(Hoog)begaafden

Van de week hadden we op school een bijeenkomst over hoe we als school kunnen omgaan met (hoog)begaafden. Want, kun je een zwakker kind als leerkracht misschien nog wel begrijpen en helpen, met een hoogbegaafd kind wordt dit natuurlijk veel lastiger.

Het is eigenlijk net als een fietstocht. Voor de gemiddelde fietser is een fietstochtje prima te doen. Voor de goede fietser, maak je de fietstocht langer of zwaarder, voor de zwakkere fietser kun je de fietstocht korter of makkelijker maken. Voor de fietser die de fietstocht saai vindt zullen we andere dingen uit de kast moeten trekken, niet langer of zwaarder, maar anders. Een ander denkniveau zien te bereiken. En dat is best een klus om hier goede afspraken over te maken.

-Hoe signaleer de (hoog)begaafde leerling?

-Wat kunnen we ze bieden?

-Hoe kunnen schoolbreed een lijn trekken?

Met een commissie van vier leerkrachten en twee IB-ers, hebben we wel de nodige "man"- kracht bij elkaar verzameld. Een leuke uitdaging. Zeker als er gesprekken loskomen met collega's. Want zeg nou zelf: Een hoogbegaafd kind is echt niet altijd makkelijk. Je zult toch met goeie dingen moeten komen tijdens die fietstocht. Voor de een is dat weer anders als voor de ander. Het lijkt me in de toekomst wel goed om deze kinderen een aparte plek te geven, waarbij gelijkgestemden beter met elkaar kunnen communiceren en herkennen in de school.