De vakantie is weer voorbij en maandag mogen we weer aan het werk. Mogen ja, want eigenlijk ben ik bevoorrecht met het werken in deze baan.Laatst was ik in groep 1/2a. Op het moment dat de kinderen hun eten en drinken mochten pakken en dit onder hun stoel zetten, pakte ik zelf een pakje uit mijn tas. Een pakje gevuld met 'goedemorgen', een lekker zuiveldrankje van een bepaald merk, zette ik netjes onder mijn stoel. Als juf moet je het goede voorbeeld geven. De kleuters, die bezig zijn met letters, vertel ik wat er op het pakje staat. Goe-de-mor-gen. Ze proberen bekende letters te zoeken en giebelen om het woord goedemorgen. We maken er grapjes over en zeggen goedemorgen tegen elkaar en tegen het pakje.
Vooral aan jonge kinderen kun je 'gedag zeggen' en 'goedemorgen wensen' leren. Door het nu ook te laten zien in de klas, het woord bewust voor te lezen, letters te benadrukken, begint het nog meer te leven. Letters krijgen klanken en andersom. Deze kinderen wordt meteen een fonemisch bewustzijn bijgebracht, heel spelenderwijs.
Nu probeer ik elke morgen bij de deur van de hoofdingang van de school te staan, ouders en kinderen te verwelkomen en hun goedemorgen te wensen. Het leuke bij het zeggen van "goedemorgen" is, dat dit niet alleen een vriendelijk gebaar is, maar ik meteen contact kan maken met de kinderen en de ouders. Een kort praatje, het noemen van de namen van de kinderen(ik ken nu echt 95% bij naam), openstaan voor een vraag, aanspreekpunt als iemand iets kwijt wil, aansporing als we ergens ouders voor nodig hebben en ga zo
maar door. Het mooie van dit contactpunt is, dat je ook daadwerkelijk de school open kunt stellen, even een grapje kunt maken of even iemand een hart onder de riem kunt steken.
Nu probeer ik elke morgen bij de deur van de hoofdingang van de school te staan, ouders en kinderen te verwelkomen en hun goedemorgen te wensen. Het leuke bij het zeggen van "goedemorgen" is, dat dit niet alleen een vriendelijk gebaar is, maar ik meteen contact kan maken met de kinderen en de ouders. Een kort praatje, het noemen van de namen van de kinderen(ik ken nu echt 95% bij naam), openstaan voor een vraag, aanspreekpunt als iemand iets kwijt wil, aansporing als we ergens ouders voor nodig hebben en ga zo
maar door. Het mooie van dit contactpunt is, dat je ook daadwerkelijk de school open kunt stellen, even een grapje kunt maken of even iemand een hart onder de riem kunt steken.Als school ben je zo niet alleen een leerinstituut, maar bied je ook een veilige omgeving, een open cultuur, opvoedkundige staaltjes of een sociaal emotionele kant van de mensen. Kortom, mensen en kinderen als totale individuen te benaderen. En goed voorbeeld doet goed volgen.
Dan is het "goedemorgen" wensen dus minstens zo belangrijk als het woord "goedemorgen" aan te leren. Een beetje gezonde reclame nemen we dan maar op de koop toe.

Hallo Hanneke,
BeantwoordenVerwijderenTijdens de kanjertraining leerde ik dat je elkaar tijdens het goedemorgen wensen ook heel bewust aan kunt kijken. Het gaat dan om echt zien, gezien worden, gezien zijn door elkaar. Sindsdien heeft het elkaar begroeten voor mij zo'n extra waarde gekregen...Heel erg bewust even bij de ander zijn. Daar dacht ik gelijk aan toen ik dit stukje las. Veel werkplezier weer!