Vandaag was er een reclame-programma te zien over het bestellen van DVD's over "your baby can read", zie ook www.yourbabycanread.nl. Er werd verteld dat dit een revolutionair leerprogramma is, waarbij kinderen tussen 3 maanden en 5 jaar vroegtijdig de Nederlandse taal kunnen leren. Dit programma zou de hersenen van het jonge kind door middel van interactieve tekst, foto’s, liedjes en spelletjes stimuleren. Het kind leert spelenderwijs op een gemakkelijke manier. Natuurlijk weten we dat praten en voorlezen goed is voor deze jonge kinderen, de beelden van de filmpjes vertellen dat ze inderdaad kunnen lezen. Je ziet een moeder met flitskaartjes, kinderen die het woord kunnen lezen en het woord kunnen uitbeelden of aanwijzen. Is dit ook daadwerkelijk wetenschappelijk bewezen? Hoeveel kinderen hebben hieraan meegedaan? Wat is de intelligentie van deze kinderen? Moet ik dit nu echt geloven?
Ik heb nog een hoop vragen, maar als dit daadwerkelijk effect zou kunnen hebben, zal dit de wereld van het lezen aanzienlijk veranderen. Ik begrijp nu wel waarom kinderen die in de beginjaren een andere taal hebben geleerd, de schade nauwelijks inhalen, en blijvend "last" houden van die eerst aangeleerde taal.
Het is nu een kwestie van afwachten, wat dit teweeg gaat brengen. Ik wacht met smart wachten op Jos Avontuur, Kees Vernooy, Ed Koeckebakker en al die anderen die zoveel met het lezen hebben gedaan en geschreven.
In de VS worden twee manieren gebruikt om kinderen te leren lezen: met hele woorden (whole word), hele woordbeelden onthouden; en "verklanken" (phonics), het aan elkaar zetten van spraakklanken om woorden te maken. In Nederland gebruiken we in groep 3 alleen de verklankmethode.
BeantwoordenVerwijderenWaarschijnlijk is "phonics" voor kinderen onder de vier te moeilijk, maar hele woorden leren kan blijkbaar heel goed. Op deze manier kunnen mensen ongeveer 2500 woorden gemakkelijk als beeld herkennen. Ik schrijf "herkennen" want dat is geen lezen. Zodra een letter op een andere plaats in een woord staat verstoort dat het woordbeeld en moet er tijdens het lezen nagedacht en gepuzzeld worden om het woord alsnog te herkennen. Het kind leert dus en verkeerde leesstrategie aan, die het weer moet afleren om tot nauwkeurig, moeiteloos en automatisch lezen te komen.
Vooral ouders die zelf niet kunnen lezen worden hierdoor op het verkeerde been gezet.
Natuurlijk zijn er altijd kinderen die eerder kunnen lezen, maar die hebben deze methode zowieso niet nodig of worden door deze methode alsnog aan een verkeerde leesstrategie geholpen.
Ton Mittelmeijer