Kwetsbaarheid

Het leven van mensen is kwetsbaar. Dat begint al bij de geboorte van een kind. Of eigenlijk bij het ontstaan van de vrucht. De eerste cellen. Het is spannend en er kan zoveel misgaan. Maar gelukkig gaat het ook vaak goed. Hoe groter kinderen worden, hoe sterker ze zijn. Toch liggen er ook daarna veel positieve en negatieve gebeurtenissen te wachten.

Eten, bewegen, groeien en genieten. Zo willen we dat de kinderen die wij op de wereld zetten zich verder ontwikkelen. We zien graag vrolijkheid en enthousiasme terug. We zien graag dat onze kinderen verder leren, een sport beoefenen, een muziekinstrument bespelen en verder ontplooien tot gelukkige mensen.

Toch is het leven iets kostbaars. Het gaat soms ook een andere kant op, dan wij graag zouden willen zien. Vaak maakt ons dat sterker en kunnen we des te meer genieten van de dingen die goed gaan.

Terugkijkend naar de cellen, zien we dat die zich weleens anders ontwikkelen. Slechte cellen heten kanker. Als er dan een kind ziek wordt in de directe omgeving op school is dat moeilijk te verteren. Een kind met een levensbedreigende ziekte. Natuurlijk kan het genezen. Natuurlijk houd je de hoop dat het goed komt. Tegelijkertijd zit je er middenin, samen met de ouders en de school. Meeleven en meebeleven en toch het hoofd overeind houden. Je ziet een klein kind vechten tegen die cellen. Je ziet de ouders meevechten tegen de ziekte, voor het leven.

Wanneer dan ook in de directe familie een vorm van kanker wordt geconstateerd lijkt het allemaal even stil te staan. Zorg om mijn ouders. De een kan eigenlijk niet zonder de ander. Dus als de een geopereerd moet worden, moet ook naar de ander omgezien worden. Als kinderen van deze kwetsbare mensen staan we hen bij. Oude cellen, maar toch niet allemaal meer gezond.

Het leven is kwetsbaar, die cellen kun wat anders doen. Het leven is ook heel mooi. Het gaat voorbij. Je kunt terugkijken op mooie dingen en bijzondere herinneringen. Er zijn momenten waar je van kunt genieten. Neem nu zo'n prachtige zonnige dag als vandaag. Luister naar al die jonge koolmezen, die net hun ouderlijke nestjes hebben verlaten, het gekwetter klinkt als muziek in de oren. Het geeft kleur aan het leven.

Moeilijke momenten en afscheid horen bij het leven. Kennismaken in een nieuwe omgeving en met nieuw leven hoort ook bij het leven. God heeft ons de kracht gegeven om hiermee te leren leven. Hij helpt ons en woont in onze harten. Hij zorgt dat de bagage die je meekrijgt, te dragen is. Hij zorgt dat er weer andere mensen in je leven komen, die jou helpen dragen met de bagage. Hij geeft zin aan ons leven. Levensadem, levensvreugde, levensmoeheid, het eeuwige leven, het zijn allemaal onderdelen van onze levensreis.

Onderweg zijn er rustmomenten. Je kunt bezinnen, je kunt ontspannen, je kunt even wat anders doen en je uitrusten en slapen. Daarna is het weer tijd om te genieten van alle goede dingen.

Kwetsbaarheid verandert dan in levensvreugde, de schoonheid van het leven dat wij hier op aarde mogen leiden. Help elkaar. Steun de ander. Houd van jezelf. Geniet. In goede en slechte dagen. Leef! Laten we er wat moois van maken, begin vandaag!