#Dag3 Creativiteit - buiten de comfortzone
Een prachtige deugd waarin evenzoveel na moest denken. Enerzijds heb ik er een boel van. Ik ben creatief met woorden, met wol en katoen, met potlood en pen, met fotografie, ontdekkend leren etc.
Anderzijds houd ik van zekerheden en blijf ik in mijn comfortzone vast zitten. In een wereld waarin verwachtingen zijn waar je aan wilt voldoen. Veiligheid. Of schijnveiligheid? Kijk maar naar bijvoorbeeld waar wij wonen, werken, leven en kleren die we dragen. Het is voorspelbaar en we blijven binnen een bepaalde cirkel. Alsof we in een eierschaal zitten.
Nu heb ik de eerste barstjes in die eierschaal gemaakt door werk te zoeken buiten de directe omgeving (gewoon een uur hier vandaan) én werk gekozen waar ik weer gelukkig van wordt, dat meer bij mij past (al blijft de passie voor onderwijs aanwezig). Meer naar waar ik ooit voor heb gekozen.
In die creativiteit ben ik veel minder goed. En dan kan ik weer leren van onze kinderen, een generatie die gewoon een wereldreis gaat maken. Ik heb dat nooit gedurfd.
Nu stap ik uit die comfortzone en sla een andere weg in. Tijdens een wandeling in het bos durf ik dat wel. Tijdens onze vakantie niet boeken en zien waar we terecht komen ook. Deze stap is ingrijpender. Ik ga deze creativiteit ontdekken en tot de zomer op een camping wonen. Voor de zekerheid houden we het huis in Zoetermeer aan, dat dan weer wel. Stapje voor stapje. We gaan zien wat het brengt. Op weg naar een niet uitgestippelde toekomst.
In vergelijking met de mensen in Oekraïne is dit natuurlijk alsnog een bepaalde zekerheid. Werk, een woonplek, achtervang. Wat hebben zij als je gedwongen huis en haard moet verlaten? Kunnen zij hun creativiteit of die van hun medemens inzetten om een nieuw bestaan op te bouwen? Ik hoop voor hen dat er een stuk veiligheid en vertrouwen terugkomt, iets waar wij veel van hebben.
