Een heel proces.

In onze tuin groeien druiven, mooie volgroeide druiven. Die druiven kun je zien als eindproduct, heerlijk om te eten, op een vruchtentaartje, je kunt ze laten drogen tot krenten en er een lekkere krentenbol van bakken.
Aan het begin van de opleiding “Master SEN Specialist Leidinggeven” waren alle studenten als mensen die al iets hadden bereikt. Een huis om in te wonen, omringd door familie en vrienden, sommigen een relatie, een baan of een andere invulling, maar ze waren wel ergens gekomen. Volwaardige mensen. Vergelijkbaar met die volgroeide druiven.
Nu kun je met volgroeide druiven meer doen. Je kunt er wijn van maken. Een heel proces waarbij er vroeger met blote voeten door een grote bak met druiven gelopen moest worden, nu gaat dit op een meer mechanische manier, maar het blijft een heel proces.
Als studenten hebben wij ook zo’n proces doorgemaakt. Soms alsof je met blote voeten door zo’n bak moet worstelen, maar altijd met een goed resultaat.
De docenten van de opleiding hebben ons begeleid bij dit proces. Anderen hebben dit ondersteund. Symbolisch willen we hen een eindproduct teruggeven, ook al zijn we ons terdege bewust van het feit dat wijn soms tijd nodig heeft om verder te rijpen. Je kunt hem nu al drinken, maar als je hem even laat liggen kan die weleens lekkerder worden. Geef het de tijd.

En zo is het ook met afgestudeerden. Geef het de tijd om de kennis in praktijk te brengen.

Aan de docenten van de opleiding wordt een fles wijn overhandigd. Sommigen kunnen de wijn niet de tijd geven om te rijpen... Blij dat ze van ons af zijn en er nu flink op los kunnen drinken of gewoon dorstig van het warme septemberweer?

Team

Op school hebben we het vaak over een team. Ook in het managementoverleg wordt vaak gesproken over het managementteam.

Het werken in een team, of het nu een sportteam of een schoolteam is, valt soms niet mee.

Wat is eigenlijk een team?

Een team of ploeg is een aantal mensen, dat bij elkaar is gebracht, om één gemeenschappelijk doel te bereiken en het in grote lijnen eens is over de weg naar dit doel. Behalve een gemeenschappelijk doel en een gedeelde visie over de aanpak, dienen de verschillende teamleden elkaar aan te vullen. Voor het goed functioneren van een team, dienen er leden in het team te worden opgenomen, die in meerdere of mindere mate, dezelfde individuele belangen hebben, kortom: het teambelang dient te stroken met de verschillende individuele belangen. Verder dient er sprake te zijn van een gedeelde verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid. (Bron:Wikepedia)

Wat willen we bereiken als schoolteam of als directieteam?

Een schooltean gaat voor de school. Het draait om het kind en alles wat daar bij komt kijken. Dat kan zijn het bieden van veiligheid, meehelpen in de opvoeding, kennisoverdracht, bijbrengen van waarden en normen, sociale aspecten meegeven, creatieve waarden meegeven, laten bewegen in de ruimte, etc. Meestal is een complex geheel, waarbij alle onderdelen deel uit maken van het onderwijs aan dit kind.

Maar een schoolteam heeft ook een verbinding met elkaar. We zullen elkaar helpen waar nodig, samenwerken, ondersteunen, richting bepalen, beleid maken, want we hebben immers hetzelfde doel voor ogen.

Bij een managementteam ligt dit toch iets anders. De verbinding zit hem deels in de identiteit van de scholen, in een verbinding met elkaar en in de samenwerking. In grote lijnen hebben we hetzelfde doel en een gemeenschappelijke visie. Maar de individuele scholen hebben accentverschillen, verschillende belangen, verschillende fases, verschillende problematiek en compleet verschillende invullingen.

Hoe kunnen we dan toch een team vormen?

Enerzijds is dit financieel natuurlijk noodgedwongen, anderzijds is er een loyaliteit en solidariteit zichtbaar. Je helpt elkaar als dat nodig is, maar je ziet elkaar ook weer niet elke week.

Hoe willen we teamvorming bereiken?

Op schoolniveau is dit vergelijkbaar met de voetbalvereniging. Je doet en bespreekt heel veel met elkaar. Je ziet elkaar zeer regelmatig, maar in ieder geval wekelijks. Lijnen worden uitgezet. Iedereen heeft een rol in het geheel. Er is begrip voor elkaar. Men ondersteunt elkaar.

Bij een managementteam, waarbij directeuren en een bovenschools directeur samen een team vormen is dit veel lastiger. Waar haal je dan de meerwaarde van een team vandaan? Er is een binding. Luisteren, begrip, koers uitzetten, ieder heeft een eigen rol, maar is hier sprake van een ander niveau als een schoolteam.

Waar halen we dan de kracht uit om een team te kunnen zijn?

Is dit alleen het delen met elkaar of is er meer? Zijn er voortrekkersrollen zichtbaar, bovenschoolse bijeenkomsten zoals die van intern begeleiders of die van ICT-ers, bespreken van praktische zaken die iedereen aangaat, ondersteuning en begrip? Misschien is het een sparringscentrum welke je weer terug brengt naar je eigen school.

Helder is wel:

- gelijk doel en visie

- binding door indentiteit

- ondersteuning, hulp, vraagbaak

- koers bepalen(strategisch beleidsplan)

- afspraken maken, hoe om te gaan met

- gezamenlijke richtingen verkennen (handelings gericht werken) en wegen inslaan

- de leiding is belangrijk

Laten we dan elkaar in welk team dan ook versterken. Maak gebruik van ieders kwaliteiten. Differentieer waar het kan, trek samen op waar dat moet. Dan worden er geweldige teams geformeerd! En vergeet vooral dat teamuitje niet! Want een beetje teambuilding is nodig om het team sterk te houden.

Langste Gedicht

Wat een mooi initiatief in de week van de alfabetisering. Een langste gedicht van Nederland maken, met iedereen die mee wil doen. Hele klassen, grote en kleine mensen, scholen en volksstammen doen mee. Mooi om daar kinderen mee te stimuleren om met al die woorden aan de slag te gaan en te laten zien wat er kan ontstaan. Natuurlijk heb ik ook geprobeerd om een steentje bij te dragen door wat regels uit de computer te persen en zo woorden laten verschijnen in het licht van het scherm. Prachtig aan elkaar verbonden door omarmde rijm, zodat het een geheel wordt. Getracht om een stukje van een grote gedichtentaart te maken. Met de inhoud en het recept van mijn stukje hoop ik daar ook een plekje te krijgen om letters, woorden en zinnen een kans te geven om te worden gelezen en gezien.
Maar ach, wie ben ik, dat juist mijn woorden tussen al die andere prachtige teksten geplaatst zouden worden? Het feit dat ik het heb geprobeerd, geeft mij zelfvertrouwen en kracht, welke een analfabeet moet missen. Het geeft mij een gevoel dat ik iets kan: schrijven van woorden en zinnen.
Hoe zou het zijn om niet te kunnen lezen en schrijven? Geen idee.
Wij zijn er mee grootgebracht en opgevoed. Al voorlezend, in een leesrijke omgeving, ben ik geboren als zesde kind in een gezin vol lezers, letters en boeken. Dat is een voorrecht. Je mag naar school en je kunt leren. De wereld vol woorden wordt groter en omvangrijker.
Als je dan ziet dat mijn ouders, inmiddels 86 en 88 jaar, nog steeds dagelijks letters, woorden, zinnen, artikelen en zelfs hele boeken verslinden, zie je dat dit een soort levensvoer is. Een geestelijke verrijking en verzadiging van het brein.
En dan te bedenken, dat ik als kind liever buiten speelde… maar dat heb ik nu ruimschoots ingehaald!

Jarig

Het zindert. Er is iets gaande in de school. Collega's zijn druk in de weer. Overleggen met collega's en ouders. Wie doet wat, wat gaat er gebeuren. Iedereen denkt mee. Er borrelen allerlei ideeen. Er worden schema's gemaakt. Er komt een lustrumfeestje. De school bestaat 5 jaar!
De school staat in een nieuwbouwwijk in Berkel en Rodenrijs en heeft inmiddels zo'n 125 kinderen. De school groeit en bloeit tot een gezellige open vriendelijke school met een goede sfeer. "Omzien naar elkaar" is belangrijk. Ieder kind is uniek, je mag zijn wie je bent. Dan is zo'n feestje natuurlijk heel leuk.
Net als met een aankomende verjaardag moeten er allerlei dingen worden geregeld, boodschappen worden gedaan en gezorgd worden dat iedereen het naar zijn zin heeft. Uitnodigingen gaan de deur uit en het wordt breeduit bekendgemaakt.
Een feestje op school is een feestje met veel meer mensen en kinderen, dat natuurlijk wat grootser mag worden uitgepakt en meer voorbereidingen vergt.
Toch is de vergelijking van het ene feestje en het andere feestje onvermijdelijk. Aan de vooravond van zo'n verjaardag, of dit nu op school is of thuis, voel je dezelfde vibrerende werking in de lucht, beetje regelstress, een lekkere spanning of alles wel goed loopt en een tikkeltje nerveus of een en ander goed is geregeld. Straks genieten van een feest met de lekkernijen en feestvreugde en alle mensen die bij het feest horen. Vervolgens kun je nagenieten van de foto's. Het feestje van school mag in de krant. Iedereen mag weten hoe het was, iedereen mag zien dat de school zijn feest uitbundig heeft gevierd. Alleen de foto's van mijn eigen verjaardag houd ik lekker voor mezelf!