Oranje

 Koninginnedag 2011. De Koningin viert haar verjaardag met het volk door op twee plekken op bezoek te gaan. Deze keer is Limburg aan de beurt en Weert steekt al zijn energie in een oranje tapijt door de stad, waarover de koninklijke familie(geheel compleet deze keer) waardig kan lopen en smikkelen.

Oranje. De kleur van koninklijk huis en van Nederland. Naast de rood-wit-blauwe vlag wappert een oranje wimpel. Toch was vroeger de vlag oranje-wit-blauw(oranje-blanje-bleu). Pas in 1937 werd deze officieel rood-wit-blauw, ondertekend door koningin Wilhelmina. Helemaal in stijl hebben ook wij de vlag tegen het huis aan gehangen. Nu mag het!

Oranje. Wat zegt ons de kleur oranje nog meer? Naast het glaasje ranja of de oranje bitter wordt er veel oranje verkocht. En ja, ik moet toegeven, dat ook ik al een oranje tompoes verorberd heb.

Oranje is een secundaire kleur die na menging van rood en geel tot verschillende gradaties oranje kan verschijnen. In de natuur komt het weinig voor.

De naam oranje komt uit het Spaanse naranja, wat sinaasappel betekent. Ook andere talen kennen voor deze kleur en vrucht dezelfde benaming: denk aan het Engelse orange, wat zowel oranje als sinaasappel betekent.

De kleur oranje heeft weinig betekenis, behalve dan, die van rood en geel samen. Rood is de kleur van de warmte, emotie, de liefde en gevaar(signaalkleur, zoals bij het verkeerslicht, gevaarlijke dieren en de brandweer). Ook de planeet Mars is rood. Geel daarentegen maakt alles goed: positief en stralend, warmte als het naar oranje neigt, maar ook haat als het knalgeel betreft.

Laten we van deze Oranje Dag dan ook een echte Koninginnedag maken en behouden, waarbij het oranje de boventoon mag vieren. Denkend aan emotie, liefde en een positieve uitstraling.

Vakantie of ....?

Genietend van het mooie weer, fietsend door de natuur, wandelend met de hond, luisterend naar de fluitende vogels, lezend in een boek en een blad, wat is vakantie toch heerlijk. Languit op de bank en een leuke TVserie of een spannende detective.

Vakantie. Rust. Lekker even niks doen. Niet op de klok kijken. Agenda opzij gelegd. Geen gesprekken voeren. Geen deadlines voor bepaalde af te ronden stukken.

Betekent dit, dat je niet meer aan het werk mag denken? Betekent dit, dat ik niet aan school denk? Betekent dit, dat ik alles los kan en moet laten? Betekent dit dat ik nu de boel de boel kan laten? Nee, zelfs het werk suddert in deze vakantie nog even door. Niet zo veelvuldig als in vorige vakanties, maar toch. Allereerst ben ik op Goede Vrijdag even teruggegaan om de post op de bus te doen en de planten water te geven. Ook de formatie moet geregeld worden. Collega's zijn bereid na te denken. Reacties komen dan toch binnen. Dat is niet helemaal te voorkomen. Het houdt de gelederen bezig. We houden ons brein soepel en we komen niet helemaal met allerlei nieuwe items en verrassingen terug op school.

Het moet niet zo zijn, dat we "gewoon doorwerken". Ontspanning is goed. Sterker nog: ontspannen moet! Dat kan ook makkelijk, als de zaken die ik weer geregeld heb van me af kan zetten. Prima. Snel schakelen en doorgaan in de flow van een relaxte vakantie. Met volle teugen een dagje weg. Een fietstocht organiseren. Een wandeling maken. De natuur opnieuw ontdekken. Een boek lezen. Een puzzel oplossen. Het kan allemaal. Blijf genieten van de rust, de reinheid en de regelmaat, want dat houden we het langste vol. Toch maar op tijd naar bed, het is tenslotte vakantie.

Pasen

De warmste Pasen sinds 1949. Op 24 april is deze Pasen een van de laatste in het jaar. In 2008 viel Pasen op 22 maart, een van de vroegste Pasen.

Het feest van nieuw leven, nieuw licht na deze donkere dagen. Na Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag is Pasen er een die uitbundig gevierd wordt. Het feest van het licht. Het feest van nieuw leven.

Op school hebben we een Paasviering beleefd met kinderen tussen 4 en 12. Een mooie begrijpelijke viering, waarin een tuinvrouw een zonnebloemzaadje vindt. Zo'n zaadje lijkt niet zo veel, het lijkt zelfs dood. Wanneer je het zaadje in de grond stopt en goed verzorgt, kan er een gigantisch grote zonnebloem uitgroeien. Zo'n prachtige goudgele bloem richt zich naar het warme zonlicht. Er werd gezongen en alle kinderen hadden een rol in het verhaal. Ze zien niet alleen wat er gebeurt, maar beleven ook echt concreet mee hoe een en ander is gegaan. Zo willen wij als school meegeven wat een mooi verhaal Pasen is, elk jaar weer.

Zo was er deze week een moderne Paasviering in het centrum van Gouda, waarbij een groot wit kruis door het centrum van Gouda werd gedragen en het verhaal werd nagespeeld door bekende acteurs en zangers met tussendoor moderne liederen, die daar goed inpasten.

Het Paasverhaal is namelijk voor iedereen. Zo wordt het Paasverhaal uitgedragen.

Het plein in Gouda stond stampvol. Ook deze mensen hebben het verhaal meebeleefd door er middenin te staan en mee te doen. Door te beleven hoe het kruis vervoerd werd. Door te zienkijken naar de beelden en door te luisteren naar de toepasselijke liederen.

Het lichtend vuur blijft branden, het vuur dooft nooit. Dat is Pasen.

De kinderen op school kregen allemaal een zakje zonnebloemzaadjes mee, met de tekst(uit: Kind Op Maandag):

"Doe als de zonnebloem:

keer je gezicht

naar het goddelijk leven,

het goddelijk licht."

Eens kijken of het hen is gelukt om de zonnebloemzaadjes op te kweken en te richten naar het zonlicht. Ik ben benieuwd hoe de mensen de opvoering in Gouda hebben ervaren. Weer nieuw leven, zo gaat het alsmaar door, seizoen na seizoen, jaren lang, eeuwen achter elkaar, voor altijd.

Wordt vervolgd.

Stille Zaterdag

Nadat Goede Vrijdag de meivakantie heeft ingeluid, is het doek van het grote verhaal gevallen. Duisternis. Even teruggeworpen worden op jezelf.

Met mijn zonnige kijk op de wereld spreekt duisternis me niet echt aan. Toch was Goede Vrijdag een bijzonder moment.

Ook op school hebben we deze Paasdagen, en dan bedoel ik Palmpasen, Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Paasmorgen, in een Paasviering beleefd. Met een dood zonnebloemzaadje, een tuinman en getekende en geknutselde zonnebloemen hebben we dit zichtbaar gemaakt voor de kinderen. Zo konden zij alvast zien, dat Pasen de dag is waarop het Licht weer voor altijd mag schijnen. De zonnebloem is hierin een mooi beeld, want deze richt zich naar het zonlicht. De kinderen hebben allemaal een zakje zonnebloemzaadjes meegekregen naar huis. Zouden we er nog iets van terugzien?

Stille Zaterdag is de zaterdag voor Pasen, Paaszaterdag, de zaterdag die volgt op Goede Vrijdag. Het is de laatste dag van de vastentijd en lijdensweek die voorbereidt op het christelijke paasfeest. Deze zaterdag wordt ook wel Stille Zaterdag genoemd, omdat op die dag de klokken niet luiden tot aan de Paaswake.

Stil is hier dus echt stilte. Zo eindigt ook de dienst van Goede Vrijdag. De Paaskaars wordt gedoofd en iedereen verlaat de kerk zonder muziek, in stilte.

Er zijn veel mensen, die niets met de kerk of met het Paasfeest hebben. Zij zien het misschien meer als een koppeling met de lente, waarin we het ook over nieuw leven hebben. Maar er is meer. Toch beleefd iedereen dat op zijn eigen manier.

De overeenkomst moet mensen met elkaar binden, zodat we open staan voor elkaar en elkaar even de warmte gunnen. Verbondenheid, samen met allen die je dierbaar zijn.

Voor nu:Eventjes rust. Voor straks: Vrolijk Pasen!

Goede Vrijdag

De eerste dag van de meivakantie is meteen een Goede, het is namelijk Goede Vrijdag. Het weer werkt ook nog eens goed mee en we kunnen ons bezinnen op rust en de betekenis van Goede Vrijdag.

Rust is na een drukke periode op school, de studie en in het gezin altijd welkom. Even tot rust komen en languit uitblazen.

Tegelijkertijd komt het verhaal van Jezus, die zijn Zijn leven heeft gegeven voor onze zonden langs. Een verhaal dat met de paplepel is ingegoten en nog steeds voor een bepaalde rust zorgt. Er is Iemand die over ons waakt en die zorgt dat het goed komt, die je leert om dingen een plek te geven en troost biedt. Iemand bij wie je altijd jouw verhaal kwijt kunt. Iemand die voor ons sterft.
Deze dubbele gedachte geeft de meivakantie een diepere inhoud. Intussen kunnen we genieten van de stralende zon, de vrolijk gekleurde bloemen, de uitlopende bomen en van de dagen die langer worden en meer licht geven. Nieuw leven en nieuw licht laat de positieve energie stromen en geeft ons kracht om verder te gaan op de ingeslagen weg.
We wachten op Pasen, waarin Jezus opstaat. Zo kunnen wij ook opstaan, opnieuw beginnen en genieten van de mooie dingen op deze wereld.

Enthousiasme

Wat is enthousiasme? Hoe kan iemand enthousiast worden of uitstralen? Is enthousiasme te leren? Waaruit haal ik mijn enthousiasme? Enthousiasme is een gemoedstoestand waarbij men zich levendig en uitgelaten gedraagt en een grote geestdrift, gedrevenheid en motivatie voor iets of iemand vertoont. In het onderwijs is enthousiasme eigenlijk onmisbaar. Enthousiasme heb je nodig om ergens vol in op te gaan, om de wil uit te dragen, dat het lukt, om dingen over te dragen aan anderen, de kinderen, waar je het voor doet. Enthousiasme is misschien wel de inspiratie, de kracht om datgene te doen waarvoor je wilt gaan, waar je naar toe wilt en wat je dus wilt bereiken. Nadat je iets hebt bereikt, geeft dat weer een kick en nieuwe (positieve) energie om weer enthousiast te worden of te blijven om door te gaan. Maar hoe kun je nu leren om ergens enthousiast voor te worden. Kun je motivatie en gedrevenheid aanleren? Het heeft te maken met een stukje positieve energie die je ergens uithaalt. Waaruit kun je in het onderwijs die positieve energie halen? Eigenlijk kan dat uit een heleboel dingen. In de onderwijswereld en ook via Twitter, zie ik allemaal enthousiaste onderwijsmensen voorbijkomen, die hun enthousiasme halen uit het contact met kinderen, een gave les die ze hebben bedacht, leuke foto's of films die ze hebben gemaakt, uit iets dat is gelukt en zo zijn er nog veel dingen te noemen. Mensen hebben zin om er iets van te maken. En mensen kunnen genieten van die mooie momenten. Misschien moeten we de vraag andersom stellen. Wanneer zijn mensen niet enthousiast? Komt dat door invloed van buitenaf? Komt het door wat ze hebben meegemaakt? Komt het doordat wat ze moeten doen te zwaar is? Komt dit omdat hun gemoedstoestand niet goed is? Het heeft te maken met een goede balans tussen de dingen die je leuk vindt, wat energie oplevert en dingen die dingen die minder leuk zijn, maar wel moeten. Waar haal je de energie uit om het voor jezelf leuk en boeiend te houden? Dat is de kunst. Is dat te leren? Nee, maar je kunt er wel aan werken door te oefenen en dat te doen waar jij energie uit haalt. Ook al zijn de omgevingsfactoren wel eens niet optimaal, je kunt toch weer die kracht eruit halen die jou weer verder brengen. Leer genieten van de kleine dingen. Het is geen antwoord op de vraag of je enthousiasme kunt leren, misschien moet je het soms gewoon proberen te doen.