Afkortingen in het onderwijs

Wanneer je voor het SBO van het WSNS een ZPFformulier of een OKR moet invullen, moet je donders goed weten waar je het over hebt. De CITOgegevens compleet met de vaardigsheidsscore, DLE's en DL's, maar ook het LR moeten daar goed in beeld komen om een oordeel te kunnen geven van het kind.

Wanneer een ZPFformulier wordt gehonoreerd door de Zorgcommissie komt er een PABber naar de school, die hierover contact heeft met de IB-er. Vooraf is een kind vaak al besproken in een DPO of een MPO.

Een OKR wordt doorgestuurd naar de PCL, die hierover een oordeel gaat vellen.

Kinderen met specifieke problemen vallen onder cluster 2, 3 of 4. Ook hiervoor wordt een OKR ingevuld en zij kunnen doorverwezen worden m.b.t. een compleet opgebouwd dossier. Hierin zitten o.a. onderzoekgegevens van de GGZ, een IQtest en soms ook een SEV. Het CFI moet op de hoogte worden gesteld voor het financiele gedeelte.

Wanneer u door de onderwijskundige bomen het afkortingenbos niet terugziet, kan ik u misschien doorverwijzen naar de site van Wikepedia, die een hele lijst van afkortingen in het onderwijs op een rijtje heeft gezet:(http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_afkortingen_in_het_onderwijs).

Een manier van werken.

Nadenkend over hoe je je eigen werk onder controle houdt, denk ik dat je dat kunt vergelijken met een schaakspel. Het spel kun je altijd vanuit twee kanten bekijken: vanuit de witte stukken en vanuit de zwarte stukken. Er zijn verschillende strategieën om toe te passen. Mijn broers, waarvan ik schaken heb geleerd, zeiden altijd: "Je moet een plannetje maken, het maakt niet uit of dat een goed of een slecht plan is. Je kunt het plan altijd bijstellen." Mijn broers schaakten met mij, door de dame en de twee torens in te leveren, om zo een meer gelijkwaardig spel te krijgen(totdat ik te veel tegenstand bood). En zo is dat ook in het werk. Op basis van gelijkwaardigheid. Je maakt een plan, een planning en een doel en gaat bekijken hoe je daar terecht kunt komen. Wie en wat heb ik daarvoor nodig, hoe kom ik daaraan? Een tijdspad uitzetten.
Mijn vriendin Esmeralda schreef over de volgende thema's voor iemand die bepaalde zaken leidt, de manager en dat kan net zo goed de chef schoonmaakbedrijf zijn. Iedereen heeft het nodig:
-Aanpassingsvermogen en de nood aan verandering om te managen in de wereld van vandaag.
-Zelfwerkzaamheid en het feit dat men hier zelf iets kan doen aan de situatie.
-Vertrouwen en het toelaten van medewerkers om hen uit te dagen (ideeën, processen, manieren waarop dingen gebeuren).
-Macht en het gebruik van de 'macht van relatie' in plaats van 'de macht door hun positie'.
-Energie en het werken met medewerkers die hen jonger doen voelen.
-Successen en het zien van zichzelf als de sleutel tot het succes
Kortom: Je doet het samen, maar er is wel iemand die aanstuurt. Er is een aanstuurder, maar hij kan niet zonder zijn medewerkers. De aanstuurder stimuleert, zet plannen uit, creëert draagvlak, delegeert, houdt de lijnen in de gaten, maakt afspraken, controleert, stuurt weer opnieuw aan etc.
Werken doe je samen en samen werk je eraan! Op basis van gelijkwaardigheid.

Oranje vakantie

De kleur oranje is verbonden aan het koningshuis en Koninginnedag. Ook dit jaar gaat die traditie door, ondanks het drama van vorig jaar. Koningin Beatrix viert haar verjaardag in Middelburg. De TV staat aan en heel Nederland kan haar en haar familieleden volgen bij alle uitstallingen van de mensen uit Middelburg. De Zeeuwse kledij voert de boventoon, maar ook de zangkoren, de lekkernijen (waaronder natuurlijk de boterbabbelaar) en verschillende spellen worden tentoongespreid.

De school is ook gekleurd in rood, wit, blauw en oranje. Er werden hoedjes gemaakt. Kinderen mochten steppen en fietsen versieren voor de Koninginnedag in Boskoop. Vanuit de gemeente worden ballonnenkaartjes uitgedeeld op de scholen, tezamen met een aantal liederen die worden gezongen. Een vrolijke dorpse gebeurtenis.

De kinderen zullen deze dag niet vergeten. Een mooie traditie.

Fijne bijkomstigheid: Het is dit jaar de eerste dag van een vakantie van twee weken. Even bijkomen, terugdenken, vooruitkijken, inplannen en door naar het laatste stukje tot de zomervakantie. Er moet nog wel het een en ander gebeuren...

Relax. Blijven ademhalen. Even genieten van Koninginnedag, natuur, ontspanning, lezen en die oranje kleur.

Het belang van lezen

Als kind was ik geen lezer. Ik speelde liever buiten en met slecht weer knutselde ik wat af, bakte thuis koekjes of speelde met vriendinnetjes. Toch kom ik uit een echte leescultuur als het gaat om mijn opvoeding, waarin ik ook veel werd voorgelezen. Misschien kostte het me meer moeite. Het duurde te lang en ik beleefde er toen geen plezier aan. Nu lees ik iedere avond een klein stukje uit een door mij uitgekozen leesboek. Heerlijk!

Leren lezen is heel erg belangrijk. De hele maatschappij is gericht op lezen. Voor kinderen moeten we als leerkrachten, ouders en anderen uit hun omgeving bewust worden om de juiste weg te vinden naar en van het lezen.

Enerzijds gaat het om het (voortgezet) technisch lezen, wat we op een hoger niveau willen brengen. Door te oefenen kun je sneller lezen, kun je moeilijkere boeken pakken en worden de verhalen leuker. Er zijn daardoor meer mogelijkheden om keuzes te maken in de boekenbast of bibliotheek. Juist voor de niet-lezer (zoals ik) en de zwakke lezer (misschien ik ook?) is een goede leesinstructie over de lastige cwoorden van groot belang.

Anderzijds moeten we de kinderen leren dat lezen leuk is, het leesplezier stimuleren, samen een boek beleven en beluisteren, luisteren naar elkaar over boeken, een schrijver centraal stellen in de klas en ga zo maar door.

Deze twee aspecten zorgen voor een beter niveau en een betere leesmotivatie.

Het zet mij enorm aan het denken, hoe je sommige niet-lezers of zwakke lezers toch aan het lezen kan krijgen. Dwingen geeft niet het resultaat dat je wilt bereiken. Welke onderwijsbehoefte heeft dit kind? Het gaat om het creëren van een goede gemotiveerde leesomgeving, mooie voorbeelden, extra begeleiding, effectieve instructie, moderne boeken van goede schrijvers, etc.

Bovendien wordt de leesrijpheid van kleuters op de proef gesteld, door spelenderwijs letters aan te bieden middels een thema. Zo leren ze het fonemisch bewustzijn te stimuleren.

Jos, een van de kinderen, houdt ook niet van lezen. Toen hij in groep 4 zat heb ik met hem de leesbladen van Luc Koning op spelenderwijs voorgelegd om hem te trainen in het lezen. Daarnaast werd er natuurlijk veel voorgelezen, al had dit kind er vaak de rust niet voor. Door mijn eigen leeservaring wist ik dat een goede lay out (grote letters en af en toe een plaatje) erg belangrijk zijn voor de leesmotivatie. De boeken van Roald Dahl zijn daarvoor uitermate geschikt. Een grote letter, plaatjes, maar ook nog een fantastische schrijver. Twee maal per jaar mogen de kinderen een eigen boek uitzoeken in de winkel. Toen ook de luisterboeken in opmars kwamen, heeft hij ook daarvan gebruik gemaakt om de boeken van Harry Potter allemaal te kunnen luisteren. Nu hij voor zijn eindexamen zit, zal hij toch echt zelf moeten gaan lezen. En zie daar... dat lukt ook nog!

Rekenen met 10 broden

Momenteel worden hier thuis 10 broden per week geconsumeerd. Als ik dit vertel aan mensen in mijn omgeving valt menigeen van zijn stoel of vallen er spontaan een paar monden open. Toch valt het erg mee als je gaat berekenen hoeveel dit per persoon per maaltijd is.

Met 6 personen in huis kom ik op de volgende berekening: 10 broden : 6 personen = 1 2/3 brood per persoon per week. 5/3 broden : 7 dagen = 35/21 : 7 = 5/21. Dat is bijna een kwart brood per persoon per dag. Verdeeld over 2 maaltijden, betekent dat 1/8 brood per maaltijd per persoon.
Een brood bestaat uit 24 sneetjes, dus dat is bijna 3 sneetjes per maaltijd.

Tja, dan is 10 broden helemaal niet zo veel, want zelf eet ik op een gewone dag al 5 boterhammen, 2 's morgens, 3 's middags, laat staan wat die hongerige pubers eten... Zouden ze dan toch maaltijden overslaan?
Regelmatig hobbelt er een groot lijf de keuken in en roept "Heb je nog wat lekkers?", waarop wij steevast het antwoord geven "Eet eerst maar een boterham." Nu die grote lijven wat ouder worden hebben ze natuurlijk ook andere manieren gevonden, om die boterhammen lekker te maken. De geur van gesmolten kaas op brood komt verrassend vaak uit de magnetron, maar ook het tosti-apparaat draait overuren. Al zijn ook  pindakaas en hagelslag favoriete broodversiersels. 
Toch zullen er een aantal van deze hongerwolven ook alternatieven kiezen als granentussendoortjes, muesli, ontbijtkoek, om maar te zwijgen van het patatje oorlog en de Turkse pizza. Ook die vinden gretig aftrek.
Toch hoop ik maar dat ze iets hebben meegekregen, want: Brood, daar zit wat in!

De denker en de doener

Het klinkt als "de schenker en de bakker", het bekende verhaal van Jozef in de gevangenis. Maar daar had de schenker een mooie en goedaflopende droom, de bakker een slechte afloop. Menig genietende kijker en luisteraar heeft het gehoord in de Musical Joseph.

Toch zijn de denker en de doener meer bij elkaar betrokken en kunnen zij van elkaar leren.

Als ondernemende IB-er bestempel ik mezelf als een doener. Natuurlijk denk ik wel over de dingen na, maar de actie, het geregeld willen hebben, de uitvoerende taken liggen dichter bij mijn karakter. Je wilt iets bereiken en dat bereik je door te doen. Valkuil is het impulsieve handelen. Ik heb dingen soms al gedaan, zonder overleg en dat kan een ander behoorlijk irritant vinden. Nu ik dat weet word ik voorzichtiger daarin, maar ja, ik ben niet zomaar veranderd, dus soms betrap ik mezelf er weleens op, dat ik iets al heb gedaan, geregeld of ingezet.

De denker kan de dingen vaak wat beter overwegen. Weegt af wat voor- en nadelen zijn. Kan goed beslagen ten ijs komen. Weet waar hij of zij het over heeft. Nadeel kan zijn, dat de actie uitblijft. Een doener kan zich hier weleens aan storen weet ik uit ervaring (andersom geldt dit trouwens ook!).

Nu wil het geval, dat ik nog steeds, door die ingreep van mijn linkerhand, niet zo heel veel kan doen. Dat is vervelend, maar ik kan mezelf ook op een ander spoor zetten. Want er blijft natuurlijk meer tijd over om (na) te denken.

De innovatiecyclus geeft geen begin en eind aan, eerst denken, dan doen, of eerst doen, doorzetten, dromen en dan denken, het is een cyclus proces. De denktijd is kort bij de doener en het doen wordt wat uitgesteld door de denker. Misschien is juist daarom een werkplek met beide soorten wel zo gewenst. De denker kan de doener afremmen en manen tot nadenken en dromen, de doener kan de denker laten durven en doorzetten en manen tot doen.

Verdwaald

Noodgedwongen - ik mocht immers nog geen autorijden - ging ik vanmorgen voor het eerst met het Openbaar Vervoer naar het werk in Boskoop. Vanuit Zoetermeer is dat geen sinecure.
Mijn eega bracht me naar de halte Mandelabrug, want die ligt toch niet helemaal naast de deur.
Allereerst miste ik al de bus van 7.28u., zodat ik op de eerstvolgende moest wachten, welke om 8.07u. zou vertrekken. Toen ik eenmaal zat kon ik rustig de Spits lezen, die ik op het station Zoetermeer uitgereikt had gekregen. Nu was het een eitje, want ik moest bij de Snijdelwijklaan uitstappen. Op tijd drukte ik op de stopknop. Aangekomen bij de Snijdelwijklaan, zat ik nog als enige passagier in de bus. Ik vroeg de chauffeur of hij niet verder reed. Ik kon bij een volgende, niet officiele halte van deze bus, ook uitstappen. Super.

Ik zag de bekende watertoren en een mooi wandelpaadje/ fietspaadje achterlangs. Dat moest lukken. Boskoop was immers een klein dorp.

Het was lekker weer en ik wandelde zo een woonwijk in, de straat 'Zonnedauw'. "Mooie naam", dacht ik nog. Ik liep linksom en rechtsom, maar geen bekende weg, zoals de Boezemlaan ofzo en al helemaal geen Mendelweg, laat staan dat de Immanuelschool in beeld kwam. Uiteindelijk kwam ik bij een winkelcentrum met een kaasboer ervoor. Geen Hoogvliet, dus geen winkelcentrum dat dicht in de buurt lag van de plek waar ik wezen moest. Ik sprak een vrouw aan die net de auto stond in te laden. Een klein jongetje zat achterin. "Mag ik u iets vragen? Weet u waar de Mendelweg is?" De echte Boskoopse moest even nadenken en zei toen: "Stap maar in". Onderweg vertelde ik haar, dat ik naar de Immanuelschool moest. "O, ken je dan Lukas en Nora?" "Ja hoor, Lukas zit bij mij in de klas en Nora heb ik geholpen met lezen. Ik ben haar IB-er." "Wat leuk, dat zijn mijn nichtje en neefje." Kijkend naar de kleine passagier achterin zei ik "Dan ken jij Lukas en Nora?". De grote ogen keken mij aan alsof ze water zagen branden. De moeder vertelde dat hij Tuta kende, zo sprak hij Lukas uit. Ach ja, zo'n wildvreemde vrouw in de auto, zette hem niet aan tot praten.

Tegen negenen werd ik verwelkomd op school met "Leve het Openbaar Vervoer". Tja, dat Openbaar Vervoer is wel OK, daar ligt het niet aan, het is de verwende mens die moet wennen aan het wachten en op tijd bij een halte te zijn. Bovendien nog even goed  van te voren uitzoekt, hoe hij van die halte naar de plaats van bestemming moet komen. Ik had natuurlijk een kaart kunnen raadplegen...

Schoolfoto

De schoolfotograaf is de man of vrouw die zorgt voor een mooie schoolfoto, een klassenfoto en later ook een foto met broertjes en zusjes erop. Allemaal prachtig.
Op o.a. http://www.schoolbank.nl/ worden veel mensen uitgenodigd om oude klasgenoten terug te zoeken, te bekijken of er nog leuke foto's zijn, te zoeken naar oude leraren, je eigen scholen op te geven etc. etc.
Vorig jaar kreeg ik via de mail een oproepje over een schoolmeester (ja ja, zo heette ze toen nog), die met pensioen ging. Nou, omdat toen de meesters ook al schaars waren en wij in klas 4 een leuke orgelspelende meester hadden, heb ik daar een leuke bladzij in elkaar geflanst voor zijn afscheidsboek.
Nu had ik o.a. ook de klassenfoto opgezocht uit klas 4 (tegenwoordig zou dit groep 6 zijn) en ingescand.
Door de mailtjes van Schoolbank werd ik afgelopen week getriggerd om die foto eens op Schoolbank te plaatsen. Eigenlijk wel leuk. Op een paar namen na, heb ik ook de namen erbij gezet, al waren er toch een paar weggezakt of wist ik de voor- of achternaam niet meer.
Des te leuker is de reactie van diezelfde meester, die nu alle tijd heeft natuurlijk, met de aanvulling van de rest van de namen. De wereld is klein. Ook toen ik de volgende dag een hyvesberichtje binnenkreeg van een klasgenootje, die ook zo het resterende deel kon oprakelen. Nou ja, hij had er zelfs nog eventjes van wakker gelegen, want de dag erna kwam nog een opheldering. Zal ik ook de schoolfoto van klas 3 en klas 6 (toen werd er niet jaarlijks gefotografeerd...) erop zetten?

Moderne technologie

Naast de mobiele telefoon, de computer, de MP4speler, de Wii en de iPhone kennen wij ook - zij het iets minder bekend - de GPS.

GPS betekent letterlijk Global Position System. De GPS-ontvanger of het navigatieysteem heb je nodig om satellieten te kunnen ontvangen en zo jouw plaats nauwkeurig te kunnen bepalen d.m.v. coordinaten. Het is afkomstig uit Amerika, waar men het gebruikt in het leger.

Over de hele wereld worden nu door echte geocachers schatten verstopt, routes uitgezet, speurtochten gemaakt en moeilijke puzzelopdrachten geconstrueerd om zo een andere geocacher de gelegenheid te geven de uiteindelijke vindplaats te ontdekken.

Dit alles noemt men geocachen. De schat noemen we de cache.

Wij zijn al enkele jaren geocachers en vandaag hebben we eindelijk weer eens gebruik gemaakt van deze moderne technologie. Hoe fantastisch is het, om tot enkele meters nauwkeurig plekken te zoeken, die later gelogd kunnen worden op de website van het geocachen, http://www.geocacing.nl/, waar men - geheel gratis - een eigen account kan aanmaken. Je moet alleen wel een GPS aanschaffen en die is vaak niet goedkoop.
Ook voor kinderen is dit een erg leuk vermaak. Via de scouting met allerlei andere routetechnieken wordt nogal eens gebruik gemaakt van de GPS. Ook een verjaardagsfeestje is daar heel geschikt voor.

Wij waren in het wat regenachtige Paasweekend weer zoet, zeker toen die eindigde bij een restaurant met een heerlijke warme kop cappuccino en een stevig stuk appeltaart.

Lichtgevend

Als donderslag bij heldere hemel heeft wetenschappelijk onderzoek iets aan het licht gebracht. Een onderzoek naar het effect van licht op de prestaties van kinderen in een klaslokaal. Daar moet men niet al te lichtzinnig over denken. Het is mooi, prachtig zelfs, als zou blijken als wij menselijke wezens lichtgevoelig zouden blijken. Enigszins is dat natuurlijk al merkbaar bij de eerste zonnestralen van de lente, waarin iedereen vrolijker wordt van de langere (lichtgevulde-)dagen. Bovendien is ook de winterdepressie iets om het licht eens bij op te steken.

Hebben we het nog niet over het vuur dat in lichterlaaie zijn vlammen tot in de verte kan laten reiken, maar dan komt er toch meer warmte om de hoek kijken.

Nee, waar het om gaat is, dat onderzoekers bezig zijn met het ontdekken dat enkele lichtknoppen in een klaslokaal verlichting bieden aan kinderen en hen een lichte vorm van concentratie, energie of rust teweeg zouden brengen. De lichtgevoelige kinderen in het filmpje van het journaal vond ik lichtelijk mat en niet echt opwekkend. De datum van 1 april zou weleens een nieuw licht op deze lichtgevende zaak der verlichting kunnen brengen.

Zouden vuurtorenwachters nu meer energie hebben en geconcentreerder kunnen werken of juist de rust kunnen uitstralen? We zullen ons licht hierover eens laten schijnen.