Kwetsbaarheid

Als je merkt dat alles in huis en gezin, maar ook in het werk en de sociale omgeving soepel 'loopt', merk je soms niet hoe 'rijk' je eigenlijk bent. Gezonde gezinsleden, die natuurlijk allemaal weleens lekker vervelend kunnen zijn. Lieve familie, die je dan te weinig ziet. Fijne buren, waar je ook weleens wat aan moet vragen. Een goede baan, waar ook weleens wat besproken moet worden, wat niet altijd makkelijk is. Goede dingen, die allemaal weleens verstoord worden door kleinigheden.

Zo heb ik jaren geleden nogal gedokterd met de menstruatie, met medicijnen en het krijgen van kinderen. Na twee miskramen kwam onze oudste zoon ter wereld, en dan word je eraan herinnerd dat niet alles vanzelf gaat en zo vanzelfsprekend is.

In de afgelopen week was er met de school weer zo'n moment. Een triest moment waarin een vader van twee kinderen overlijdt en er vervolgens een heleboel gebeurd rondom zo'n gezin. Een sterke vrouw en twee schatten van kinderen, die straks met z'n drieen verder moeten. Dat doet zeer. Het voelt oneerlijk.

De mooie kant van het verhaal is, dat ouders, leerkrachten en kinderen een bepaalde verbondenheid krijgen in zo'n periode. Met z'n allen probeer je om die familie heen te staan, maar ook ruimte te geven voor verdriet van jezelf. Collega's die met hun eigen verhaal komen. Ouders die vragen stellen, waar ik ook het antwoord niet op weet. Kwetsbaarheid die om de hoek komt kijken.

We hopen met z'n allen op de Kracht die we krijgen om dit met elkaar te delen en te dragen, zodat je ermee verder kunt in jouw eigen leven en vooral het Licht in dat leven weer te kunnen zien.