', zoals een van de kinderen zei)
-woordenschatuitbreiding t.a.v. iglo, sneeuwvlokken, hagel, sneeuw, glijden, ijs, schaatsen, slee en ga zo maar door.
-Ervaren hoe ijs en sneeuw voelt en wat je wel en niet kunt doen buiten.
-Sneeuwballen maken en gooien
-Tellen van sneeuwvlokken of sleeën.
-De klank sssssssssss van ssssssneeuw en ijssssssss
-Het wit van sneeuw waardoor het 's morgens veel lichter lijkt.

Een brede ontwikeling bij kinderen in groep 1/2, waar we niet altijd bij stil staan. Geweldige ervaringen en vooral de betekenis van deze ervaringen, die we vaak - werkend vanuit een methode - vergeten in de bovenbouwgroepen. Hoe belangrijk is het dat kinderen snappen wat ze leren, voelen en zien hoe iets werkt en concreet kunnen beetpakken.
Daarbij biedt het digibord zeker meer mogelijkheden. Onderwijs is rijker door het concreet ervaren, ontdekkend leren, het zelf kunnen horen, zien en vooral voelen en aanraken. Zo bieden we alle kinderen de mogelijkheid om de stof eigen te maken.
Was ik maar een kind in deze tijd...

woensdag 14 april 2010

De denker en de doener

Het klinkt als "de schenker en de bakker", het bekende verhaal van Jozef in de gevangenis. Maar daar had de schenker een mooie en goedaflopende droom, de bakker een slechte afloop. Menig genietende kijker en luisteraar heeft het gehoord in de Musical Joseph.
Toch zijn de denker en de doener meer bij elkaar betrokken en kunnen zij van elkaar leren.
Als ondernemende IB-er bestempel ik mezelf als een doener. Natuurlijk denk ik wel over de dingen na, maar de actie, het geregeld willen hebben, de uitvoerende taken liggen dichter bij mijn karakter. Je wilt iets bereiken en dat bereik je door te doen. Valkuil is het impulsieve handelen. Ik heb dingen soms al gedaan, zonder overleg en dat kan een ander behoorlijk irritant vinden. Nu ik dat weet word ik voorzichtiger daarin, maar ja, ik ben niet zomaar veranderd, dus soms betrap ik mezelf er weleens op, dat ik iets al heb gedaan, geregeld of ingezet.
De denker kan de dingen vaak wat beter overwegen. Weegt af wat voor- en nadelen zijn. Kan goed beslagen ten ijs komen. Weet waar hij of zij het over heeft. Nadeel kan zijn, dat de actie uitblijft. Een doener kan zich hier weleens aan storen weet ik uit ervaring (andersom geldt dit trouwens ook!).
Nu wil het geval, dat ik nog steeds, door die ingreep van mijn linkerhand, niet zo heel veel kan doen. Dat is vervelend, maar ik kan mezelf ook op een ander spoor zetten. Want er blijft natuurlijk meer tijd over om (na) te denken.
De innovatiecyclus geeft geen begin en eind aan, eerst denken, dan doen, of eerst doen, doorzetten, dromen en dan denken, het is een cyclus proces. De denktijd is kort bij de doener en het doen wordt wat uitgesteld door de denker. Misschien is juist daarom een werkplek met beide soorten wel zo gewenst. De denker kan de doener afremmen en manen tot nadenken en dromen, de doener kan de denker laten durven en doorzetten en manen tot doen.