Hey juf!

Nu ik een half jaartje op deze school rondloop(en ook nog hard werk!)beginnen er steeds leukere contacten te ontstaan. Allereerst was er na zes weken al een kind (ik weet niet meer welke groep), die hard over het schoolplein riep: "Hey, juf Hanneke!"

Als IB-er ben je voor de meeste kinderen niet zo zichtbaar. Nu ik hier en daar ook in de groepen langskom, soms inval en nu zelfs wekelijks in een van de groepen 6 ben, beginnen al die vrolijke ondeugende en leergierige snoetjes ook daadwerkelijk een gezicht en een karakter te krijgen.

Zo zie ik bijvoorbeeld een een knul van groep 7, die altijd vrolijk kijkt en houdt van een lolletje. Na het invallen in een van de groepen 8 waarbij 1 knul expres een verkeerde naam zei, is het nu des te leuker, dat wanneer ik deze knul tegenkom, hem uitgebreid gedag zeg, met zijn echte naam natuurlijk. De blik van het meisje uit groep 3, waarbij ik dagelijks kom flitsen, en mij dan even zo'n heerlijke knuffel geeft midden in de gang. Een aandoenlijk gezwaai van een verlegen knulletje uit groep 3, die mij wel kent, maar niet goed weet, hoe hij dat moet uiten. Een kind uit de kleutergroep, die ik een aantal onderdelen van de TAKtoets heb afgenomen, en je met grote ogen aankijkt, maar je het liefste ook wil aanraken. De kinderen van groep 5 en 6, die hun Hyvesvriendenuitnodiging hebben gestuurd, waarop ik natuurlijk niet anders kan reageren, dan accepteren. Daarnaast meteen een eerste kennismaking met http://www.habbo.nl/ waarbij ik nu een hotelkamer heb met een tafel en krukje en geen idee wat ik er verder mee moet.

Maar het mooiste is misschien nog wel het enthousiasme van het meisje uit groep 7, dat mij buiten bij de fietsenstalling"de juf van de denkwolkjes" noemt, omdat ik bij hen in de groep het rekenen had uitgelegd mbv denkwolkjes. Grappig, dat ze juist dat zo onthouden.

Het schoolleven zou ik nog niet willen missen, al zou fotograaf ook een leuk beroep zijn.