Geef mij nu je angst, ik geef je d'r hoop voor terug
Geef mij nu de nacht, ik geef je de morgen terug
We willen samen corona onder controle krijgen. Het is een onzekere tijd. We weten niet wat ons te wachten staat. We weten niet voldoende wat dit virus nog zal veroorzaken, laat staan de gevolgen daarvan te kunnen overzien. Het is grillig. Gaat het nu beter als het toenemen van aantal besmettingen, het aantal doden en het aantal patiënten op de intensive care relatief daalt?
"Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des heren hand." (Waals, 1920) Een lied uit het liedboek wat ook hoop brengt in deze onzekere tijd. Zo treffend.
Hetzelfde geldt voor het onderwijs. Wat gaat er gebeuren? Gaan we open? Gaan we deels open? Gaan we niet meer open tot de zomer? We gaan hier doorheen komen, de vraag is wanneer. En ... niet te vergeten, wat doen we met de tijd waarbij scholen niet open (kunnen) gaan?
Het is absoluut geen verloren tijd. Het is een tijd waarin veel andere vaardigheden, ervaringen en belevingen zijn doorleefd. Goed om daar bij stil te staan. Goed om te zorgen dat we daar ruimte aan geven. Dat is nu belangrijker dan het gemiste stukje economisch leeroponthoud. Het kapitaal van deze maatschappij. Het gaat erom dat we ons gaan realiseren dat gezondheid en welzijn belangrijker is dan economische groei.
Het onderwijs op afstand is een goed alternatief voor deze periode, maar haalt het natuurlijk niet bij het contact met leerlingen en leerkracht. Gezien worden, directe feedback krijgen, interactieve instructie, differentiatie, het is allemaal veel lastiger op afstand, zo niet onmogelijk. Het is een stukje onderhoud, oefenen en herhalen.
Hetzelfde gold al voor het coronatijdperk. Zorg eerst dat een leerling goed in zijn vel zit, dan komt het leren daarna wel. Dat geldt zeker nu. Wat hebben leerlingen, middelbare scholieren en studenten meegemaakt en ervaren. Hoe kunnen ze dat een plek geven?
Het geeft ook tijd om eens na te denken over de tijd na corona. Is het niet eens tijd voor een echte reset? Is het niet eens tijd om het materiële, de snelheid van de maatschappij, de efficiëntie, het steeds mooier en beter willen maken van alles om ons heen? Rust, bewustwording en het omzien met elkaar mag meer de boventoon voeren. Even die oudere mevrouw naar de overkant brengen en niet gehaast naar je werk te moeten racen. Even een kaartje sturen, een plantje bezorgen of een bezoekje brengen(als het weer mag).
Ik hoop dat we leren van deze periode. Er wordt wel gezegd dat de tijd na corona niet dezelfde zal zijn als die van daarvoor. Maar wat is er veranderd na de bankencrisis? De graaiers zijn er niet minder om geworden. Laten we er echt van leren. Met als oproep: Kom werken bij de gezondheidszorg, bij de hulpverlenende beroepen(politie, brandweer, ambulance), bij het onderwijs, bij de supermarkten, bij de schoonmaak, bij beroepen die er echt toe doen en waarbij we het samen doen voor elkaar. Het werk waarbij alleen maar winst om de winst wordt gemaakt moeten beperkt worden. Bijvoorbeeld: Fabrieken die medicijnen maken die heel duur worden verkocht moeten aan banden worden gelegd. Stel duidelijke regels op. Dit is asociaal.Laten we met elkaar weer sociaal worden. Omzien naar elkaar, zorg voor elkaar en een beetje lief zijn.

