De Volkskrant kopte gisteren met: "De ideale jongen is een meisje". Is dat zo? Ik vraag het me af.Natuurlijk is het lekker rustig als je een klas vol gemotiveerde brave hardwerkende zelfstandige meisjes voor je neus hebt zitten. Toch prefereer ik een gemengde groep met meer dynamiek en humor. Niet dat meisjes altijd saai zijn en jongens altijd druk en vervelend, maar anders zijn ze wel. Bovendien kan het bij meisjes zelfs zo onderhuids broeien, kunnen ze behoorlijk kattig en venijnig uit de hoek komen en blijven ze veel langer boos. Jongens ontladen zich en zijn het kwijt, over en uit.
Wij zijn hier thuis in het gelukkige bezit van zowel (drie) jongens als een meisje, waarbij stoeien (nog steeds!) een dagelijkse voorkomend verschijnsel blijkt te zijn. Die jongens hebben het geluk, dat hun vader ook van stoeien, knutselen en ander vertier houdt, dus zij hebben geen tekort. Onze oudste zoon had in zijn kleuterjaren zelfs twee jaar lang een meester, waarbij hij echt twee gave jaren heeft gehad.
Het is jammer dat jongens het veelal met vrouwen moeten doen, maar ook vrouwen kunnen van stoeien, houtbewerken, fietscrossen en sportactiviteiten houden of leren houden. Zo was ik zelf vroeger een verwoed basketbalster en heb ik dat mooi wel kunnen overbrengen op drie van vier kinderen. Ook scouting is een vorm van activiteit, die kinderen - zowel jongens als meisjes - verder kunnen ontplooien tot allrounders, die om kunnen gaan met anderen (m/v) in leuke en minder leuke omstandigheden.
Nee, voor mij geen aparte meisjesklassen en jongensklassen, maar ik hoop wel dat vrouwen die de begeleiding krijgen over jongens zich verdiepen in hun actieve houding. Dat maakt het een stuk makkelijker en je leert als vrouw dat het nog leuk is ook!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Bedankt voor uw reactie!