Het gaat hier over 100 leerlingen op een school.
Toen ik begon met werken in 1985 kwam ik terecht op een school in de binnenstad van Delft. De school had het ene jaar 98 leerlingen, het andere jaar 102. Na twee jaar onder de 100 leerlingen te zitten, dreigde er een sluiting. Wanneer een school een derde jaar onder de 100 leerlingen zou zitten, moest de school dicht.
Een reddende engel bracht ons een gezin met 4 kinderen, die in Delft kwamen wonen. Het bestaansrecht was weer veilig. Sindsdien is het alleen maar bergopwaarts gegaan. De school heeft inmiddels 15 groepen en groeit en bloeit.
De school waar ik nu werk had twee en half jaar geleden, toen ik daar startte, om en nabij de 100 leerlingen. Regelmatig werd geroepen, dat wij onder de opheffingsnorm zaten. Nu is dat probleem er helemaal niet, als je aangesloten bent bij een vereniging of stichting, waar meerdere scholen onder vallen. Inmiddels stijgt het leerlingenaantal goed.
Vandaag kwam de POraad met een advies over de hoeveelheid krimpscholen en de magische grens van 100. In 2019 moeten scholen minimaal 100 leerlingen hebben, zo luidde het advies.
Enerzijds is dit begrijpelijk, kleine scholen kosten veel geld. Anderzijds moet je er niet aan denken dat kinderen 30 km verderop naar een basisschool zouden moeten. Natuurlijk moet hierover nog verder nagedacht worden. Het argument van meer zwakke scholen onder (te) kleine scholen houdt natuurlijk niet als jouw school gewoon goed draait. Maar wellicht zijn er oplossingen te bedenken om te fuseren.
Als er binnen een dorp meerdere scholen zijn, lijkt fusie een goede oplossing, maar iedere school heeft zijn eigen visie en missie, uitgangspunt, soort onderwijs, identiteit, en noem maar op. Dat is niet zomaar samengevoegd.
Er kan wel worden samengewerkt en meer geprofiteerd van elkaar binnen een kleine gemeenschap.
Feit blijft, dat kleine scholen in verhouding veel geld kosten, veel moeten investeren, meer druk voor leerkrachten zullen ervaren, meer verwachten van de leerkracht die meerdere groepen tegelijk moet managen.
Er is geen kant en klaar antwoord te geven op de magische grens van 100 leerlingen. Of misschien wel 80 leerlingen? Er zullen allerlei reële afwegingen moeten komen. Eerst dromen, dan realistisch bekijken, mogelijkheden en opties onderzoeken en dan komen tot actie.
Ik hoop dat ze daarbij het kind niet zullen vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Bedankt voor uw reactie!