Inspectiebezoek

Vandaag kwam de inspecteur op bezoek, omdat de school toch al twee keer onder een verwacht niveau is uitgekomen. Vandaag zouden de resultaten weer besproken worden.
Menig collega wordt nerveus van zo'n inspectiebezoek. Ach waarom? Het zijn gewone mensen. Houd alles bespreekbaar. Luister naar zijn besprekingen, ontvang de pluimen en bekijk kritisch welke verbetrpunten er zijn. Niets aan de hand.
Open sfeer is goed. Maar zoiets komt niet in een inspectierapport. Dat leesplezier geen doelstelling is, ben ik niet met hem eens. Het is geen doel, dat je makkelijk kunt meten, maar het is wel een doel. Dat kinderen en collega's zich veilig voelen op deze school is in mijn ogen erg belangrijk. Zit je lekker in vel, dan komt het leren wel. Dit is niet de mening van een inspecteur, die een school toch afrekent op zijn resultaten. Als er dan misschien een foute berekening is gemaakt bij de resulaten in 2008, dan knijp je wel in je handjes. Want een aantekening bij de school op het internet wil niemand.
Het mooiste van de hele middag is een opmerking over een andere school, die goed scoort. Een leerkracht van die school had als reden opgegeven: "Omdat het onze school is!" en zo voel ik dit zelf ook over de school waar ik nu werk. Het is een team. We gaan ervoor. Er gebeuren hele goede dingen. Er zijn goede ontwikkelingen gaande.
Toch jammer, dat je dan door inkrimping je werk ergens anders voort moet zetten... Dan is het niet meer 'mijn' school.