Samen

Op LinkdeIn volg ik een groep schoolleiders om eens van gedachten te kunnen wisselen over het leiderschap. Nu was er een dag of 10 geleden een stelling gelanceerd.

"Goede schoolleiders besteden 80 procent van hun tijd aan observeren van en praten met leerkrachten."

Het grappige is, dat er zoveel reacties komen van mensen, die zich bezwaard voelen, niet aan toe kunnen komen, het te druk hebben met administratieve zaken of te veel moeten van instanties(bv. inspectie).

1. De eerste vraag die bij deze stelling bij mij op komt is het feit of dit zo is. Een tegenvraag hierbij is of je geen goede schoolleider bent als je niet aan die 80% komt.  
2. De tweede vraag is niet zozeer het probleem, maar de uitdaging hierin. Denk in oplossingen, niet in problemen. Wat kunnen we ermee? Wat willen wij als school? Wat vragen we als team van elkaar en van de leidinggevende? Wat vragen ouders? Wat heb jij te bieden? Wat voor soort leidinggevende ben jij? En dan kun je zelfs teruggrijpen naar het geel-, blauw-, rood-, groen en/of witdrukdenken van Kaluwe.


Het leuke van zo'n stelling is, dat je erover gaat nadenken. Ook al zeg je meteen waar of niet waar, vaak is het niet zo zwart-wit en ga je er eens dieper over nadenken. Waar sta ik? Wat wil ik? Wat kan ik? Wat moet ik?

Zelf ben ik van mening dat een goede schoolleider een mens is met hart voor de school, de mensen, de kinderen en de ouders, ofwel de organisatie als geheel. Hoe je dat doet is per schoolleider, maar ook per school (elke school vraagt toch weer om andere sturing, coaching of begeleiding), per team (het ene team moet je meer achter de broek zitten en controleren, het andere moet je afremmen omdat ze er om half 6 nog zitten) en per leerling- en ouderpopulatie verschillend.
Communicatie is hierbij een sleutelwoord. Goede heldere communicatie, openheid, duidelijkheid en eerlijkheid zijn belangrijk. Ook dat kun je op verschillende manieren doen.

Zo sta ik drie ochtenden per week 's morgens in de gang om de mensen 'goede morgen' te zeggen. Het levert contact op, maar ook een laagdrempeligheid bij mensen, die wat tegen je willen zeggen. Ik vind dat belangrijk, maar een ander kan dat op een andere manier invullen, of dit misschien een minder belangrijk aspect vinden. Het geeft niet.

Zorg dat je in gesprek blijft met elkaar. Zoals het communicatiemodel van de Amerikanen Danaan Parry en Jerrilyn Brusseau: Bespreken, Uitspreken, Aanspreken en Afspreken. Het richt zich erop, dat je ook nog goed communiceert als je het grondig ONeens met de ander.

Samen ben je een school. Zorg dat er een openheid en een betrokkenheid is, waarin de verschillende mensen elkaar inspireren tot een goede veilige school, waar geleerd kan worden door zowel leerlingen als personeel(!). Als je dat als leidinggevende kunt, ben je in mijn ogen een goede leider(een leider die zelf ook dagelijks blijft leren).