De titel kun je op twee manieren opvatten:1. Het invallen was een heidense klus, te vergelijken met de bevalling van een kind.
2. Het invallen is goed bekomen, het ging goed.
Om het het eerste te beginnen: mijn bevallingen waren sowieso niet onoverkomelijk, dat ik daar slechte herinneringen aan heb. In dit geval was het invallen in een onbekende groep niet iets waar ik me zo zenuwachtig voor hoefde te maken. Dat laatste zit altijd wel een beetje in mijn aard, een soort van spanning, die wat adrenaline aanmaakt en waarbij je dus wat alert bent. Misschien is dat ook helemaal niet zo verkeerd. Dan kan het invallen alleen maar meevallen.
Het tweede was meer het geval. Ondanks de onbekendheid van de kinderen, als je nog maar zo kort rondloopt op een school, was dit eigenlijk best weer leuk. Grappig dat je dan ook meteen alle kinderen op je netvlies hebt en ik alle namen 's middags al kende. Nu was dat ook weer niet zo moeilijk, want er waren er 5 ziek!
Leuk om te merken, dat de vaste leerkracht van die groep, die er 4 dagen werkt, alles keurig heeft klaargelegd. Dus, tja, als ik daar na 1 januari voorlopig vast die groep mag draaien, geeft me dit wel een goede stimulans om er wat van te maken. Echt goed bevallen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Bedankt voor uw reactie!