Regelmatig vertellen kinderen op school, dat hun vader of opa jarig is. Dat is mooi. Een feestje, een tekening en een felicitatie waard.Als dan je eigen vader weer jarig is, zoals vandaag, merk je weer hoe bijzonder dat is. Zeker als deze lieve man met mij als kind zoveel gewandeld heeft(en witte besjes heeft gegooid), voorgelezen heeft, verteld heeft en je beseft wat hij voor mij heeft betekend in mijn leven. Een bijzondere man, die veel weet, maar ook graag verteld wat hij heeft meegemaakt. Ook nu nog kan hij smakelijk uit de doeken doen, als hij weer in de kerk is geweest en iemand heeft ontmoet of als hij bij zijn vriendenclubje(Probus) is geweest en iemand iets fantastisch heeft verteld over bijv. kerkramen. Hij blijft een geinteresseerd mens in de wereld om hem heen. Hij ziet om naar de ander en geniet van de komst van zijn kinderen.
Knap om te zien hoe hij omgaat met alle verdrietige momenten, waarin hij o.a. afscheid moest nemen van zijn oudste zoon, broers, zussen en lieve vrienden. En dan toch weer doorgaat met het leven, waar hij, soms in stilte, nog zo van kan genieten.
Lezen is voor hem heerlijk en dat doet hij nog heel veel, en ook daarover kan hij nog een boekje open doen. Tja, ik bof maar, dat ik de verjaardag van mijn inmiddels 87 jarige vader weer mag vieren vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Bedankt voor uw reactie!