Zaaien

In groep 6 geef ik Natuniek. N.a.v. vorige lessen kwamen we even terug op de bollen en knollen, waarbij we enkele bolbloemen hebben laten groeien in de klas. We hebben ook takken met knoppen bekeken, die (zeker in de klas) hun knoppen al snel lieten open gaan. Een prachtig gezicht. Het laatste onderdeel van het hoofdstuk bevatte het zaaien van planten die echt doodgaan en waarvan we de zaadjes in de grond kunnen doen, zodat er weer nieuwe plantjes ontstaan.

Gisteren had ik een bak meegenomen, aarde en wat zonnebloempitten om te zaaien. Na de vraag wat deze zaadjes en plantjes allemaal nodig hadden kwamen goede antwoorden: licht, water en warmte.

Omdat een zonnebloem een behoorlijk bloem kan worden, vroeg een van de kinderen of dit bakje niet te klein was. Heel goed bedacht! Dus ik legde uit, dat na verloop van tijd de plantjes verpot (in een grotere pot gezet) moesten worden.

's Middags staat hetzelfde kind voor mijn neus met een gigantisch grote pot met een enorme doorsnede van zo'n 35 cm. Ik glimlachte en bedankte haar vriendelijk. En zei nog dat daar wel heel veel aarde(potgrond) in moest. Ook daarop kwam een oplossing: Misschien kon iedereen een klein beetje aarde meenemen, zodat de pot gauw vol zou zitten. Ik liet de pot achterop de kast zetten, zo staat die mooi uit de weg.

Zou het kind in kwestie nu zelf gaan ontdekken, dat het eigenlijk nog een hele tijd kan duren voordat die pot echt nodig is? Wat een prachtig meedenkend kind. De les was geslaagd en leuk was het zeker!