Dames en heren, jongens en meisjes,

Met deze titel begint vaak een toespraak aan een zaal vol mensen. Vandaag stond er weer een artikel in de krant of we niet toch beter af zijn met gescheiden klassen. Een jongensklas en een meisjesklas. Immers jongens zouden te veel in meisjesgericht onderwijs geduwd worden.

In het buitenland wordt er veel mee geëxperimenteerd. Gescheiden klassen. In Duitsland en België gebeurt het al, zo ook in Amerika. Het is niet bewezen dat jongens en meisjes afzonderlijk beter zouden leren. Dat jongens anders leren dan meisjes vaak wel. Jongens zijn fysiek emotioneel gericht, meisjes vaak taalkundig veel sterker.

Ook zegt men dat jongens later ontwikkelen dan meisjes en dat dit in de pubertijd weer gelijk getrokken wordt. Daarom wordt bijvoorbeeld in Finland het leren lezen pas bij 7 jaar aangeboden. Minder uitval.

Zo zijn er onder jongens ook meer dyslectici, meer ADHD-ers en meer stoornissen te ontdekken.

Maar... dit zijn wel weer generaliserende opmerkingen. Ook meisjes kunnen baat hebben bij meer creatieve opdrachten binnen het onderwijs. Als ik al alleen naar mezelf kijk, houd ik ervan om dingen beeldend te maken, dan onthoud ik het beter. Daarnaast was ik absoluut niet goed in de talen, maar meer gericht op wiskunde. Mijn dochter doet nu het profiel NT (Natuur-Techniek) en kan zich ook niet scharen bij de meidenmassa van taalkundigen.

Waar doen we dan goed aan? Gescheiden lessen geven en eerst bekijken welke kinderen taalkundig zijn en die in een groep plaatsen? Of is het misschien goed om beide technieken toe te passen in het onderwijs? Zowel auditief en taalkundig als beeldend?

Met de digiborden, laptops, iPads en alle andere prachtige digitale apparatuur vindt er veel meer beeldend plaats, dus die slag hebben we gewonnen. Is het nu nog zaak om ook de kennis te ervaren en te beleven. Is dat dan zoveel anders als vroeger?

Terugkijkend naar de opleiding PA, die ik jaren geleden genoten heb, werd toen al benadrukt dat je dingen eerst concreet moest ervaren en doen(!), dit moet je kunnen verwoorden en dan zou je het pas echt snappen. Daarom is het ook zo goed om kinderen aan elkaar uit te leggen en komt ook het coöperatief leren weer om de hoek kijken.

Zo gek doen we het dus niet. En gescheiden klassen? Mmmmm, het lijkt me er erg saai op worden. Leven in de brouwerij maakt het leren leuker, voor zowel jongens als meisjes. Bovendien bestaat de hele maatschappij uit mannen en vrouwen, daar hebben we mee te dealen. Moet er wel gezegd worden dat de verdeling soms wel erg scheef is in het onderwijs. Veel vrouwelijke leerkrachten voor de groep en veel mannelijke schoolleiders. Ook daarin mag best een meer evenwichtige verdeling komen. We kunnen zoveel leren van elkaar! Maar zolang het is zoals nu, roeien we met de riemen die we hebben. In de lente is dat een heerlijke tocht over het water. Geniet ervan!