Samen

Wat biedt onze samenleving? Kunnen we samenwerken? Hoe gaan we om met onze medewerkers? Hoe houd je plezier in je werk? Allemaal vragen die door mijn gedachten zijn gegaan de laatste weken. De laatste 13 weken, zijn ook de eerste 13 weken in deze nieuwe baan. Roerige weken kan ik wel zeggen.
Hoeveel kan een mens hebben? Als je in een nieuwe baan rolt, een nieuwe functie krijgt, in een nieuwe omgeving belandt en je wilt daar wat van maken, maar rolt echt van het een in het ander. Van melding naar uitvallend personeel, van sollicitatieprocedure naar kinderboekenweek, van timeout naar huiselijk geweld, van een overlijden naar een goede communicatie met collega's en ouders. Wat is er dan fantastischer om te merken, dat je dit niet allemaal alleen hoeft te doen? Het gevoel dat je samen een team bent en er samen voor kan gaan, samen die school wil zijn die je voor ogen hebt. Maar ook dat je even kunt bellen met andere directeuren, die meteen voor je klaar staan en jou bijstaan om je te helpen. Ja, die zelfs naast het telefonische contact ook meteen naar je toekomen als dat nodig is. Ook dat is samen werken ofwel samenwerken. Dat geeft een goed gevoel en maakt je sterker om verder te gaan aan deze tocht door het woelige water, een tocht waarvan ik nog steeds geloof dat het goed komt.
Als je dan - zoals afgelopen week - ook nog te maken krijgt met een plotselinge uithuisplaatsing, je terugkomt op vrijdag voor de collega's, maar vooral ook voor die kinderen en iemand maakt net even een paar keer achter elkaar een verkeerde opmerking, dan breekt er iets.
Gelukkig stond het weekend voor de deur en hadden mijn echtgenoot en ik een weekend samen gepland. Met al die drukte is dat dan wel even heerlijk om eindelijk even samen weg te kunnen. Samen uitslapen, samen lezen, samen luieren, samen over het strand banjeren, samen de hond uitlaten, gewoon even lekker samen. Dan ben je er samen weer klaar voor. Sterk genoeg om de volgende stroming aan te kunnen.