Natuur en techniek

Naast het werk van IB-er(3 dagen), is het leuk om ook het contact met de kinderen bij te houden. Zo val je af en toe in in een groep en werd ik al de juf van de 'denkwolkjes' genoemd door een kind uit groep 7. Het flitsen met de kinderen van groep 3 geeft een speciale band. Een dagje invallen in complexe groep 5 geeft een beeld van de kinderen in die groep.
Nu ik op de nieuwe school sinds januari 2010 4 dagen werk, heb ik tijdelijk voor 1 dag een groep 6 onder mijn hoede. Dat heeft zo zijn voordelen. Je leert de kinderen van de school kennen. Het is goed om in de schoenen van een leerkracht te staan, waardoor je die leerkracht weer beter kunt begrijpen. Daarnaast is het handig om wat meer thuis te geraken in de methodes van de school.

Zo werd het mijn taak om begrijpend lezen en Natuur-Techniek te geven, naast en het gebruikelijk taal, lezen en rekenen. Rekenen was een voor mij bekende methode, taal was een vernieuwde versie, begrijpend lezen was onbekend, maar vooral natuur-techniek was een voor mij geheel onbekend terrein.

De natuur-techniek-methode "Natuniek" was voor mij helemaal nieuw en opende een nieuwe wereld. Wat een leuke gevarieerde methode, waar je met wat extra's erg leuke lessen mee kunt geven. Voor mij was het hoofdstuk over tandwielen aan de beurt. M.b.v. de jongens thuis die wat K'nex met tandwielen voor mij in elkaar hebben gezet, was het leuk om te kunnen laten zien hoe het werkte. Hoe een klein tandwiel vaker ronddraait dan een grote. Hoe de fietsversnelling werkt en hoe vaak je tandwielen tegenkomt in het dagelijks leven (wekker, blikopener, muziekdoosje, anker, sluis, etc.). Leerzaam voor de kinderen en ook voor de leerkracht weer leuk om er iets van te maken. En niet te vergeten de filmpjes op schoolbank.nl/beeldbank, waarbij veel onderwerpen, zoals ook tandwielen, goed te laten zien zijn op een digibord.

Gelukkig

Met zo'n gele rups door een wit landschap zjoef ik van station naar station. Met twee keer overstappen, een gratis kop koffie en hele koude voeten, glibber ik naar De Reehorst in Ede-Wageningen, alwaar een bijeenkomst is van de LBiB en de LBaB, de landelijke vereniging van IB-er en AB-ers, genaamd "Beter Begeleiden". Als IB-er kom ik nog een enkele andere bekende IB-er tegen, horen we middels een plenaire bijeenkomst en twee workshops over groepsplan, groepshandelingsplan, groepsoverzicht, groepsdocument en ook over het begeleiden van collega's. Allemaal leerzaam en nuttig. De middag eindigde in een film over de Japanse les, waarin een Japanse meester d.m.v. emoties de kinderen heel veel meegaf om met hun emoties en gebeurtenissen om te gaan en gelukkige mensen te worden. Dat was een mooie afsluiting van een dag vol geregel, wordt gelukkig!

Een creatieve winter.

Nu ik vanaf januari weer één dag per week in een groep 6 een klas mag overnemen en er 'knutselen' op het programma staat, begint de creativiteit weer te kriebelen. Op de vrijdag wordt er ook wekelijks een handvaardigheidsles van mij verwacht. Na de eerste keer schaatsen te hebben gevouwen en zelf de ijzers en de veters hebben laten knutselen, zit ik nu te denken aan een wintercircuit. De klas wordt in groepen verdeeld en elke groep krijgt een andere opdracht. De week erop rouleert het. Het voordeel zit hem in 1x iets bedenken voor langere tijd en een moeilijke opdracht met een kleinere groep kinderen te kunnen realiseren. Ik zit er alleen mee, dat ik dan niet te veel verschillende opdrachten moet bedenken, anders is de sneeuw weg, vriest het niet meer en is de winter nagenoeg voorbij. Drie groepen dan maar, dan kan ik nog drie weken werken aan het thema "winter". Sneeuwsterren knippen en iets met dieren in de winter voor op het raam, een tekening op zwart papier met wit potlood en het maken van een skier van een wcrolletje en muizentrapjes.

Na de afgelopen week ook een aantal andere klassen van binnen te hebben gezien en begeleid, wil ik me deze komende week richten op de klussen van het IBwerk en deze groep 6. Dat houdt het overzichtelijk en daardoor blijft er plezier in het werk. Want dat laatste... dat is er nog steeds! Zeker als je weer eventjes lekker de creatieve kant kan benutten. Mmmmm.

Binnen is het warm

Zeg, worden wij te oud?

Het is nog steeds zo koud

Maar wij zitten arm in arm

Van binnen is het warm

Het vriest en er valt sneeuw

de wind is koud en guur

Ik ril en ik geeuw

Warmte binnen de muur

Wanneer de winter verder gaat

En hier de warmte aan staat

Dan kunnen wij ons weer bezinnen

Het is warm en veilig hier binnen

Een fijn huis en lieve mensen

Dat is toch wat iedereen zou wensen?

Flexibel?

Deze eerste week in 2010 begon ik met een dag Interne Begeleiding op maandag, waarop de groepsleerkracht van groep 4 even naar de dokter moest. Of ik even groep 4 wilde overnemen. Prima. Stukje rekenen, even voorlezen, na de pauze met schrijven beginnen, maar daar was de juf weer terug. Alsnog even flitsen bij groep 3, zoals ik elke ochtend doe.
's Middags op de vergadering deel ik mee aan de collega's, dat ik op vrijdag extra kom werken (naast maandag, dinsdag en donderdag)hier op school in groep 6c.
Dinsdagmorgen was de ambulant begeleider voor cluster 4 in school en had een afspraak met de leerkracht van groep 7 en de ouder van een kind uit die groep 7. Zo begon ik met vertellen uit Kind Op Maandag en zingen in groep 7, gevolgd door een rekenles over breuken. Mmmm, eigenlijk wel leuk. Daarna kon ik de negen kinderen uit de twee groepen 3 uit de klas halen en met hen de aangeleerde letters flitsen.
Tussen de middag een gesprek met de ambulant begeleider van cluster 2 en de leerkracht van groep 1/2 over een kind uit groep 2 met een motorische ontwikkelingsachterstand.
's Middags een onderdeel van de TAKtoets (passieve woordenschat) afnemen bij twee zwakke kinderen uit groep 1. Tring, mijn mobiel rinkelt in mijn broekzak. Zal ik hem opnemen? Even kijken. Onbekend nummer. "Met Hanneke." Directeur aan de lijn. Of ik de volgende dag(woensdag) in groep 5 kan invallen. Uhm. "Neem donderdag vrij", zegt hij nog. Het moet eventjes landen. "Donderdagmiddag heb ik leescursus dyslexiecoach in Gouda, dus dan kan ik de donderdagochtend omruilen voor de woensdagochtend." Om de school uit de brand te helpen, zeg ik "ja". Het gaat natuurlijk wel ten koste van IBtijd. Na de afname van het toetsonderdeel loop ik terug naar het hoofdgebouw. De concierge vertelt me dat de directeur heeft gebeld. "Ja hoor, ik heb hem al gesproken."
Na de verwerking van de toetsonderdelen, wat paperassen opruimen in de dossiers, HP's in de handelingsplannenmap gedaan te hebben, ga ik naar de juf van groep 5 om de informatie door te geven. Na schooltijd - het is pas dinsdag - ga ik eerst naar groep 5 om te luisteren wat ik op woensdag ga doen. Met de parallelcollega van groep 5 afgesproken wat we met de gym gaan doen. En... natuurlijk even goed luisteren waar de gymzaal precies is, want ook dat wist ik niet...:). Vervolgens ga ik naar groep 6c, om te luisteren wat ik op de vrijdagen ga doen de komende tijd. Allerlei computerprogramma's flitsen voorbij.
Woensdag begint in groep 5 een dubbele gymles. Samen met de parallelcollega zijn we voor achten in de gymzaal. De gymleerkracht, die normaalgesproken 1 deel doet is wegens een voetoperatie even uit de running. We hebben twee zalen. De ene zaal slagbal, de andere zaal 3 onderdelen klaarzetten. De kinderen druppelen binnen. Even duimen en schrap zetten, want dit is niet de makkelijkste groep.
Na twee goede lessen, met de bekende kinderen, die zichzelf eventjes van de niet-gewenste kant laten zien, zijn we terug op school, vieren we nog een verjaardag, hebben we een bijbelverhaal, gaan we lekker wegen tijdens de rekenles, hebben we een alfabetische taalles en is er vervolgens nog een kwartiertje over om een quiz te doen.
Mijn kopje terugbrengend naar de keuken komt de collega van groep 4 met een IBvraag. "Ga je al naar huis." "Bijna"(want ik moet vanmiddag ook nog naar een condoleance bezoek)"Is het dringend?" "Ja, ik heb een gesprek met ouders gepland na de kerst, waar ik eerst even met jou over wil praten, kan dat deze week?" "Ben er vrijdag pas weer", waarop de directeur zegt: "maar dan heeft ze een klas."(heel goed, want ik moet de dingen gescheiden houden). "Anders zet ik het even op papier" "Ja, zet het maar op de mail, dan komt het wel goed"
Het is nu woensdagavond, morgenmiddag de leescursus en vrijdag groep 6 en dan een prettig lang weekend.
Flexibel? Tja, maar je moet er niet geschuffeld van worden, de dingen gescheiden houden en het mag niet ten koste gaan van Interne Begeleiding. Maar af en toe moet kunnen en het is nog leuk ook!

Meer taal, rekenen en lezen, maar...

In de media wordt steeds geroepen dat er meer aandacht moet zijn voor taal, rekenen en lezen. Ouders geven aan, dat een docent/leerkracht streng moet zijn, dat dat zelfs belangrijker is dan een goede band met de leerkracht. Maar wacht even. Ik snap als geen ander dat het heel goed is om het taal- en rekenniveau op te krikken. Met name het lezen is van essentieel belang om kinderen goed verder te helpen. Lezen heb je dagelijks nodig. Een maatschappelijk belang. Denk alleen al aan "de kleine lettertjes". Maar, is het niet minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker om te zorgen dat een kind goed in zijn vel zit, je begrip toont als er in zijn/haar omgeving iets is gebeurd en vooral veel complimenten geeft? Ik denk het wel.

Regelmatig lees ik de blogs van mijn lieve vriendin Esmeralda, die een enorm leuk filmpje heeft geplaatst in een van haar blogs in december (zie: http://avafit.blogspot.com/2009/12/feel-good-movie.html). Hierin blijkt maar weer dat het geven van complimenten tot betere werk- en leerresultaten leidt. En dat is nu juist de bedoeling, zeker op de veilige basisschool, maar ik denk ook nog op de breder georiënteerde middelbare school. Waardering van mensen geeft een goed gevoel. Een gevoel van "smile", een gevoel van "ik kan de wereld aan", een goed zelfvertrouwen, een positief zelfbeeld. Dat is het allerbelangrijkst. Vervolgens moet er wel een effectieve leeromgeving worden geschapen met een minimaal aantal lesuren op het gebied van taal, rekenen en lezen. Zwakke kinderen moeten zelfs, zo zegt o.a. Kees Vernooy, minimaal een uur extra effectieve leesinstructie krijgen.

Maar laten we asjeblieft de sociaal-emotionele voorwaarden niet vergeten of in een hoek plaatsen, waar die niet hoort. Dus deel dagelijks een compliment uit naar minimaal 3 mensen die u tegenkomt. Verbeter de wereld, begin bij uzelf! U zult zien, dat u bergen kunt verzetten en de ander ook.

1 januari 2010

Waarom begint zo'n jaar altijd een beetje stoned? Gisteravond en vannacht natuurlijk te laat gemaakt, maar niet eens alcohol gedronken. O, nee, dat is niet waar, ik heb een slokje geproefd van de champagne van mijn echtgenoot. Brrrr, nee, geef me dan maar de kinderchampagne van de HEMA, die ook onze (toch al) grote kinderen drinken.

Oliebollen en appelbeignets, stukje stokbrood, noten, en de hele mikmak, waarvan we toch weer te veel in huis hadden gehaald opgesmikkeld en voor de liefhebber nog wat over.

Iedereen weer veilig en ongedeerd thuis, de een wat doorgezakter dan de ander, de derde met een rugzak minder en zijn roes(misschien?) uitslapende.

The Pirats of the Caribbean galmen en schitterden op de breedbeeldtelevisie. Blijft altijd weer leuk. Voor alle leeftijden geschikt.

Spikkel is gewoon weer buiten geweest, heerlijk rustig, alles gedaan. Ze is weer helemaal de oude. Heerlijk.

Bijkomend van een lekkere kerstvakantie staat het nieuwe jaar weer voor ons. Een jaar waarin er weer het een en ander staat te gebeuren. Een jaar waarin dingen worden verwacht, verzwegen, maar ook dingen om van te genieten. Laten we met het laatste maar beginnen. Dan ga ik zo eerst mijn boek uitlezen.

31 december 2009

Zo'n laatste dag van het jaar, eigenlijk een gewone donderdag in de kerstvakantie, is toch wel een beetje speciaal. Al was het alleen al vanwege de hoeveelheid oliebollen en appelbeignets die we nu in huis hebben en klaar liggen om opgewarmd en opgegeten te worden.

De laatste boodschappen in huis gehaald.

De kinderen zijn buiten geweest met hun pakketjes vuurwerk in de hoop dat er voor vanavond nog iets over is om dan ook nog af te steken. Zo niet, ook goed.

Manlief ligt met kiespijn op bed. Die zullen we zo eens wakker maken voor een stokbroodje gezond en een sausijzenbroodje.

Spikkel ligt ver weggekropen onder de computer om vooral maar niet naar buiten te hoeven. Arm beest. Vanmorgen is hij uit geweest en heeft nog wat gedaan. Vanmiddag wilde hij niet eens mee, heeft de hele weg getrokken aan de riem en wilde zo snel mogelijk terug naar huis, terug naar een veilig plekje. Onder de tafel, onder de computer of onder in de kast bij zoonlief.

Het is Oud jaar 2009. En zo verstrijkt de tijd, om nu nog minder dan 6 uur te gaan voor een nieuwe dag, een nieuwe maand, een nieuw jaar. Een nieuwe tijd om onze schouders er weer onder te zetten en verder te gaan. Nieuwe dingen meemaken, mooie gebeurtenissen beleven, soms genieten, soms even stilstaan. Het leven gaat door en we nemen het zoals het is, maar doen wel wat we kunnen om er een goede draai aan te geven. Op naar 2010! En maar zien wat het ons brengt, maar ook: werk aan de winkel!

Knallen

Het is 30 december en de knallen vliegen om je oren. Natuurlijk kunnen de jongeren het niet laten om al vuurwerk af te steken, zeker als je ziet wat er allemaal over de toonbanken gaat. Het moet toch op!

Ook de jongens (en meisje!) hier thuis hebben natuurlijk hun nodige portie gehaald, al moet ik zeggen, dat het een bescheiden portie is. Ik zie ze er nog niet mee rommelen buiten zoals eerdere jaren. Tja, ze moeten het zelf betalen van hun eigen zakgeld, ik betaal niet mee aan die rommel. Sterretjes, OK! Vuurwerk? Nee!

Voor Spikkel, de kruising Friese Stabij hier in huis zijn deze dagen vreselijk. Vanmorgen ging het uitlaten nog relaxed, maar vanmiddag wilde ze buiten al niks meer doen en steeds al rechtsomkeer naar huis terug. Arm beest. Benieuwd hoe het morgen zal gaan. Voor haar is het weer heerlijk als het 1 januari overdag is en de meeste knallen weer zijn verdwenen.

Andere knallen van Oud & Nieuw zijn natuurlijk de vele champagneflessen die ontkurkt worden. Tja, ik ben geen liefhebber van vuurwerk, maar ook niet van champagne. Is mijn Oud & Nieuw wel leuk dan? Tuurlijk. Nog genoeg andere lekkernijen die de tong strelen: oliebollen, appelbeignets, salade, stokbrood, kruidenboter, sausijzenbroodjes, worstenbroodjes, Spa fruit, mmmmmm. En verder genieten van de mensen, de kinderen en de dieren om ons heen. Een gezelschapsspel, een leuke cabaretier, etc. etc. Wij hoeven ons niet te vervelen, en luiden het nieuwe jaar vol genot in... zonder knallen.

Een nieuw jaar

Op de rand van Oud en Nieuw, zie ik weer een nieuw blanco jaar voor me. Het jaar 2010. Een jaar waarin nog geen voetstap is gezet. Het is nog zo vers, dat niemand hier ook nog maar iets in heeft gedaan. Zo vers als pasgevallen sneeuw.

Of toch? De agenda begint al vol te raken in januari, de planningen staan er al en de plannen zijn dus al gemaakt. Wat komt er van terecht? Wat gaat dit nieuwe jaar ons weer brengen?

Verjaardagen genoeg in januari, werkplannen liggen klaar, het gezin gaat door met al haar beslommeringen, wij gaan door met wat ons goed dunkt. Wat zal de toekomst ons weer brengen? Welke verrassingen staan ons te wachten? Welke onzekerheden komen op ons pad? Hoe gaan wij aan al die gebeurtenissen weer een goede draai geven? Hoe gaan wij om met broze ouders? Wat kunnen we verwachten van onze kinderen en hun toekomst? Op welke manier kunnen we daar nog enige invloed op uitoefenen?

Hoe positief ik soms ook kan zijn, zo somber wordt het soms ook in donkere dagen, waarbij ik bergen zie in plaats van zonnige oorden. Maar kop op. Zo is het weer genoeg. Het is kerstvakantie en dan ga ik altijd wat meer denken en misschien soms ook wat piekeren. Ik merk dit ook in de dromen 's nachts. Soms zelfs wakker liggen. Van alles door elkaar heen. Kinderen, collega's, school, aanmeldingen, verwijzingen, etc. Laat ik het zien als een verwerking en het geven van een plek. En dan is dat weer klaar.

Geniet van de dingen die er zijn. Geniet van de zon die weer schijnt in deze winter. Geniet van die fluitende vogeltjes. Geniet van de mensen om je heen. Geniet van de boeken die ik nu weer rustig kan lezen. Doe wat je moet doen. Ik doe wat ik kan. Waar een wil is, is een weg. Ik kijk er naar uit.

Het Nieuwe jaar strekt ver voor me uit. Allerlei mogelijkheden doemen op. Kansen, die er liggen. Uitdagingen. Nieuwe dingen die op mijn weg komen. Ik wil ze proeven, gebruiken, uitproberen en ermee aan de slag gaan. YES, een nieuw jaar!