Contact

Een mens kan niet zonder contact met andere mensen. Een mens is een sociaal wezen. Leven zonder anderen kan niet. Ook al ben je graag op jezelf, je kunt niet zonder andere mensen. Om mee te praten, om iets van te kopen, om elkaar een dienst te bewijzen, om hulp te vragen en te ontvangen, en ga zo maar door.

Contact is een vorm van communicatie, of zouden we dit beter kunnen omdraaien? Communicatie is een vorm van contact? Beide woorden zijn veelomvattend.

In deze tijd zijn de digitale contactmogelijkheden aanzienlijk uitgebreid. Waren we eerst al blij met televisie en krant en een telefoonlijn naar Australie, nu gaat het veel verder of dieper met meer mogelijkheden: het mobieltje en de computer hebben de mogelijkheden m.b.v. programma's als Hyves, Facebook, LinkedIn en Twitter en nog vele anderen de werled nog groter gemaakt. Neemt niet weg, dat deze digitale wereld voor veel mensen ook onoverzichtelijk wordt.

Daarnaast is het menselijke contact, oog in oog, een hand geven, het lijfelijke contact minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker. De huylpmiddelen zijn prachtig en ik doe er zelf hard aan mee, maar het contact van mens tot mens is intensiever, rijker en echter.

Zo was ik laatst bij een oud-collega op kraamvisite en komt er volgende week een oud-directeur langs. In de kerstvakantie heb ik een afspraak met een oud-studiegenote en maak ik een avond vrij met een oud-collega. Verjaardagen binnen familie en vriendenkring zijn fijn. Heerlijk om de personen in kwestie even te zien, aan te kunnen raken, mee te kunnen lachen en huilen, ervaringen te delen, maar vooral om die nonverbale reacties en bepaalde emoties te kunnen waarnemen en uit te zenden. Want dat laatste is via het digitale verkeer nauwelijks mogelijk, zelfs niet met een webcam. Je ziet dan wellicht de uitdrukking op iemands gezicht, maar mist dan toch nog die lijfelijkheid, letterlijk de warmte van iemands aanwezigheid. Want ook het lijfelijke contact is naar mijn mening onmisbaar!