Heen en weer lopend, springend, gekdoend en vragend om wat lekkers. Zo loopt onze oudste zoon van 18 door het huis. Eigenlijk niet eens chagrijnig, maar gewoon een beetje zenuwachtig. Op de vraag of ik hem nog ergens mee kan helpen zegt hij steevast "Nee". En als ik begin over dan en dan alvast iets te doen, moet ik me er vooral niet mee bemoeien. Maar verder zit hij rustig op de bank zijn tekenfilmpje te kijken. Hij loopt op zijn manier relaxed door het huis. Leest de Donald Duck. Loopt met zijn MP3speler in zijn oor naar buiten op een veel te vroeg tijdstip. Gaat dan naar school voor zijn eerste examenonderdeel: Nederlands.
Ik duim en duim, maar of het helpt? Ik hoop dat hij het gaat halen. Zeker nu hij weet dat hij de lerarenopleiding wil gaan doen met de vakken biologie en scheikunde. Vooral biologie, wat gaaf! Door blijven duimen maar, 3 weken lang...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Bedankt voor uw reactie!