On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







zondag 3 juni 2012

Expertise behouden

Met de crisis nog in volle gang, zie je links en rechts mensen om je heen, die hun baan verliezen. Leek het aanvankelijk wel mee te vallen, zie je vooral mensen tussen de 50 en de 60 jaar ineens zonder werk zitten. Dat is jammer, want deze leeftijdsgroep heeft een berg ervaring!

In onderwijsland valt het misschien nog mee, al zijn er ook krimpregio's en verplichte mobiliteit. De vaste grond begint te trillen onder de voeten van menige leerkracht of andere mensen in het onderwijs. Iedereen zal het in meer of mindere mate voelen. De crisis. Als je je baan kunt behouden, merk je het wel in het budget, investeringen of anderszins.
Toch is onderwijs wel de plek om te investeren. Dit is de plek om mensen op te leiden tot volwaardige mensen, die mee kunnen denken en doen in de maatschappij. De plek waar de nieuwe ministers worden ontwikkeld.
Blij zijn we natuurlijk met het opschorten van de bezuinigingen op Passend Onderwijs. Maar dit is tijdelijk. Uitstel van executie. Als er bezuinigd moet worden, en dat zal moeten, doe dit dan bij iedereen. Laat alle salarissen bevriezen. Gelijke monniken, gelijke kappen. Pak niet een bepaalde groep, maar verdeel dit over iedereen. Zo kunnen we de pijn misschien voor anderen verzachten.
In elk beroep zal eens bekeken moeten worden welke dingen nu echt nodig zijn en welke zaken overbodig lijken en misschien later ook blijken. Niet een bepaalde groep beetpakken.
Het is belangrijk voor iedereen, dat de zingeving van het bestaan behouden blijft. Werkgelegenheid geeft een stuk zingeving. Hoe kunnen we het zover krijgen dat we de mensen met de meeste ervaring behouden in bijvoorbeeld onderwijs.
Het is algemeen bekend dat zo'n 85% van het budget van het onderwijs opgaat aan personeelskosten. Logisch dat men dan als eerste zal bezuinigen op personeel. Niet de meest slimmem keuze. Maar is er een oplossing?
Hoe kunnen we nu toch de expertise van het onderwijs, waarin is geinvesteerd vasthouden, opnieuw gebruiken en niet weggooien.
Misschien is er een mogelijkheid om gebruik te maken van een van de volgende aspecten:
- schoolbegeleidingsdiensten
- coaches
- stagebegeleiders
- contactpersonen van PABO's
- artikelschrijvers
- methodeschrijvers
- kwaliteitsverbeteraars
- onderzoeker op opbrengsten
En wellicht zijn er nog meer mogelijkheden. Zo kun je jouw expertise weer gebruiken. Zo heeft jouw invulling weer zin en zo houden we de kwaliteit vast. Menswaardig en zinvol. Misschien iets voor de volgende minister van onderwijs?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor uw reactie!