On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







zondag 9 mei 2010

Moederdag

Op de ene school maak je in groep 6 wel een moederdagcadeautje, op de andere school niet(meer). Tja, wat kun je verwachten van kinderen van 9 a 10 jaar? Dat ze zelf een moederdagcadeautje kopen? Of moet er toch nog een worden gemaakt? 
Ach, het is maar wat je afspreekt op school. En dat is misschien nou net waar het om gaat. Afspreken wat je doet. Er was geen duidelijke afspraak, maar de meeste groepen om mij heen deden wel aan het maken van een moederdagcadeautje, dus kon ik mijn creativiteit botvieren. Omdat ik alleen de vrijdag tot mijn beschikking had, moest het niet te ingewikkeld zijn, maar wel iets wat een moeder leuk zou vinden.
Daarbij had ik het probleem, dat er een meisje in mijn groep zat, dat haar moeder 5 jaar geleden had verloren. Vooraf even met het meisje in gesprek, werd al gauw duidelijk dat ze wel drie moederdagcadeautjes ging maken, een voor de nieuwe vriendin van papa, een voor oma en een voor de oppas. De hunkering naar een beetje moederliefde was duidelijk merkbaar, ook naar mij als juf.
Nu maar hopen dat ze het op de goede dag hebben gegeven, want het cadeautje is al op 16 en 23 april gemaakt. Vrijdag 30 april was immers al de eerste vrije dag van de meivakantie.
Voor mezelf was dit natuurlijk een stuk makkelijker. Gisteren liep ik de boekwinkel binnen, om nu eens niet met een foto van de kinderen of een bos bloemen aan te komen en heb ik twee boeken over "Water" gekocht. Een voor mijn schoonmoeder, die mijn echtgenoot gisteren al heeft meegenomen en een voor mijn eigen 85-jarige moeder. Nog steeds welkom en gastvrij als altijd werden wij toegelaten tot hun huis, dat inmiddels veel te groot is voor hun tweeen. Maar nog steeds gezellig en vol humor gaan de gesprekken over vroeger en allerlei zaken uit de media, die zij ook nog nauwgezet volgt.
Wat een bijzonderheid om nog gewoon bij je moeder op 'visite' te kunnen komen, welkom te zijn en het ook nog ouderwets gezellig te hebben. Samen met twee broers en onze 87-jarige vader genoten we weer van haar aanwezig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor uw reactie!