On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







zaterdag 18 december 2010

Jongleren = jong leren

Een artikel in de Trouw vanmorgen trok mijn aandacht. Het ging over de "vijfjescultuur". Kinderen hebben tegenwoordig de neiging om de kennis met een korreltje zout te nemen; met een vijfje of een minimaal zesje zijn ze tevreden. Zijn ze dan lui? Willen ze niet? Of moeten we dit toch anders benaderen?
Wanneer ze andere interesses hebben, zijn ze dan lui? Zijn ze niet gemotiveerd? Of moeten wij als onderwijzend Nederland hierop inspringen?
Onze zoon zit momenteel op de HALO. Daar moeten ze ook kunnen jongleren. Samen met zijn vriendin staat hij regelmatig te oefenen met drie ballen midden in de kamer, kijkend naar het DVDtje dat erbij hoort om te kijken hoe ze dat onder de knie krijgen(rare plek). Oefening baart kunst! En dat doen ze dan ook trouw.
Het gaat natuurlijk allemaal razendsnel met de digitale ontwikkelingen. Kinderen weten vaak meer dan volwassenen op dat gebied. Ze zijn flexibeler om al die veranderingen op te pakken en aan te kunnen.
Toch ben ik van mening dat er een bepaalde basis moet zijn om ook daadwerkelijk mee te kunnen rennen in deze snelveranderende maatschappij. Er is natuurlijk ook een hele hype rondom het opbrengst gericht werken. Ik weet dat dit niet moet doorslaan naar de andere kant en de sociale en creatieve aspecten mogen niet vergeten worden. Toch is het goed om een een bepaalde basis te hebben. Neem nu bijvoorbeeld uitdrukkingen in de Nederlandse taal, handig kunnen rekenen met procenten en bepaalde mondelinge en schriftelijke taalvaardigheid. Ze zijn nodig om straks volwaardig mee te kunnen draaien in onze maatschappij. En jonge kinderen kunnen nog veel in zich opnemen, ze zijn ontvankelijk voor veel nieuwe dingen. Het zorgt ervoor dat ze sterk staan, weten waar ze het over hebben en zo met alle andere bagage die ze meenemen goed kunt deelnemen als burger.
Maar is een vijfjes- of zesjescultuur echt erg? Of moeten we de eisen iets opkrikken, zodat ze harder moeten werken om die 5 of 6 te kunnen halen? Lastige kwestie, want er zijn ook kinderen die zich hiervoor drie slagen in de rondte werken om uiteindelijk die 5 of 6 te halen. Die ontnemen wij misschien weer kansen om verder te komen.
Over een ding zijn we het denk ik wel eens: De jeugd van tegenwoordig is niet lui of ongemotiveerd, ze hebben andere interesses, komen met andere dingen in aanraking en maken andere keuzes. Maar er geldt voor alle onderwijsleermomenten nog altijd: Jong geleerd is oud gedaan en oefening baart kunst.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor uw reactie!