In navolging van de blogs over "Gezocht: meisjes m/v" en "Jongens" gaan we nu eens kijken naar de vaders. Welke rol spelen de vaders als het gaat om onze jongens?Volgens Ferry Haan, opinieschrijver van de Volkskrant schrijft: "Jongens falen op school, omdat de vaders falen als opvoeder. Vader is een maatje en stimuleert zijn zoon in de verkeerde richting. 'Vaders stellen geen grenzen'." Maar dit is toch wel wat kort door de bocht.
Als dit al zo is, dan doen ook de moeders een duit in het zakje door die grenzen niet duidelijk te stellen (zie zijn verhaal over de moeder in de supermarkt), de omgeving, die niet reageert, de school die duidelijke grenzen moet stellen, werkende ouders die vaak niet thuis zijn, de omgang met jongens, de onderwijsbehoefte van jongens die een andere aanpak vragen, etc. etc. Het blijven allemaal generaliserende argumenten, want bij iedere vader, moeder, jongen en meisje zal het weer anders uitpakken.
De vraag is ook niet zo zeer wie de schuld moet krijgen, maar hoe lossen we dit probleem op. Enkele mogelijkheden(kunnen ook voor meisjes gelden):
- een voorbeeldfiguur (voor jongens: vader, oom, meester, buurman, ...)
- een andere jongensachtige aanpak (let op waar jongens behoefte aan hebben)
- actieve houding (jongens zijn veelal wat lijfelijker)
- gebruik de computer (de meeste jongens hebben wat met computers, je kunt ze zo vaak beter bereiken)
- verdiepen in hun achtergronden (wat gaat er om in deze jongens om?)- het scheppen van een duidelijke wereld (met grenzen ja)
Er kunnen nog meer dingen worden bedacht om de omgang met (drukke) jongens te verbeteren en daarbij hun leerresultaten op te krikken. Het gaat erom, dat niet alles zomaar is op te lossen, ieder kind is uniek.
Iedere volwassene zal zich moeten verdiepen in kinderen en jong volwassenen, zelfs in iedere medemens. Vraag je af waarom mensen zo doen en denk vanuit de mogelijkheden van ieder mens. Daarmee kom je verder en dichter bij oplossingen.
