CITO

Afgelopen week werden op veel basisscholen weer de CITO Eindtoets van groep 8 afgenomen. In Trouw stond een artikel van een van de makers van CITO, die natuurlijk alle kritiek probeert te weerleggen met kwalitatief goede toetsen, presatiegerichte toetsen zoals de maatschappij ook is en het feit dat 75% van de uitslag van de CITO een goed beeld geeft van het vervolg voor dat kind.

Dat laatste is natuurlijk toch nog een kwart dat geen goed advies zou krijgen. Is dat acceptabel? Het lijk mij nog het vrij veel.

Natuurlijk zitten er goede dingen aan het afnemen van de CITO. Je kunt goed en onafhankelijk (voor zover er geen overspelige aspecten zitten aan het afnemen van de toets) meten wat de kinderen hebben opgestoken in de afgelopen 8 jaar. Neemt niet weg dat een kind goed moet zijn in begrijpend lezen, zich goed moet voelen die dagen en geen stress moet ondervinden van het feit dat hij een toets moet maken. Zielig is het niet. Kinderen maken hun hele basisschoolperiode toetsen om de leervorderingen in de gaten te houden. Tot zover dus prima.

Wat ik mis in het hele verhaal, zijn componenten als motivatie, tempo, doorzettingsvermogen, werkhouding, taakgerichtheid, etc. Dat zijn eigenschappen, die een kind met dezelfde resultaten bijvoorbeeld kan onderscheiden van HAVO en VWO. Uit eigen ervaring weet ik dat een goede CITOscore (of vergelijkbare toets) niet per definitie iets zegt over de motivatie van deze kinderen, die zich in de puberteit tegen allerlei dingen (en dus ook school) gaan afzetten.

Bovendien vind ik het feit, dat de inspectie "vaart" op voornamelijk CITOuitslagen een niet compleet beeld geven van een school. Een school moet ook een veilige, prettige omgeving voor een kind zijn, waar het gewaardeerd en gestimuleerd wordt, waar het zich kan ontwikkelen tot een zelfstandig mens, waar het zelfvertrouwen krijgt om straks verder te kunnen. De kinderen die dat meekrijgen, schoppen het meestal toch uiteindelijk verder. Maar dat wordt niet meegenomen in een inspectiebezoek. Jammer.