De tijd nemen om te bezinnen

Deze maand is de maand van de spiritualiteit. Letterlijk betekent dit: "zaken die de geest betreffen".(Bron: Wikepedia) Het kan te maken hebben met religie of bovennatuurlijke krachten, maar het gaat vooral om de innerlijke persoonlijke ervaring, bezinning.

Gisteren stond in de krant (Bron: Trouw) dat wij bij spiritualiteit vooral tijd moesten maken. In deze tijd hebben wij het allemaal druk en moet er van alles. Het is heerlijk om dan eens de tijd te nemen om te vouwen met origami papier, prachtig gekleurde vellen papier, waarmee je allerlei vormen kunt maken. Wie heeft (of neemt?) daar nu de tijd voor?

Wanneer de herfstvakantie in het Midden en Zuiden van Nederland is begonnen, heb je als werkende in het onderwijs ook altijd even tijd om op adem te komen, tijd om wat anders te doen en te bezinnen om wat is geweest en wat komen gaat. Dan heb ik het niet alleen over het werk zelf, maar vooral ook wat het doet met jouw leven als geheel. Zit ik op de juiste plek (een vraag die je jezelf vooral vraagt als je kort geleden van baan bent veranderd), vind ik het nog leuk, hoe is de balans tussen werk en prive (of andersom?) en vind ik de inspiratie die ik nodig heb om verder te gaan. Bewust omgaan met je eigen tijd, terugkijken, maar vooral vooruitkijken. Niet denken in problemen, maar denken in oplossingen.

Nu heb ik zelf de afgelopen 9 weken (de tijd is echt omgevlogen!) veel nagedacht en veel teruggekeken. Doe ik het wel goed? Kan ik dit wel? Is dit wat ik wil? Heeft de organisatie wat aan mij? Heb ik de organisatie wat te bieden?

Iedereen weet het: Je kunt het nooit iedereen naar de zin maken. Maar je doet wel die dingen waar je zelf achter staat en waarin je zelf gelooft. Je doet de dingen die je van huis uit hebt meegekregen vanuit een bepaalde christelijke geloofsovertuiging, waarbij je de medemens in zijn waarde laat en toch ook de organisatie in ogenschouw neemt. Je neemt jezelf mee met al jouw positieve en negatieve aspecten, maar ook met bepaalde waarden en normen die je belangrijk vindt. Past dit in de organisatie? Kun je naar jezelf kijken? Kunnen werkgever en werknemer samen verder?

Als je dan uiteindelijk een volmondig 'ja' van beiden hebt laten horen is het huwelijk tussen werkgever en werknemer gesloten. Dat is nog geen garantie dat alles goed gaat en blijft gaan, maar wel een garantie dat beide partijen zich voor de volle 100% inzetten om er iets van te maken. Dat is iets wat ik wel wil. Neem de tijd voor elkaar. Samen ben je de school, samen ben je de organisatie en samen kun je bezinnen en (na zo'n heerlijke rustige periode als een herfstvakantie) met frisse moed weer verdergaan.