Vandaag stond in Trouw een stukje over 'Nadruk op rekenen en taal schaadt onderwijs'. Wat moeten we nou? Wel of niet die extra taal- en rekenles intensiveren?
Is het niet zo, dat de basisschool een basis biedt voor alle facetten van de ontwikkeling? Zowel sociaal emotioneel als cognitief en laten we daarbij vooral het creatieve en motorische aspect niet vergeten. Een kind is niet alleen een rekenwonder of taalspecialist, met de inhoud van de taal moet je ook leren communiceren, met het rekenen moet je ook boodschappen kunnen doen, met de les aardrijkskunde moet je ook kunnen samenwerken en dan heb ik het nog niet eens over de computervaardigheden gehad. Een mens is een veel complexer geheel dan alleen rekenen of taal. Natuurlijk begrijp ik dan best dat TE veel taal en TE veel rekenen kan schaden. De weegschaal slaat dan door.
Dat taal en rekenen een andere aandacht kunnen krijgen door meer op een speelse manier kinderen in aanraking te laten komen met een soort verrijking, dat lijkt me een goede zaak. Kinderen in groep 1/2 kunnen letters herkennen en onderzoeken waar ze die letters nog meer kunnen vinden. Maar als een kind niet rijp is om hier iets mee te doen, houdt alles op. Dan zit het nog in een andere ontwikkelingsfase.
Stimuleren is prima, kinderen prikkelen en uitdagen is goed.
Dus leerkrachten overal ter wereld, natuurlijk letten we op nieuwe inzichten en andere accenten, zoals deze gelegd kunnen worden, maar laten we vooral niet vergeten, dat een kind wel kind mag zijn, spelend mag leren en ontdekken van de wereld om hem heen. Door middel van kennis de creatieve, motorische en sociale vaardigheden ontwikkelen. Dan leer je het kind als geheel een stap verder te brengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Bedankt voor uw reactie!