Schoolreisje

Maanden van te voren wordt het schoolreisje tot in de puntjes voorbereid. Weken van te voren worden de nieuwsbrieven met alle informatie meegegeven en de laatste schoolshirts verkocht.

Ik heb een aantal weken daarvoor nog een overleg met de groepsleerkracht, een ambulant begeleider en de moeder van een kind uit groep 5. Deze jongen heeft diplegie (=verlamming aan beide kanten van het lichaam, bijvoorbeeld aan beide benen, zoals dit kind). In overleg met moeder gaan we proberen of hij toch meekan met schoolreis. Ik zal zorgdragen voor hem tijdens de schoolreis, want ik ga als IB-er/ADVleerkracht van deze groep mee met groep 5. In eerste instantie lukt het niet. De dag is te lang en hij gaat toch maar niet mee. Dan dient zich een andere moeder aan, die hem tussen de middag wel wil ophalen, zij werkt daar toch in de buurt. Fantastisch! Dan te bedenken dat deze bereidwillige moeder zelf in een rolstoel zit! Nadat dit bijna rond is, zegt de vader van de jongen, dat hij natuurlijk ook iets eerder vrij kan nemen van zijn werk en hem graag zelf op komt halen.

Rolstoel en jongen gaan mee met de heenreis. In de buurt blijvend en hem in de gaten houdend, zie ik een stralend gezicht van een jongen die met volle teugen geniet van zijn eigen mogelijkheden. Als hij in de lucht wil fietsen, heb ik even mijn bedenkingen, maar hij niet! Het gaat dan wel niet zo snel, maar hij komt er wel. Heel makkelijk springt hij zelf in de rolstoel en rolt hem verder. In een draaiton. Op een bootje met de meester. Midgetgolven met een groepje kinderen. Hij heeft een gouden morgen! Om half 1 zeg ik hem, dat we naar de uitgang moeten. Zijn vader zal daar op hem wachten.

"He, moeten we nu al weg?" "Ja, maar jij hebt wel mooi dit stukje kunnen meedoen! Leuk he?"

Weer wordt de vraag beantwoord met een vrolijk snoetje. Wachtend op zijn vader praten we nog even na. Hoeveel moet je al leren in zo'n situatie op deze leeftijd? Geweldig om te zien, hoe hij hier mee omgaat. Het doet mij denken aan mijn oudste broer, die als kind van 5 kinderverlamming kreeg en natuurlijk ook allerlei aanpassingen tegenkwam. Aangezien hij 13 jaar ouder was dan dat ik ben, heb ik zijn beginjaren nooit meegemaakt.

Zijn vader pikt hem op. We bespreken deze geweldige dag en dan zwaai ik hem uit.

's Middags was een relaxte middag. De dag was geslaagd. Mede doordat iedereen op zijn manier mee kon doen. Is dit al een beetje passend onderwijs? Wat het ook is, het gezicht van zo'n blij kind is het dubbel en dwars waard!